Last Shop Standing í Bíó Paradís í kvöld

18.4.2013 - Kristjana

Af vef Bíó Paradís: Last Shop Standing: The Rise, Fall and Rebirth of the Independent Record Shop er byggð á samnefndri bók eftir Graham Jones og fer í saumana á því hvers vegna plötubúðum í Bretlandi hefur fækkað um nærri tvö þúsund.

Í Last Shop Standing heyrum við í eigendum rúmlega tuttugu plötubúða, leiðandi fólki í tónlistariðnaðnum auk tónlistarmanna á borð við Paul Weller, Johnny Marr, Norman Cook, Billy Bragg, Nerina Pallot, Richard Hawley og Clint Boon, sem segja okkur hvernig plötubúðir urðu og eru enn, stór þáttur í tónlistarlegu uppeldi þeirra, kærkomið athvarf sem gerði þeim kleift að uppgötva nýja tónlistarmenn og nýja tónlist.

Aðeins ein sýning verður á myndinni, í kvöld kl. 20:00. Sýningin er haldin í samstarfi við Lucky Records sem verða með brot af því besta úr búðinni til sölu áður en sýningin hefst.

Meira hjá Bíó Paradís og miðar hjá miði.is.

Tags: Bíó
Flokkað undir Kristjana, Óflokkað | Comments Off

Robert the Roommate gefa út samnefnda plötu

8.4.2013 - Kristín Gróa

Hljómsveitin Robert the Roommate er okkur toppfimm-liðum bæði kunn og kær enda vinir okkar þar innanborðs. Þau gáfu út samnefnda plötu á dögunum og við gætum ekki verið stoltari af þeim Útgáfutónleikarnir þeirra verða í Iðnó kl. 21 á fimmtudagskvöldið en þar mun Skúli mennski hita upp. Miðaverð er 2000 krónur og það er hægt að nálgast miða í Iðnó og á midi.is. Ég hvet alla til að mæta!

Opinber fréttatilkynning hljóðar svo:

Fyrsta plata hljómsveitarinnar heitir Robert the Roommate, samnefnd sveitinni kemur út föstudaginn 5 mars. Platan var hljóðrituð í Stúdíó Sýrlandi, í október 2012.
Um hljóðritun og hljóðblöndun sá Bjarni Þór Jensson en hljóðjöfnun var í höndum Hafþórs Karlssonar. Sérstakur gestur á plötunni er Elvar Örn Friðriksson.
Öll lögin á plötunni eru frumsamin og má helst lýsa tónlistinni sem þjóðlagaskotinni popp og rokktónlist, með áhrifum frá sveitum á borð við Led Zeppelin og Fleet foxes.

Hljómsveitin var stofnum vorið 2010, fyrst með það í huga að spila saman tónlist eftir gömlu og góðu meistarana á borð við Bob Dylan & Leonard Cohen.
Um haustið tók sveitin þátt í Lennon ábreiðulagasamkeppni Rásar2 og bar hún sigur úr býtum.
Nú einbeitir hljómsveitin sér að því að spila eigið efni sem má kannski helst lýsa sem þjóðlagaskotinni popp/rokktónlist.
Hljómsveitina skipa Rósa Guðrún Sveinsdóttir: söngur, Daníel Helgason: gítar, Þórdís Gerður Jónsdóttir: selló og Jón Óskar Jónsson: slagverk.

Flokkað undir Óflokkað | Comments Off

Valdimar og Biggi Hilmars í kvöld

26.3.2013 - Kristjana

Kaffi, kökur, rokk & ról býður upp á hugljúft kvöld í kvöld. Valdimar og Biggi Hilmars verða í Edrúhöll SÁA í Efstaleiti 7. Húsið opnar kl. 20:00, ljúfir tónar hefjast 20:30 og það kostar aðeins 500kr inn. Svo gott sem gefins og allir velkomnir.

Tags: Biggi Hilmars, Kaffi kökur rokk & ról, Valdimar
Flokkað undir Kristjana, Óflokkað | Comments Off

Föstudagslagið

8.3.2013 - Kristín Gróa

Er ekki kominn tími á eitt gott föstudagslag? Lag vikunnar er gríðarlega upplífgandi og er með hljómsveitinni Lord Huron. Hljómsveitin kemur frá LA og gaf út sína fyrstu plötu, Lonesome Dreams, síðasta haust. Ég mæli alveg með henni en ég mæli sérstaklega með þessu lagi. Gleðilega helgi!

Tags: Lord Huron
Flokkað undir Föstudagslagið, Kristín Gróa | Comments Off

Woodkid þrenning

5.3.2013 - Kristjana

Í tilefni af væntanlegri plötu Woodkid, The Golden Age er ekki úr vegi að hita upp með þessari mögnuðu þrenningu. Ó þessi rödd.

Iron

Brooklyn

Og síðast, en tvímælaust ekki síst, I Love You

Tags: Woodkid
Flokkað undir Kristjana, Óflokkað | Comments Off

Föstudagslagið

25.1.2013 - Kristín Gróa

Smá föstudagsgleði (og sorg) frá hinni dásamlegu Solange. Fullkomið til að dansa við grátandi ofan í bjórinn sinn í kvöld ef maður er þannig þenkjandi. Ég ætla bara að dansa brosandi!

Tags: Solange
Flokkað undir Föstudagslagið, Kristín Gróa | Comments Off

Topp 5 lög ársins 2012 – Kristín Gróa

18.1.2013 - Kristín Gróa

Ég var bókstaflega að deyja yfir þessum lista en hei til þess er runners-up listinn!

Perfume Genius – Hood
A$AP Rocky – Goldie
AlunaGeorge – You Know You Like It
Danny Brown – Grown Up
Port St. Willow – Amawalk
Major Lazer – Get Free
Guided By Voices – Class Clown Spots A UFO
Jessie Ware – Wildest Moments
Japandroids – The House That Heaven Built
Frank Ocean – Pyramids

5. Tilbury – Tenderloin

Ég hef ekki hugmynd um hvað þetta lag er en mér er bara alveg sama. Það kemur mér alltaf í gott skap, ég fæ aldrei leið á því og mér er fyrirmunað að hlusta á það án þess að dilla mér. Æðislegt lag af æðislegri plötu.

4. Death Grips – I’ve Seen Footage

Arg þetta lag er svo brútal! Ég hef reynt að hlusta á The Money Store í bútum því það er svo líkamlega erfitt að hlusta á hana að ég meika hana varla í heilu lagi. Þessi sprengja er aftur á móti passleg. I’VE SEEN FOOTAGE!

3. Sky Ferreira – Everything Is Embarrassing

Hin unga Sky Ferreira gaf út EP plötuna Ghost á árinu og þó mér hafi þótt hún vera dálítið út um allt svona stíllega séð þá lofaði hún góðu. Hápunkturinn þar er þó án efa hin fullkomna poppgersemi Everything Is Embarrassing sem myndi sóma sér vel á stórsmellasafnplötu frá níunda áratugnum. Ég meina það á allra besta hátt. Algjörlega frábært lag sem borast inn í hausinn á manni.

2. Grimes – Oblivion

Mér fannst Visions gríðarlega ofmetin plata en það breytir því ekki að Oblivion er alveg tryllt. Þegar ég heyrði það fyrst þá hugsaði ég “lag ársins!” og ég hef eiginlega ekki skipt um skoðun. Ég ofspilaði lagið reyndar svo mikið í byrjun árs að ég á erfitt með að fá sama high núna þegar ég hlusta og ég fékk þá. Það sem ég fíla best við þetta lag er að það er svo innilega stelpulegt en samt svo grjóthart. Ég fíla það og ég fíla vídjóið líka.

1. Bat For Lashes – Laura

Ég hélt það væri ekki hægt að búa til svona klassísk lög lengur. Þetta lag er svo gjörsamlega tímalaust að það gæti komið frá hvaða áratug síðustu fimmtíu ára sem er. Ég verð að viðurkenna að ég hlusta eiginlega alltaf á þetta lag með lokuð augu og kreppta hnefa. Þetta er bara þannig lag.

Tags: A$AP Rocky, AlunaGeorge, Árslisti, Bat For Lashes, Danny Brown, Death Grips, Frank Ocean, Grimes, Guided By Voices, Japandroids, Jessie Ware, Major Lazer, Perfume Genius, Port St. Willow, Sky Ferreira, Tilbury
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off

Topp 5 erlendar plötur ársins 2012 – Snorri

11.1.2013 - Snorri

Jæja best að rísa upp frá dauðum til að pósta einum árslista – síðasti póstur var einmitt líka árslisti

Fullt af góðum plötum á árinu en ég finn að ég hlusta núna minna á heilar plötur en ég gerði þannig að stundum er erfitt að átta sig á heildargæðum þeirra. En Topp 5 plöturnar hef ég hlustað mikið á frá A-Ö.

Óþarfi að vera eitthvað feiminn – hér koma topp 20, sæti 20-6 á hundavaði og svo Topp 5 með smá röfli með:

20. Niki and the Dove – Instinct
19. Kindness – World, you need a change of mind
18. Wild Nothing – Nocturne
17. Lana Del Rey – Born to die
16. Choir of Young Believers – Rhine Gold
15. Exitmusic – Passage
14. Hot Chip – In Our Heads
13. Purity Ring – Shrines
12. Here We Go Magic – A Different Ship
11. Frank Ocean – Channel Orange
10. First Aid Kit – The Lion’s Roar
9. Grimes – Visions
8. Grizzly Bear – Shields
7. Django Django – Django Django
6. Chairlift – Something

5. Perfume Genius – Put Your Back N 2 It.

Persónuleg, brothætt, áhrifamikil. Ein hugrakkasta plata ársins.

4. Jessie Ware – Devotion

Nýjasta stjarnan í London senunni. Silkimjúk röddin og bóhem stíllinn minnir á hina einu sönnu Sade en Jessie setur sinn eiginn lit á þessa afar vel pródúseruðu plötu

3. Beach House – Bloom

Þau klikka aldrei. Kannski ekki mikil breyting frá síðustu plötu sem var alveg frábær en þessi formúla virkar og sum af bestu lögum hljómsveitarinnar frá upphafi eru á þessari plötu.

2. Iamamiwhoami – Kin

Þessi plata fór mjög leynt á árinu og vakti að mínu mati of litla athygli. Jonna Lee er þekkt fyrir afar súrealísk ‘high-concept’ myndbönd sem eru kafli út af fyrir sig en platan er full af frábærri elektróník og nær engan veikan blett að finna.

1. Alt-j – An Awesome Wave

Ég byrjaði ekki að hlusta almennilega á þessa plötu fyrr en seint á árinu 2012 en hún greip mig frá fyrstu hlustun. Ég veit ekki alveg hvernig ég á að lýsa plötunni en hljómsveitin kemur með ferska vinda inn í bresku senuna. Á allt það lof sem hún hefur fengið skilið.

Tags: Alt-J, Beach House, Chairlift, Choir of Young Believers, Django Django, Exitmusic, First Aid Kit, Frank Ocean, Grimes, Grizzly Bear, Here We Go Magic, Hot Chip, iamamiwhoami, Jessie Ware, Kindness, Lana Del Rey, Niki and the Dove, Perfume Genius, Purity Ring, Wild Nothing
Flokkað undir Listar, Snorri | Comments Off

Topp 5 erlendar plötur ársins 2012 – Georg Atli

11.1.2013 - Georg Atli

Erlendur árslisti í þessari viku. Það var rosa erfitt að velja þessar plötur úr og allt það, margar góðar eins og venjulega en mér fannst samt ekkert rosalega erfitt að raða þessum 5 efstu. Að mínu mati skáru þær sig frekar vel úr og voru áberandi bestar. Ég ætla samt að birta næstu sætin fyrir neðan listann minn og þær eru 10 í heildina og þeim er raðað í gæðaröð þannig að þetta eru í raun 15. -6. sætið, þó að það sé ekki merkt eða neitt svoleiðis.

Tame Impala – Lonerism
Four Tet – Pink
Beach House – Bloom
Titus Andronicus – Local Buisness
Grimes - Visions
Dirty Projectors – Swing Lo Magellan
Fiona Apple – The Idler Wheel Is Wiser Than The Driver Of The Screw And Whipping Cords Will Serve You More Than Ropes Will Ever Do
Diiv - Oshin
Sharon van Etten – Tramp
Japandroids – Celebration Rocks

5. Death Grips – Money Store

Hafði aldrei heyrt neitt um þessa hljómsveit og svo allt í einu kom sprengja. Fyrst var það plata sem spengdi á mér hausinn og var það ferskasta sem ég hafði heyrt innan rapp bransans í nokkuð langan tíma. Platan dalar reyndar svolítið eftir ítrekaðar hlustanir en hún kemur hérna inn á listan vegna alls attitude-sins. Plata sem er svo aggresíf að eftir á verður maður frekar ruglaður í hausnum og veit ekki alveg hvað var að gerast.

4. The Evens – The Odds

Ian McKaye er snillingur. Hérna er hann að semja tónlist með trommuleikaranum/söngkonunni Amy Farina (úr The Warmers) og það þarf ekkert frekari orð um þessa plötu

3. Dan Deacon – America

Álit mitt á Dan Deacon heldur áfram að aukast með hverri hlustun. Mæli líka með því að þið athugið mashup-ið hans (Wish Book vol. 1), það er mjög skemmtilegt og það er hægt að hlusta og sækja það frítt á soundcloud.

2. Moonface w. Siinai – Heartbreaking Bravery

Airwaves er líklega allra stærsta ástæðan fyrir því að þessi plata skorar svona hátt hjá mér. Ég var búinn að hlusta nokkuð á plötuna fyrir hátíðina og sá þá svo live. Það voru án efa bestu tónleikarnir sem ég sá þetta árið og platan hefur verið í mikilli spilun hjá mér eftir það. Spencer Krug er mjög frekar magnaður, las einhversstaðar að hann væri svara Kanada við Damon Albarn.

1. Frank Ocean – Channel Orange

Rosalegafrábær plata. Channel Orange er góð alveg út í gegn, byrjar rólega og líður áfram í fullkomnu samhengi sem er sorglega sjaldgæft. Textarnir eru flottir, taktarnir vandaðir og sálin og grúvið sem er þarna eru ótrúleg. Þetta er lang besta plata ársins og líka sú mest spilaða hjá mér, ég einfaldlega gat ekki hætt að hlusta.

Tags: Alt-J, Árslistar, Beach House, Diiv, Dirty Projectors, Django Django, Fiona Apple, Four Tet, Grimes, Japandroids, Sharon Van Etten, Sleigh Bells, Swans, Tame Impala, The XX, Titus Andronicus
Flokkað undir Georg Atli | Comments Off

Topp erlendar plötur ársins 2012 – Kristín Gróa

11.1.2013 - Kristín Gróa

Fyrst eru það tíu runners upp í engri sérstakri röð:

Liars – WIXIW
Frankie Rose – Interstellar
Daughn Gibson – All Hell
Perfume Genius – Put Your Back N2 It
Frank Ocean – Channel Orange
Bat For Lashes – The Haunted Man
Metric – Synthetica
The Shins – Port Of Morrow
La Sera – Sees The Light
Death Grips – The Money Store

5. Grizzly Bear – Shields

Ég er eiginlega alveg hissa á því að þessi plata hafi endað á topplistanum mínum. Ég hef alltaf verið dálítið efins með Grizzly Bear, þ.e. ég hef ekki heillast af plötunum þeirra þó ég hafi tekið stök lög og ofspilað þau algjörlega (Knife og While You Wait For The Others fara þar fremst í flokki). Ég var því frekar lítið spennt þegar Shields kom út og nennti eiginlega ekkert að hlusta á hana. Það var svo ekki fyrr en undir lok árs sem ég ákvað að tékka betur á henni og hún var þá auðvitað alveg skothelt.

4. Kendrick Lamar – good kid, m.A.A.d. city

Þetta er að mínu mati rappplata ársins og ég er víst ekki ein um þá skoðun. Ég veit ekki hvað ég get sagt um hana sem hefur ekki áður verið sagt. Þetta er mjög persónuleg plata sem segir söguna af góðum strák sem elst upp í slæmu hverfi. Hann kemur þessu svo vel til skila að mér finnst ég alveg skilja hvernig það er að vera 17 ára strákur í Compton þó ég sé 31 árs kona á Íslandi. Meikar ekkert sense!

3. Sharon Van Etten – Tramp

Þegar ég renndi Tramp í gegn í fyrsta sinn þá var það með hálfum huga og ég var ekkert sérlega hrifin. Það er þó einhvernveginn þannig að sumar plötur eru slow burners og það þarf að sýna smá staðfestu til að leyfa þeim að síast inn. Þegar ég fór að sjá mikið lof um plötuna þá ákvað ég að gefa henni annan séns og komst þá að því að hún er algjörlega frábær. Lögin eru frekar ólínuleg og fylgja ekki hinu hefðbundna verse-kórus formi en það er einmitt það sem heillar mig. Ef þið hafið ekki gefið þessari séns þá hvet ég ykkur til að gera það hér með.

2. Japandroids – Celebration Rock

Fyrsta plata Japandroids, Post-Nothing, var á árslistanum mínum árið 2009 enda algjörlega frábær plata. Á þeirri plötu var undirtónninn hálfgerð hræðsla við að verða fullorðinn og að vilja ekki yfirgefa partíárin. Ég gat tengt við línuna “We used to dream – Now we worry about dying – I don’t want to worry about dying.” þá og nú er eins og Japandroids eldist í sama takti og ég sjálf því ég get enn frekar tengt við Celebration Rock. Það er frekar óvenjulegt að sterkustu lög plötunnar séu þau síðustu en ég á mjög erfitt með að gera upp á milli The House That Heaven Built og Continuous Thunder. Þau eru bæði mjög tilfinningarík og tosa í hjartað en gera það á svo ofboðslega ólíkan hátt. Post-Nothing var frábær plata en á Celebration Rock fara Japandroids skrefinu lengra og sýna virkilega breidd og dýpt.

1. Fiona Apple – The Idler Wheel Is Wiser Than The Driver Of The Screw And Whipping Chords Will Serve You More Than Ropes Will Ever Do

Ég vissi um leið og ég setti þessa plötu af stað að hún yrði á toppnum á árslistanum mínum þetta árið. Fiona Apple er kannski ekki afkastamikil í plötuútgáfunni en ég fyrirgef henni það alveg þegar hún gefur út hvert snilldarverkið á fætur öðru. Eins og ég hélt mikið upp á Extraordinary Machine þá finnst mér þessi enn betri. Hún er stórkostlega skrítin en samt svo ofboðslega mannleg og venjuleg um leið. Fiona syngur um ástina og hluti sem allir geta tengt við en gerir það bara á allt annan hátt en allir aðrir. Hún orðar hlutina óvenjulega en samt á akkúrat þann hátt að maður skilur nákvæmlega hvað hún er að meina og tilfinningarnar á bak vð það. Ég var svo heppin að sjá hana live í San Francisco í haust og það var alveg mögnuð upplifun eftir að hafa hlustað svona mikið á plötuna. Án efa hennar besta verk til þessa.

Tags: Árslisti, Bat For Lashes, Daughn Gibson, Death Grips, Fiona Apple, Frank Ocean, Frankie Rose, Grizzly Bear, Japandroids, Kendrick Lamar, La Sera, Liars, Metric, Perfume Genius, Sharon Van Etten, The Shins
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off