Topp 5 Airwaves 2010 – Kristín Gróa
22.10.2010 - Kristín Gróa
Þessi listi er grunsamlega líkur listanum um það sem ég hlakkaði mest til að sjá á Airwaves en það var svo sem við því að búast.
Í stafrófsröð (af því ég er svo dipló):
Jónas Sigurðsson og ritvélar framtíðarinnar
Betri helmingurinn benti á að nafn hljómsveitarinnar benti til þess að þetta væri einn gaur með rosa mikið af synthum og ég verð eiginlega að taka undir það. Það er þó alls ekki tilfellið heldur var bara stuð í gegn og fagmennskan alveg í fyrirrúmi. Þetta er svakalegt band! Ég skal viðurkenna að ég myndi ekki endilega hlusta á þessa tónlist dagsdaglega en á tónleikum í stemningunni þá er þetta alveg málið.
Of Monsters & Men
Besta sett sem ég hef séð þau spila. Ný lög, auka hljóðfæraleikarar, gaman og skemmtilegt. Ég er búin að vera með nýja lagið þeirra Little Talks á heilanum síðan þetta kvöld (tékkið á því á mæspeisinu… það er dead catchy).
Prins Póló
Ég sá þau bæði á Venue á miðvikudagskvöldinu og off venue í Sjoppunni á föstudeginum og skemmti mér virkilega vel í bæði skiptin. Þau eru svo skemmtileg og hress og gaman að vera á tónleikum með þeim. Uppgötvun hátíðarinnar!
Robyn
Sumum fannst hún ekkert spes en þar sem ég sé ekki sólina fyrir stúlkunni og hlusta alveg vandræðalega mikið á hana þá fannst mér hún alveg geðveik. Þetta var pínu kreisí (hver borðar banana á sviði?) og rosalega kraftmikið. Umfram allt þá naut tónlistin sín og þar sem mér finnst tónlistin frábær þá var þetta frábært. Við fórum þrjú saman að sjá Robyn á Hróarskeldu þegar hún spilaði 2008 og ég rakst á annan strákinn eftir tónleikana. Honum fannst hún ennþá betri núna en þá og ég verð að vera sammála.
Útidúr
Þau fá sæti á listanum af því ég hafði aldrei heyrt neitt í þeim eða um þau en svo þegar ég mætti þá voru sirka 15 manns á sviðinu og tónlistin svo skemmtileg að ég varð pínu orðlaus. Lofar virkilega góðu! Ég vil ekki vera leiðinleg en ég verð að gefa söngkonu hljómsveitarinnar mínus fyrir að vera með svo mikla sex kitten stæla að það skemmdi eiginlega fyrir allri hljómsveitinni. Hún hefði alveg verið nógu flott þó hún hefði látið eðlilega enda huggulegasta stúlka.
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Jónas Sigurðsson & Ritvélar Framtíðarinnar, of monsters and men, Prins Póló, Robyn, Útidúr
Flokkað undir Airwaves, Kristín Gróa, Listar, Tónleikar | Comments Off
Topp 6 Airwaves 2010 – Georg Atli
22.10.2010 - Georg Atli
Þessi Airwaves hátíð var alveg ótrúlega vel heppnuð, magnað hvað það virtist í raun vera lítið af röðum (það voru alveg raðir en ekkert í líkingu við oft áður), margar rosalega góðar hljómsveitir og góð stemmning á flestum stöðum…. magnað hvað það er gaman að svona tónlistarhátíðum. Hérna kemur það sem mér fannst standa upp úr á hátíðinni í ár.
6. Samstarf Airwaves og Ring.
Mér fannst það hrein snilld að geta kíkt á raðirnar í símanum mínum, myndavélin á Sódóma hefði samt mátt virka en það skipti samt ekki máli. Ég gat alltaf kíkt hvort að það væri röð einhversstaðar og hugsanlega bjargaði það því hversu lítið þær trufluðu mig. Ég sneiddi bara hjá þeim stöðum þar sem var löng röð.
5. Bombay Bicycle Club í Hafnarhúsinu
Þeir voru reyndar ekkert svo góðir framan af en áhorfendurnir sem kunnu öll lögin og voru í brjáluðu stuði bættu það margfallt upp (kannski eru það frekar þeir sem ættu að vera hér?). Í seinni hlutanum náðu Bombay-liðar svo loksins að komast í gírinn og þá náttúrulega varð allt vitlaust.
4. Bloodgroup á NASA
Þau rokkuðu húsið í klessu. Frábærir tónleikar og frábær stemning, erfitt að finna band sem gefur eins mikið í tónleikana sína.
3. Moderat í Hafnarhúsinu
Ljósið í myrkrinu á fimmtudeginum. Önnur bönd voru búin að valda mér vonbrigðum en einir góðir tónleikar geta bætt svo ótrúlega margt og þetta voru frábærir tónleikar. Ég vissi að þeir yrðu góðir, enda þungaviktarmenn í Berlínar elektróinu (sem útaf fyrir sig er ansi hár gæðastimpill) en bjóst aldrei við svona frábæru sett! Voru kallaðir upp tvisvar.
Lag: Moderat – Sick With It (feat. Frank ‘Eased’ Dellé)
2. Retro Stefson á NASA
Verð að viðurkenna að ég sá bara 3 síðustu lögin (þess vegna get ég ekki með góðri samvisku sett þá í fyrsta sætið) en það var bara svo frábær stemning þar og hljómsveitin var svo góð að hún heillaði mig upp úr skónum, enn einu sinni. Nýja lagið þeirra fylgir af því að allir ættu að fara og kaupa sér nýju plötuna þeirra (Kimbabwe)
1. Að komast loksins
Ég hafði ekki komist á Airwaves í laaangan tíma. Ég var næstum búinn að gleyma því hvað þetta er frábær hátíð. Ég er strax farinn að hlakka til næsta árs. Með þessu fylgir klassísk upptaka (frá 2009) af stórkostlegum tónleikum úr Hafnarhúsinu. Mögnuð Airwavesstemmning…
Lag: Hjaltalín – Þú Komst við Hjartað í Mér (feat. Páll Óskar)
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Bloodgroup, Bombay Bicycle Club, Moderat, Retro Stefson
Flokkað undir Airwaves, Georg Atli, Listar | 2 athugasemdir »
Laugardags Airwaves – Georg Atli
18.10.2010 - Georg Atli
Þá var loksins komið að laugardagskvöldinu, ég var búinn að vera með valkvíðahnút í maganum í marga daga fyrir þessu kvöldi, það var bara allt, allt, allt of mikið sem mig langaði að sjá! Ákvað að lokum að halda mig svona nokkurn veginn í Listasafninu og þess vegna held ég að ég hafi komist ágætlega frá þessu þo að ég hafi sleppt The Antlers.
Þegar að ég mætti var Bang Gang að fara að spila. Barði var búinn að setja saman hálfgerða ofurgrúppu í kringum sig og allir kunna voða vel að spila á hljóðfærin sín. Þetta var samt eins og að horfa á einhvern í miðju stærðfræði prófi…. ég held að allir hafi bara verið að telja niður í það hvenær þær mættu hætta að spila. Mér sýndist Barði meira að segja vera farinn af sviðinu áður en síðasta lagið kláraðist. Vel spilað samt.
næst á sviðið var hljómsveit sem heitir Tunng, ég þekkti ekkert voðalega mikið til hennar en þau komu mér á rosalega á óvart. Allir virtust skemmta sér konunglega við það að vera þarna (reyndar virtist söngkonan ekkert æðislega glöð…) og þegar að þau voru komin 2-3 lög inn í settið var kominn blússandi indie-folk sveifla og söngkonan farinn að dilla sér undarlega mikið. Gaman að tónlistinni en ekki að svaka mikla kliðnum sem var í salnum.
Á eftir Tunng komu Bombay Bicycle Club (sem mér finnst vera skemmtilegt nafn á hljómsveit) þeir virtust aðeins vera búnir að gleyma hvernig þeir ættu að spila á tónleikum og það var smá hiksti í þeim. En þeir náðu samt svakalega góðri stemningu í salnum og þegar þeir spiluðu slagarann sinn Always Like This og allir gestirnir sungu hástöfum held ég að brosið á söngvaranum hafi náð hringinn í kringum andlitið og rosalega er miklu skemmtilegra að hlusta á þá live en af plötunum þar sem allt er of mikið “lagað”.
Fyndið líka hvað það er orðin nokkuð sterk hefð fyrir breskri “it” hljómsveit með söngvara sem syngur með sérstakri rödd…
Þá var komið að stóra nafninu á þessari Airwaves. Robyn lét bíða vel eftir sér en bætti það alveg upp með mjög töff sýningu. Hún er náttúrulega poppstjarna út í gegn og plöturnar hennar eru rosa góðar en mér fannst þetta samt renna soldið saman einhvern veginn… flott en einsleitt. Allir hinir áhorfendurnir voru samt talveg að fíla þetta og stemningin var svakaleg þegar að hún söng The Girl and The Robot.
Eftir ca. hálfa Robyn tónleika fór ég til þess að reyna að ná Retro Stefson, fannst það samt vera frekar vonlaust af því að það var seinkun í Listasafninu (er það einhver regla að það verði að vera seinkun þar?) og það er alltaf röð á NASA en viti menn ég komst inn og náði 3 síðustu lögunum og shit hvað ég var svekktur yfir því að hafa verið að hlusta á Robyn! Retro Stefson eru náttúrulega besta live band Íslands (og örugglega miklu fleirri landa). Hver einasta manneskja þarna inni var löðrandi sveitt af dansi og næstum allir voru hoppandi og Retro Stefson hljómurinn var frábært og ég var geðveikt svekktur yfir því að hafa horft á headlinerinn/aðalnafnið á Airwaves! Þessi 3 lög sem ég náði að heyra sannfærðu mig um að allir verða að fara amk einu sinni á tónleika með þeim. Án efa performans kvöldsins þó a ég hafi bara heyrt 3 lög.
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Bang Gang, Bombay Bicycle Club, Retro Stefson, Robyn, The Antlers, Tunng
Flokkað undir Airwaves, Georg Atli, Tónleikar | Comments Off
Föstudags Airwaves – Georg Atli
16.10.2010 - Georg Atli
Ég ákvað að föstudagurinn yrði flakkdagur og það yrði bara stoppað stutt á hverjum stað, það er nauðsynlegt að hafa amk 1 svoleiðis dag á hverri tónleikahátíð. Það hentaði líka vel því að á planinu var allskonar sem ég hafði aldrei séð live.
Kvöldið byrjaði á svakalegri sprengingu á NASA, Bloodgroup náði alveg að vinna mig yfir á sitt band með plötunni Dry Land, sem kom út í fyrr (og var að koma út á Vínil). Það verður líka eiginlega að segjast að það eru fáar hljómsveitir sem eru jafn flottar live og Bloodgroup, þau voru alltaf með svakalega mikinn kraft og þéttan hljóm sem gerði flutninginn alveg eitursvalann. Núna rétt fyrir hátíðina voru svo söngkonuskipti og Lilju var “skipt út” fyrir aðra sem heitir Sunna Margrét og þess vegna var ég með smá áhyggjur, Lilja hefur verið alveg ótrúlega góður frontur fyrir hljómsveitina og söngröddin náttúrulega ógeðslega flott. Þetta voru samt óþarfa áhyggjur hjá mér, settið þeirra var alveg svakalega flott, salurinn troðinn og svitinn draup af hverjum manni. Þétt eins og alltaf, mjög góðir tónleikar og klárlega performans kvöldsins, það eina sem ég gæti hugsanlega sett út á er að mér fannst lagið My Arms (sem var rosa flott) ekki alveg vera á réttum stað í setlistanum (sem skiptir nú ekkert rosa miklu máli) annars var þetta gallalaust.
Síðan byrjaði flakkið hjá mér. Ég sá þrjú lög hjá Everything, Everything sem gripu mig ekki, en bendi samt á plötuna þeirra því lögin eru útvarpsflott. Eftir það sá ég eina af þeim hljómsveitum sem ég var nokkuð spenntur fyrir, Toro y Moi, á Venue.
Staðurinn var svo geðveikt troðinn að það var næstum ekki hægt að vera þarna og mér fannst tónlistinn hans berast illa út í salinn og varð svolítið að hávaða. En þetta var samt voða fínt sko… bara betra á plötunni, því þá heyrir maður allskonar smáatriði sem hurfu þarna.
Svo var það José Gonzales og hinir svíarnir í Junip sem varð fyrir valinu, stemmningin þar var ekkert sérstök og lögin voru það ekki heldur, amk ekki nógu sérstök til að halda manni lengi þegar að það er svo margt annað að horfa og hlusta á!
Jónas Sigurðsson og Ritvélar Framtíðarinnar voru að spila í Tjarnarbíói (sem er örugglega skemmtilegasti tónleikastaðurinn í ár!), tónleikarnir þar liðu fyrir það að það voru ekkert rosa margir á staðnum (en furðu mikil stemning þrátt fyrir það) en það er ekkert út á tónleikana annars að setja, enda er svo svakalega mikið að frábæru tónlistarfólki í bandinu að það nær næstum engri átt.
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Bloodgroup, Everything Everything, Jónas Sigurðsson og ritvélar framtíðarinnar, José Gonzalez, Junip, Toro y Moi
Flokkað undir Airwaves, Georg Atli, Tónleikar | Comments Off
Fimmtudags Airwaves – Georg Atli
15.10.2010 - Georg Atli
Loksins byrjar Airwavesið mitt… mér tókst að vera veikur á miðvikudeginum þannig að ég sá ekkert og þess vegna var ég orðin mjög spenntur á fimmtudagskvöldi þegar ég var að rölta í gegnum bæinn. Hvar sem maður var þá ómaði einhverskonar tónlist og það sem mér finnst líklega skemmtilegast (fyrir utan alla tónleikana!) er að á svona hátíðum virðast allir/flestir vera í mega stuði!
Eftir að hafa legið yfir dagskránni í langann tíma ákvað ég að fara og sjá seinni helminginn af Amiinu og ná svo Efterklang, Moderat og Ham allt í einni stórfenglegri bunu. Var meira að segja búinn að gefa Efterklang góðann gaum áður en ég valdi þetta og hlusta á fullt af lögum og skoða mörg Youtube video… allt stefndi í gott kvöld og góða tónleika með “nýju” bandi (s.s Efterklang)!
Í stuttu máli gerðist þetta ekki svona. Það varð eitthvað stórt klúður einhversstaðar í skipulagningunni og þegar ég kom í Listasafnið þá var hljómsveitin Hundreds í miðju setti…. bömmer! Hundreds var þýskt par sem spilar svona frekar flatt elektró-popp og það minnti mig einhverra hluta vegna á bæði Lamb og Frou-Frou með dassi af the XX en bara með mun lakari söng. Ekki það að söngurinn hafi verið rosa lélegur bara jafnaðist ekki á við hitt, ég held að þetta hefði verið miklu flottari tónlist ef það væri instrumental. Hundreds náði samt fólkinu ágætlega.
Eftir Hundreds kom Amiina og þau voru mjög þétt. Búin að bæta við sig hljómsveitarmeðlimum og það gerir hljómin þeirra aðeins meira áhugaverðann en mér finnst ennþá vanta eitthvað…. komust samt vel frá sínu. Segir samt soldið þegar að hápunkturinn í settinu þeirra var þegar að Efterklang komu og klöppuðu með þeim.
Efterklang voru síðan alveg glataðir! Það var nákvæmlega ekkert við þá sem heillaði mig en mér finnst tónlistin þeirra skemmtileg af diskunum en það virðist ekki skila sér á tónleikum. Kannski skýrist þetta af Listasafns-faktornum, ef maður er ekki rétt staðsettur í Listasafninum getur maður (einhvernveginn) misst af allri stemmningunni og hljóðið deyr á steypu veggjunum og tónleikarnir drukkna einhvern veginn í þessum stóra og langa og flotta sal.
Þess vegna var ég orðinn frekar vonsvikinn þegar að kom að síðasta og aðalnúmerinu þetta kvöldið, Moderat. Í rosa stuttu máli voru þeir alveg sturlað góðir! Byrjunin var reyndar frekar slöpp og bassadrunurnar kæfðu tónlistina en svo fraus tölvan (eða eitthvað) og þegar að þeir byrjuðu aftur fór bara allt í gang og þetta urðu einhverjir mögnuðustu tónleikar (hvað þá elektró tónleikar!) sem ég hef farið á.
og af því að dagskráin í Listasafninu hafði tafist um rúman klukkutíma þá sleppti á því að reyna að komast inn á NASA. Modeselektor voru klárlega bjargvættar kvöldsins og trú mín á Airwaves hátíðinni er algjörlega endurvakin og ég bíð spenntur eftir næsta kvöldi!
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Amiina, Efterklang, Frou Frou, Hundreds, Lamb, Moderat, The XX
Flokkað undir Airwaves, Georg Atli | Comments Off
Airwaves roundup – fimmtudagur
15.10.2010 - Kristín Gróa
Ég var frekar lengi að koma mér út úr húsi í gærkvöldi en það var ákveðið að byrja á Listasafninu, aðallega til að reyna að sjá smá af Efterklang. Þegar við mættum á svæðið kom í ljós veruleg seinkun á dagskrá og þar sem við vorum voðalega lítið spennt fyrir Aminu þá ákváðum við að stinga af yfir á Sódómu þar sem Deep Jimi And The Zep Creams voru að byrja. Þá hef ég aldrei séð áður svo þetta var algjörlega út í loftið en þeir komu satt að segja á óvart. Hljómurinn þeirra er vissulega sá sem við má búast út frá nafni hljómsveitarinnar en lögin eru engu að síður góð og það heyrist að þeir eru búnir að spila saman lengi. Þetta var alveg ótrúlega þétt og góð keyrsla.
Eftir að við höfðum fengið nóg af seventís rokki röltum við yfir á Risið þar sem Svavar Knútur var að spila. Risið fær mitt atkvæði sem lélegasti tónleikastaðurinn á Airwaves þar sem þessi fáránlega stóri bar í miðjum salnum gerir það að verkum að það er mjög erfitt að komast nógu nálægt sviðinu. Svavar Knútur var mikið á tilfinningalegu nótunum, þetta var afskaplega rólegt og hugljúft hjá honum. Ég var ekki alveg í stuði fyrir svona mikil rólegheit á þessum tímapunkti en mér sýndist fólk almennt vera hrifið af honum. Of Monsters And Men voru næst á svið í Risinu og stóðu algjörlega undir væntingum. Þau verða alltaf öruggari í hvert sinn sem ég sé þau spila og þessir tónleikar voru sérstaklega góðir enda fengu þau smá extra hjálp svo það var mikið fútt í þessu. Þau voru þar að auki með mjög góð ný lög sem vöktu mikla lukku.
Venue var næsti áfangastaður þar sem Dominique Young Unique var gjörsamlega að trylla lýðinn. Við rétt komumst inn á staðinn sem var gjörsamlega pakkaður og alveg massíf stemning í gangi. Ég skemmti mér mjög vel stemningarinnar vegna en mér þótti lögin dálítið renna saman í eitt og ég svona var ekki alveg að ná henni. Hún hreif allavega fólkið með sér, það verður ekki af henni tekið.
Síðasti áfangastaður þessa kvölds var Iðnó þar sem Moses Hightower (featuring toppfimmarinn Rósa á bakraddir og baritónsax!) voru að gera góða hluti. Þetta er rosalega smooth tónlist og atvinnumenn í hverri stöðu svo það er alltaf unun að hlusta á þessa hljómsveit. Lay Low kom næst á svið og var sæt og skemmtileg eins og alltaf. Eina sem eyðilagði það sett fyrir mér var fúli gaurinn í horninu sem gaf mér massa olnbogaskot í rifbeinin fyrir að tala aðeins of hátt við stelpurnar um hvað við ættum að sjá næst. Dúd, ekki standa aftast út við dyr ef þú vilt ekki heyra fólk tala! Kannski er ég bara svona rosalega inconsiderate. Allavega þá voru það Seabear sem lokuðu kvöldinu á Iðnó og þar sem ég hef eiginlega aldrei hlustað á þau þá vissi ég ekki alveg við hverju var að búast. Mér fannst þau bara nokkuð góð og væri alveg til í að tékka betur á þeim en ég meikaði samt ekki alveg allt settið og stakk að lokum af til að fara heim að sofa.
All in all nokkuð gott kvöld!
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Deep Jimi And The Zep Creams, Dominique Young Unique, Lay, Moses Hightower, of monsters and men, Seabear, Svavar Knútur
Flokkað undir Airwaves, Kristín Gróa, Tónleikar | Comments Off
Annar í Airwaves
15.10.2010 - Kristjana
Dagurinn byrjaði með acoustic Agent Fresco í Norræna húsinu. Mér leist vel á að enda miðvikudagskvöldið á að sjá þá á Nasa og byrja svo fimmtudaginn á acoustic settinu þeirra. Og ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Ég veit ekki hvort mér líkar betur: ‘venjulega’ Agent Fresco eða órafmagnaða útgáfan en báðar eru þær fáranlega góðar! Mér finnst lögin skemmtileg, textarnir flottir, hljóðfæraleikurinn góður og söngurinn gjörsamlega magnaður. Eins langan tíma og það tók mig að ‘ná’ þeim þá er ég ekki frá því að þetta sé orðin ein af mínum uppáhalds núna.
Á Nasa á miðvikudagskvöldið fannst mér merkilegt hversu góðu sambandi hljómsveitin náði við áhorfendur. Spjall milli laga o.s.frv. En tónleikarnir í Norræna húsinu eru auðvitað bara gerðir fyrir interaction milli tónlistarmannanna og áhorfenda. Lítill salur, nándin mikil og hljóðið gott. Enda voru tónleikarnir í gær líklega einlægustu tónleikar sem ég hef farið á. Allt frá sögunum á bakvið lögin og ungbarninu fremst í salnum, sem lét öðru hvoru í sér heyra, yfir í mömmu söngvarans sem var kynnt sérstaklega, látin standa upp og fékk klapp frá öllum salnum. Svo eru þeir líka bara fáranlega sjarmerandi og Arnór góður frontman. Aftur enduðu þeir á Eyes of a Cloud Catcher sem er flott venjulega en enn flottara í acoustic flutningi þegar maður heyrir hvert einasta orð. Eftir að hlusta á forsöguna er næstum erfitt að hlusta á það. Kannski er ég bara svona mikil softy en ég dett algjörlega inn í svona. Mér fannst þetta fullkomið. Eina sem ég gat svekkt mig á var að hafa misst af Ólafi Arnalds sem byrjaði daginn í húsinu.
Kvöldið átti svo að hefjast með Efterklang á Listasafninu. Þegar ég mætti var Amiina hins vegar nýbyrjuð því það voru svo miklar tafir á dagskrá kvöldsins. Amiina voru góð og mér finnst þau betri eftir nýlega fjölgun í hópnum en þau eru ekki alveg minn tebolli. Fyrri helmingur Efterklang settsins var svo góður en upplifun mín leið líklega að einhverju leyti fyrir að ég stóð aftarlega, sá varla sviðið og náði engri almennilegri stemningu. Líklega hefði ég átt að hlusta á betri helminginn og færa mig framar.
Stemningarleysi var ekki vandamál á Venue. Við rétt náðum síðustu tveimur lögum Dominique Young Unique, þar var þéttpakkað og allir dansandi og klappandi með. Hefði gjarnan viljað sjá meira af henni! Á Venue myndaðist hins vegar flöskuháls við hringstigann á leiðinni inn og við dyrnar á efri hæðinni þegar verið var að hleypa út – þar sem fólk var á útleið bæði úr stiganum og beint af efri hæðinni. Inngangurinn er svo þröngur að þar var bara allt stopp. Leiðinlegt því staðurinn er að öðru leyti fínn.
Næst sáum við Oh No Ono á Sódóma. Það sem ég hef heyrt með þeim finnst mér gott en ég skil ekki hvernig það hefur farið framhjá mér að söngvarinn er með teiknimyndarödd! Á sviði fannst mér þeir eiginlega líta út fyrir að vera týpísk bresk hljómsveit skipuð strákum um tvítugt. Þegar maður heyrir söngvarann tala heyrist greinilega að ekki eru þeir breskir. Þegar hann syngur svo, með pínulitlu teiknimyndaröddinni sinni, veit maður bara ekkert hvað er í gangi. En góðir voru þeir.
Lay Low í Iðnó var næst. Byrjuðum á að standa í stuttri röð en sáum reyndar beint inn á svið þannig að það var bara ágætt. Það litla sem við heyrðum eftir að við komumst inn var fínt en ég varð ekkert gífurlega spennt. Seabear kom mér hins vegar verulega á óvart. Það litla sem ég hef hlustað á þau hefur mér fundist flott en þetta small alveg fyrir mér svona live og nú langar mig bara að heyra meira og meira. Merkilegt hvernig ég hef leyft því að fara fram hjá mér hingað til hversu flotta rödd Sindri er með. Seabear er meira að segja pínu búið að skemma upphitunina fyrir mér því ég hlustaði ekkert á Airwaves bönd í allan morgun, bara Seabear. Uss!
Á röltinu aftur í bílinn gengum við framhjá Amsterdam þar sem Jan Mayen voru að spila. Fínustu útitónleikar í gangi þar sem nokkrir stóðu fyrir utan, nánast við hliðina á sviðinu og heyrðu allt. Stoppuðum þar í hálft lag. Airwaves er svo mikið yndi, það er alveg sama hvert maður fer – það eru allstaðar tónleikar í gangi. Ég elska Airwaves!
Í kvöld er svo allt að ske. Mig langar t.d. að sjá Mugison, Láru, Feldberg, Everything Everything, Hurts, Hjaltalín, Berndsen, Toro Y Moi, Zach & Foes, Junip, Worm is Green og Jónas Sigurðsson og Ritvélar Framtíðarinnar. Mest langar mig þó að sjá Think About Life þannig að ég geri ráð fyrir að eyða mest öllu kvöldinu á Nasa. Svo verður gaman að geta loksins tékkað á off-venue viðburðum á morgun.
Tags: Agent Fresco, Airwaves, Airwaves 2010, Amiina, Dominique Young Unique, Efterklang, Jan Mayen, Lay Low, Oh No Ono, Ólafur Arnalds, Seabear
Flokkað undir Airwaves | Comments Off
Fyrsti í Airwaves
14.10.2010 - Kristjana
Þegar ég mætti á mína fyrstu Airwaves tónleika í gærkvöld náði Sódóma röðin að dyrum Venue (þangað sem ég ætlaði). Þó nokkrir löbbuðu fram hjá þar sem þeir héldu að röðin væri líka fyrir Venue. Nokkrir spurðu, t.d. stelpan á undan mér, dyraverðina til að fullvissa sig um að hægt væri að ganga beint inn. Svolítið skrítið fyrirkomulag.
Þetta var snemma kvölds á miðvikudegi, fyrsta degi Airwaves, og það var ekki troðfullt en samt myndaðist flöskuháls við innganginn (inn, niður 20 tröppur, framhjá bar/klósettum, upp aðrar 20 tröppur) og varð ansi heitt. Ég var spennt fyrir svona litlum stað fyrir minni tónleika en veit ekki hversu mikið mig langar þangað aftur um helgina – miðað við röðina sem myndaðist í gegnum allan ‘innganginn’ í gærkvöld. Því miður.
Ég rétt náði síðasta lagi Snorra Helgasonar þannig að ég er engan veginn dómbær á frammistöðu hans en ég hefði verið til í að heyra meira. Hann virtist hafa allan staðinn með sér enda tónlistin hans fullkomin fyrir litla intimate staði – róleg og einlæg. Við tók svo ágætis bið eftir Prins Póló og co. sem voru æðislega skemmtileg. Lengsta saga heimsins um Svalabolinn, fyndnir textar og hress lög. Þetta er stemningartónlist. Hlakka til að heyra meira.
Eftir Venue röltum við yfir á Nasa þar sem við tók röð sem náði út að English Pub. Á miðvikudagskvöldi. Daddara. Röðin haggaðist varla meðan Bloodgroup voru á sviði en við sluppum inn í öðru lagi Agent Fresco, sem var svo sem það sem við ætluðum að sjá. Ég las viðtal við Arnór, söngvara Agent Fresco, fyrr í vikunni þar sem hann sagðist eiga að þegja í Airwaves vikunni skv. læknisráði. Ég var því nokkuð viss um að það yrði minni kraftur í þeim, eða allavega honum, en svo virtist ekki vera. Kraftmiklir, góðir á sviði og náðu öllum á Nasa með. Svo mikið að eftir samsöng alls salarins í lokalaginu, Eyes of a Cloud Catcher, heyrði ég viðlagið áfram þangað til ég var komin út af Nasa – sungið af áhorfendum sem enn voru inni á gólfi. Gaman að því. Maður þyrfti eiginlega að sjá þá acoustic í Norræna húsinu líka – sjá ‘báðar hliðar’ hljómsveitarinnar.
Við röltum svo yfir á Sódóma þar sem ég bjóst við sams konar röð og fyrr um kvöldið en svo var ekki. Við komumst beint inn og 10 mín síðar byrjuðu Dikta. Miklu skemmtilegra að sjá þá á smærri stað en Listasafninu enda staðurinn fullur (en samt engin röð – merkilegt) og allir sungu með frá fyrsta lagi. Mér finnst Dikta alltaf góðir. Svo líta þeir líka alltaf út fyrir að hafa gaman af því sem þeir eru að gera – sem smitar út frá sér.
Allt í allt: góð byrjun á Airwaves hátíðinni en það lítur út fyrir að maður þurfi að velja sér nálgun fyrir helgina. Annað hvort vera nokk sama hvað maður sér og fara bara þangað sem maður kemst inn eða vera harður á forgangsröðuninni, velja helst einn stað fyrir hvert kvöld og halda sig þar. Ekki heppilegt fyrir fólk eins og mig, sem vill helst sjá allt OG er haldið valkvíða! Best að fara að plana daginn…bæði ‘on-venue’ og off.
Tags: Agent Fresco, Airwaves, Airwaves 2010, Bloodgroup, Dikta, Prins Póló, Snorri Helgason
Flokkað undir Airwaves, Kristjana | Comments Off
Airwaves miðvikudagur – roundup
13.10.2010 - Kristín Gróa
Það hefði mátt kalla þetta miðvikudagskvöld á Venue “gestalistamannakvöld toppfimm” því ég held að ég hafi séð næstum alla gestalistamenn síðustu viku á svæðinu. Stafrænn Hákon, Snorri Helgason og Miri voru á lineuppinu og í salnum mátti sjá Arnar Eggert, Ágúst Boga og Unnstein úr Retro Stefson. Þetta var eiginlega bara pínu kómískt.
Þegar ég kom inn rétt fyrir átta var Stafrænn Hákon á sviði ásamt fylgisveinum. Þetta var mjög þétt og skemmtilegt hjá þeim og það kom mér satt að segja á óvart hversu kröftugt og impressive þetta var live. Ég hef hingað til kannski frekar hugsað um þessa tónlist sem eitthvað sem er gott að hlusta á í einrúmi en það er greinilega algjör misskilningur!
Næstur á svið steig Snorri Helgason ásamt hljómsveit með rólegt og einlægt sett. Ég hef ekki heyrt mikið efni af plötunni hans en þetta lofaði virkilega góðu og þó lögin hafi flest verið róleg þá náði hann algjörlega að fanga athygli fólks.
Eftir nokkra bið var salurinn orðinn troðfullur og loksins komið að Prins Póló sem er búið að vera dálítið buzz í kringum að undanförnu. Mér fannst þetta fyrst og fremst alveg ógeðslega skemmtilegt sett. Lögin voru misjöfn, alveg frá því að vera þokkaleg og upp í að vera algjörlega frábær. Textarnir eru auðvitað fyndnir og sniðugir (ég mun aldrei aftur elda hakk og spaghetti því þá æli ég því var einn hápunktur) en lögin standa alveg án þeirra þó þau séu einföld. Lagið Niðrá strönd var hápunkturinn!
Ég stakk af eftir Prins Póló þó ég hefði verið til í að sjá restina af dagskránni á þessu Kimi Records kvöldi á Venue. Miri, Benni Hemm Hemm, Swords Of Chaos og Sin Fang voru enn eftir en ég er orðin gömul og þarf að vakna klukkan sex! Á morgun verður þetta tekið með trompi 
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Prins Póló, Snorri Helgason, Stafrænn Hákon
Flokkað undir Airwaves, Kristín Gróa, Tónleikar | Comments Off
Topp 5 Airwaves tilhlökkun
13.10.2010 - Kristjana
Ég setti listann minn ekki inn síðasta föstudag en ætla að stelast til að troða honum inn í dag, fyrsta official dag Airwaves, í staðinn! Úff dí púff púff það er svo margt sem mig langar að sjá að það er næstum ómögulegt að velja bara 5 en þetta er líklega það sem ég hlakka mest til að sjá. Mest mest.
5. Dan Deacon/Diamond Rings/Tunng/Timber Timbre
Ég gat engan veginn gert upp á milli þessara þegar kom að cut-off markinu á listanum. Dan Deacon verður spennandi, Diamond Rings pottþétt skemmtilegur live (sérstaklega ef hann mætir með fleiri með sér), Tunng verða góð og Timber Timbre fallegt. Hvernig á maður að velja á milli?
Dan Deacon – Crystal Cat
Diamond Rings – Wait and See
Tunng – Hustle
Timber Timbre – Demon Host
4. Efterklang
Ég er fáranlega spennt fyrir Efterklang. Þeir sem þekkja mig hafa lengi haldið því fram að ég sé með einhverja Danafóbíu. Svo er að sjálfsögðu ekki þannig að ég þykist ætla að afsanna það með því að mæta á Efterklang 
3. Everything Everything
Því ég sé ekki hvernig þetta ætti EKKI að geta verið fáranlega skemmtilegt live!
2. Bombay Bicycle Club
Always Like This startaði sumrinu 2009 fyrir mér. Þegar ég labbaði í vinnuna innihélt playlisti dagsins næstum undantekningarlaust Hercules & Love Affair og litlu krúttin í Bombay Bicycle Club (já, ég má kalla þá lítil krútt því þeir eru varla tvítugir!). Skemmtileg tilviljun að bæði böndin séu á Airwaves í ár. Þegar (og ef) Always Like This byrjar verð ég óeðlilega spennta stelpan sem skríkir eins og gellurnar sem biðu eftir Ronaldo á hótelinu hans í gær/fyrradag. Svo mun ég transdansa!
1. Think About Life
Föstudagsmiðnætti á Nasa, hressleiki, dill, dans og gleði. Gerist ekki betra. Think About Life eiga víst líka að vera æði pæði skemmtileg live þannig að þetta ætti að verða fáranlega gaman.
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Bombay Bicycle Club, Dan Deacon, Diamond Rings, Efterklang, Everything Everything, Hercules & Love Affair, Think About Life, Timber Timbre, Tunng
Flokkað undir Airwaves, Kristjana | Comments Off
