Topp 5 lög sem ég uppgötvaði á Topp 5

9.5.2012 - Kristjana

Þegar maður býr í útlandinu og fær helgarheimsókn frá heimahögum fær allt annað að sitja á hakanum – sem er akkurat það sem gerðist hjá mér síðasta föstudag, með hálfskrifaðan lista. Ég ætla því að stelast til að smygla honum inn núna…

Ég er löngu búin að missa töluna á lögum sem ég hef uppgötvað vegna Topp 5, ýmist á síðunni sjálfri eða á einhvern hátt í gegnum hina topp fimmarana – á spjallinu, í óteljandi e-mailunum, þegar ég skrepp með þeim á tónleika eða bara yfir topp 5 grillmat. Þessi fimm eru því brotabrot, 5 góð lög sem ég uppgötvaði á Topp 5 og hlusta reglulega á.

5. Booker T & the MG’s – Green Onions

Eitt af þessum lögum sem ég hafði margoft heyrt en alltaf hjá einhverjum öðrum og hafði bara ekki hugmynd um með hverjum það væri. Ég hafði bara aldrei pælt neitt í því fyrr en Kristín skrifaði um það. Ég uppgötvaði því lagið kannski ekki, per se, en hef þó hlustað miklu meira á það eftir ‘uppgötvunina’ því nú get ég skellt því á sjálf

4. TThe Ruby Suns – Oh, Mojave

Kristín Gróa skrifaði fyrir rétt rúmum 4 árum:
“Þetta er ekki dæmigerð indírokkplata því það liggur frekar við að hægt sé að kalla þetta (Krissa lokaðu augunum núna) world music! Gahh! Ekki hlaupa öskrandi í burtu samt því þessi plata er uppfull af gleði og ljúfum tónum, sumari og yndislegum glundroða.”
Sem hún og er. Og þetta lag greip mig svo svakalega strax að ég hef hlustað á það reglulega síðan. Oft oft oft. Þetta hefur m.a. verið á ferðaplaylistum, workout playlistum og vinnu playlistum og fær mig alltaf til að brosa þegar ég heyri það.

Dan Deacon – The Crystal Cat

Crystal Cat náði einhvern veginn að fara framhjá mér þar til Kristín skrifaði um það hér. En það er allt í lagi því ég er búin að hlusta svo oft á það síðan að ég hef náð að vinna upp þessa mánuði sem ég missti af í byrjun og vel það. Þetta lag var á lokaverkefnisplaylistanum mínum síðasta haust og var því ansi oft spilað um miðjar nætur í vinnustofunni – þá tókum við mini-dans milli þess sem við lóðuðum, smíðuðum og jafnvel saumuðum. Good times.

Eins gaman og það er að dansa eins og vitleysingur við þetta lag í brjáluðum troðningi þá er líka lúmskt gaman að labba heim úr vinnu/skóla með það í headphonunum, boppandi hausnum með og brosandi út að eyrum. Eða er það kannski bara ég?

Gil Scott-Heron – Me and the Devil og New York is Killing Me

Gil Scott-Heron er svona gaurinn sem ég hafði heyrt um en af einhverjum ástæðum aldrei tékkað almennilega á. Eftir að Georg skrifaði svo um hann í plötu mánaðarins í mars 2010 lenti platan á repeat í ansi langan tíma. Í framhaldinu gat ég svo ekki annað en hlustað á allt sem ég komst yfir með honum (og blótað sjálfri mér í sand og ösku fyrir að hafa ekki byrjað að hlusta á hann fyrr). Góð uppgötvun, þó seint kæmi, og platan í miklu uppáhaldi hjá mér enda alveg hreint ótrúlega góð. Takk Georg!

Thao & Mirah – Eleven og Rubies and Rocks

Vorið 2008 sá ég Xiu Xiu spila en varð fyrir hálfgerðum vonbrigðum því þetta var ekki þeirra kvöld. Þau voru eiginlega bara ekkert spes. Hins vegar var Thao Nguyen að hita upp og hún var frábær. Ég fór því beint til hennar eftir tónleikana, keypti We Brave Bee Stings and All og hlustaði ansi mikið á þá plötu það árið.

Fast forward til 2011 þegar tUnE-yArDs var nokkurn veginn á repeat hjá mér og ég var, einhverra hluta vegna, búin að steingleyma Thao. Kristín skrifaði um samstarf hennar og Mirah Yom Tov Zeitlyn og plötuna þeirra, sem Merrill Garber pródúseraði einmitt. Áhrifin frá Merrill eru greinileg og samstarfið virkar vel. Þessi lög fá talsverða spilun hjá mér þökk sé uppgötvun og enduruppgötvun á Topp 5.

Tags: Booker T & the MG's, Dan Deacon, Gil Scott-Heron, Merrill Garber, Mirah Yom Tov Zeitlyn, Thao Nguyen, The Ruby Suns, tUnE-yArDs, Xiu Xiu
Flokkað undir Kristjana, Listar |

5 athugasemdir við “Topp 5 lög sem ég uppgötvaði á Topp 5”

1. Kristín Gróa sagði:
   9.5.2012 kl. 15:23

   Það er gaman að benda á það að í dýralistanum sem þú linkaðir á þá eignaði ég Mazzy Star topplagið sem var algjör vitleysa! Það voru The Sundays sem coveruðu Wild Horses svona eftirminnilega en lagið var í mörg mörg ár vitlaust taggað hjá mér. Ég held ég hafi fyrst uppgötvað þessa vitleysu í fyrra eftir að hafa haldið að þetta væri Mazzy Star síðan ég var svona 16 ára. Gahh!

2. Kristjana sagði:
   10.5.2012 kl. 10:02

   Ohh þoli ekki vitlaus tögg (tögg er vonlaust orðskrípi – minnir mig bara á töggur. Nú langar mig í karamellur!).

   Hvað gerðist samt í fyrra sem lét þig fatta að þetta væru The Sundays, ekki Mazzy Star?

3. Kristjana sagði:
   10.5.2012 kl. 10:04

   Og by the by, ég skil vel að þetta hafi engum bjöllum hringt – þetta gæti alveg verið Mazzy Star. Röddin pínu ólík en ég meina, ekkert meiri munur en á röddinni í Bob Dylan milli platna

4. Kristín Gróa sagði:
   11.5.2012 kl. 12:24

   Ég held að ég hafi bara lesið færslu í einhverju músíkmagasíni um þetta cover og var bara svona JÁ hvernig gat ég lifað í lygi allan þennan tíma?

5. Krissa sagði:
   13.5.2012 kl. 15:55

   Haha það er ekki gott að lifa í lygi!