Topp 5 And now for something completely different – Georg Atli
23.3.2012 - Georg Atli
Þema listans í dag (reyndar listans í síðustu viku en við horfum bara framhjá því) er listamenn sem tóku einhverstaðar mjög ákveðna stílskiptingu. Það er að þeir þeir færðu sig (einhversstaðar á ferlinum) yfir í allt aðra tónlistarstefnu eða breyttu tónlistinni sinni á mjög afgerandi hátt.
5. Kenny Rogers
áður en Kenny Rogers varð risastjarna þá var hann í nokkrum hljómsveitum og ein af þeim (The First Editions) flutti lagið Just Dropped In (To See What My Condition Was In). Það lag er ansi langt frá down-era kántrýinu sem næsti stóri smellurinn hans var.
Lag: Just Dropped In (To See What My Condition Was In)
4. Ronnie Dio
Ronnie James Dio var í mörgum hljómsveitum en er líklega best þekktur í hlutverki sínu í hljómsveitinni Dio (Holy Diver) eða sem hluti af Black Sabbath (Heaven & Hell) en Ronnie Dio var í allt öðru þegar að hann byrjaði. Til dæmis söng hann þetta lag:
Sem betur fer fyrir alla hélt hann ekki áfram á þessari braut.
3. Roy Orbison
OK þetta er smá svindl því Roy Orbison skipti tæknilega séð ekkert um stíl… en samt. Einu sinni var það eina sem ég vissi um Roy Orbison væri það að hann spilaði leiðinlega rólegheita létt-bylgju tónlist. Þetta var af því að ég hafði bara heyrt þetta lag. Í stuttu máli þá hafði ég rangt fyrir mér og þegar að ég heyrði hann t.d. taka lagið Go, Go, Go (Down The Line) þá fattaði ég að hann var eiginlega frekar svalur. Það segir meira en mörg orð að hann var átrúnaðargoð Bruce Springsteen og var meðlimur í Traveling Wilburys
2. Beck
Tónlistarlega er alveg ótrúlega langt á milli Midnite Vultures sem kom út 1999 og plötunar Sea Change sem kom út 2002.
Lög: Hollywood Freaks (Midnite Vultures) og Already Dead (Sea Change)
1. David Bowie
Augljósa valið. Ætli það sé einhver tónlistarmaður sem hefur endurskapað sinn tónlistarstíl jafnoft og David Bowie? Örugglega ekki á jafn árángursríkan hátt.
Tags: Beck, Black Sabbath, David Bowie, Dio, Kenny Rogers, Roy Orbison
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Topp 5 Break-up lög – Georg Atli *uppfært
4.3.2011 - Georg Atli
Ég hef eitthvað verið að flýta mér þegar að ég setti listann inn, gleymdi að setja 2 lög inn og svo sá ég að Pantera lagið er í einhverju rugli… virkar bara stundum, veit ekki af hverju. Ég er amk búinn að laga 2 efstu sætin og setti youtube fyrir Pantera, sorrý
Ástarsorg??? Þessi 5 lög ættu að hjálpa á einn eða annan hátt.
5. Pantera – This Love
Þetta lag er geðveikt! Ef að þú ert leið/ur eftir eitthvað drama þá sparka Pantera ÖLLU svoleiðis úr þér…. þeir skilja kannski mega reiði og biturð eftir í staðinn en það er amk engin leiði eftir!
Lag: This Love
4. Johnny Cash – Hurt
Er það ekki reiði og/eða biturð sem að þú ert að leita að? Vantar þig að finna einhvern sem hefur það meira skítt en þú?? Hlustaðu á þetta lag. Ef það er einhverjum manni sem að líður verr en þér þá er það Trent Reznor (OK kannski ekki alveg í augnablikinu, hann var að vinna óskarsverðlaunin og allt það… en svona venjulega þá er hann ekkert voðalega hress gaur) og sá eini sem að getur dregið enn meiri sorg og vanlíðan úr þessu lagi er Johnny Cash.
Lag: Hurt
3. Beck – Lonesome Tears
Af plötunni Sea Change (sem að er uppáhalds Beck platan mín). Ef þú varst að fatta að sambandið er ekki alveg að ganga upp… þá er þetta málið.
Lag: Lonesome Tears
2. Johnny Cash & Nick Cave – I’m so Lonesome I Could Cry
Hank Wiliams var alveg með þetta ástarsorgardæmi á hreinu. En lagið verður rosalegt þegar að það er coverað af Cash og Cave. Johnny Cash gerir þetta vel (að venju) en hlutar lagsins sem að Nick Cave syngur eru stórkostlegir, það er eins og lagið hafi verið samið fyrir hann.
Lag: I’m so Lonesome I could Cry
1. Spiritualized – Ladies and Gentlemen We are Floating in Space
Ekki lagið, heldur öll platan. Besta break-up plata sem að samin hefur verið. Ég skrifaði smá um hana einu sinni, þið getið lesið það hér en í stuttu máli þá fór Jason Pierce á mega bender eftir að kærastan hans stakk af og giftist Verve söngvaranum Richard Ashcroft og samdi svo þessa plötu. LAAAAAANG besta plata Spiritualized
Lag: Stay With Me
Tags: Beck, Hank Williams, Johnny Cash, Nick Cave, Pantera, Spiritualized, Trent Reznor
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Topp 5 sumarlög – Georg Atli
12.6.2010 - Georg Atli
Púff ég er eitthvað svo lélegur að ég get eiginlega engu bætt við sumarlagalistann minn frá því í fyrra, það virðast vera topp 5 sumarlögin mín… en þess í stað fáiði bara 5 algerlega ótengd lög sem mér finnst rosa gaman að hlusta á núna, og af því að það er sumar núna þá verða þetta bara topp 5 sumarlögin mín. Húrra!
Þetta er einn af gæjunum sem spila með Justin Vernon í Bon Iver, veit ekkert meira svosem.
4. Beck & Bat For Lashes – Let’s Get Lost
Þetta er ekki cover eins og ég var að vona þegar að ég sá nafnið á laginu. Þau komu saman og skelltu í lag fyrir sándtrakkið með einhverri Twilight myndinni. Flott og það fer voðalega vel að heyra þau syngja þetta saman.
3. Buke & Gass – Medulla Oblongata
Buke & Gass eru skrítinn en mjög hæfileikaríkt tónlistarfólk. Þau heita Aron og Arone og búa til hljóðfærin sín sjálf og spila og syngja stundum með Blue Man Goup ( og búa til hljóðfæri fyrir þá). Buke er einskonar pimpað ukelele (6 strengja baritone ukelele) og gass er gítarbassi (guitar + bass = gass, en þetta er samt ekki bassagítar!). Mjög flott, mjög artí og væri örugglega rosa flott að sjá þau spila live. Fleirri lög á myspace-inu þeirra
2.Hot Chip – I Feel Bonnie (feat. Bonnie ‘Prince’ Billy)
Ég er aaaalveg að fara að fíla Hot Chip, bráðum. Megastuðboltarnir í Hot Chip fengu ofur indí hetjuna Will Oldham til að taka lagið með þeim. Þetta lag var kom út á smáskífu sem heitir I Feel Better. Vægast sagt frábært lag, enda gæti þessi uppskrift ekki klikkað (mér finnst ekkert með Will Oldham geta klikkað).
Þetta er uppáhalds lagið mitt af þessari fáránlega frábæru plötu. Ef þið eruð ekki búin að næla ykkur í eintak og hlusta á hana í ca. 5 daga í röð þá… mæli ég samt ekkert rosalega mikið með því, þið yrðuð örugglega rugluð af því. Eeeen platan (Treats) er samt rosalega góð, tjékkiði á henni!
Tags: Bat For Lashes, Beck, Bonnie Prince Billy, Buke & Gass, Hot Chip, Sean Carey, Sleigh Bells
Flokkað undir Georg Atli, Listar | 6 athugasemdir »
Topp 5 tónlistarmenn sem nota eitt nafn – Rósa Guðrún
21.2.2010 - Rósa Guðrún
Var búin að gleyma þessum lista…..svo ég ætla að svindla aðeins :p ….fæ þá bara skömm í hattinn fyrir að brjóta reglurnar. Ef ég hefði virkilega lagt hausinn í bleyti þá hefði þetta orðið talsvert öðruvísi listi en ég ákvað að hafa þetta frekar svona “fyrsta sem poppaði uppí hugann lista” 
5. Beck – Lost Cause
Finnst Beck alveg frábær en á eftir að kynna mér hann svo miklu miklu betur. Ákvað að velja þetta lag sem aðal hans á þessu augnabliki.
4. Jewel – Foolish games
Jájá veit væmna týpan…..en þetta lag er alltaf eitthvað svo yndislega nostalgískt.
3. Prince – Pussy Control
Var að spá í að setja Purple rain en finnst þetta lag eiginlega miklu skemmtilegra og minnir mig alltaf á gamla góða daga.
2. Iz – Somewhere over the rainbow
Hver man ekki eftir þessu lagi sem var misþyrmt í margskonar auglýsingum um árið. Samt finnst mér það alltaf jafn yndælt og hugljúft. Synd að hann skildi deyja svona ungur blessuð fitubollan.
1. Björk – I play dead
Þetta lag hefur alltaf verið mitt uppáhaldar Bjarkar lag.
Tags: Beck, Björk, Israel Kamakawiwo?ole, Jewel, Prince
Flokkað undir Listar, Rósa Guðrún | Comments Off
Topp 5 lög með listamönnum sem bera aðeins eitt nafn – Kristín Gróa
19.2.2010 - Kristín Gróa
Ég ætlaði að kalla þennan lista Beck og stúlkurnar en ákvað svo að hafa bara stúlkur á listanum svo Beck féll af toppi listans og alla leið af honum. C’est la vie! Sá svo rétt áður en ég póstaði að Clara fékk sömu hugmynd og við erum með tvær sömu stelpur… go figure 
Það er engin kona með rödd á við Odettu og hún gerir þetta klassíska lag að sínu.
Ég get ekki sleppt Madonnu. Þetta lag er pínu fáránlegt en eftir að ég komst einhverstaðar yfir rokkað cover af því þá fattaði ég það betur og get núna hlustað á orginalinn. Ekki í fyrsta skipti sem það gerist get ég sagt ykkur. Kannski er það ástæðan fyrir að ég fíla svona mikið af hallærislegum lögum? Ég get allavega afsakað mig með því hehemm.
Hippastúlkan Melanie stendur alltaf fyrir sínu og þetta lag er mitt uppáhalds með henni.
Það er í raun frekar deprímerandi texti í þessu lagi en það er samt svo hresst að ég verð alltaf úberglöð þegar ég hlusta á það. Vú föstudagslag!
1. Kelis – Young Fresh And New
Fyrir það fyrsta þá er Kelis bara alveg fáránlega töff. Þetta lag er svo nánast ennþá meira töff en hún sjálf. Vídjóið er samt hugsanlega mest töff af öllu. Mhhmmm.
Tags: Beck, Feist, Kelis, Madonna, Melanie, Odetta
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Topp 5 lög með listamönnum sem bera aðeins eitt nafn -Theodór
19.2.2010 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn
5. Without Me – Eminem.
Snilldarlag með stórkostlegum texta. Svo er ég alltaf svo mikill rapphundur innan við beinið, þó svo ég hafi nú aldrei verið einhver sérstakur Eminem aðdáandi. En þetta fær að fljóta með.
„No I’m not the first king of controversy
I am the worst thing since Elvis Presley
to do black music so selfishly
and used it to get myself wealthy“
4. The Wanderer – Dion.
Smá Sixtís fílingur kemur skapinu í lag. Boðskapur textans er kannski ekki til fyrirmyndar í nútímasamfélagi, en lagið er bara svo yndislega hressandi.
3. Nitemare Hippy Girl – Beck.
Uppáhaldslagið mitt með Beck. Hér er það fyrst og fremst textinn sem grípur mig enda mikil listasmíð.
„She’s a whimsical, tragically beauty
Self-conscious and a little bit moody“
2. Liquid Swords- Gza.
Meira rapp takk fyrir, um að gera að leyfa þessu að fljóta með fyrst maður var að hæla þessari plötu í Sarpinum.
1. Hurdy Gurdy Man – Donovan.
Þetta er uppáhaldslagið mitt þessa daganna. Það er eitthvað við þetta lag sem heillar mig óendalega. Það er sennilega hippinn í mér sem fílar þetta.
Tags: Beck, Dion, Donovan, Eminem, GZA
Flokkað undir Listar | Comments Off
Plata mánaðarins: Charlotte Gainsbourg – IRM
25.1.2010 - Kristín Gróa
Plata mánaðarins hefur ekki fengið mikla umfjöllun hjá okkur vegna Síberíuferðar undirritaðrar… það er nefnilega svo agalega erfitt að vélrita með frosna fingur.
Eins og þið munið kannski þá er plata janúarmánaðar IRM með Charlotte Gainsbourg. Plötuna vann hún mjög náið með snillingnum Beck og afraksturinn er vægast sagt góður.
Gainsbourg lenti víst í vatnsskíðaslysi í Bandaríkjunum árið 2007 sem varð til þess að það blæddi inn á heilann á henni. Hún fór í aðgerð og í kjölfarið þurfti hún að fara ítrekað í MRI skanna (hvað heitir það á íslensku?) sem nefnist einmitt IRM á frönsku. Innblásturinn og hugmyndin að baki plötunni kemur sem sagt frá þessum tíðu heilaskönnunum og það meikar pínu sense þegar maður hlustar.
Tags: Beck, Charlotte Gainsbourg
Flokkað undir Kristín Gróa, Plata mánaðarins | Comments Off
Plata mánaðarins: Charlotte Gainsbourg – IRM
7.1.2010 - Kristín Gróa
Nýtt ár, nýr mánuður og þá er að sjálfsögðu komið að nýrri plötu mánaðarins. Í þetta sinn ætlum við að taka fyrir afrakstur samstarfs tónlistarkameljóns númer eitt og stúlku sem var sjálf afrakstur samstarfs fegurðardísar og slísballar. Confused yet? Stúlkan er að sjálfsögðu söngkonan og leikkonan Charlotte Gainsbourg, dóttir ensku leikkonunnar Jane Birkin og franska tónlistarmannsins Serge Gainsbourg sem stundu svo eftirminnilega saman á teipi á sjöunda áratugnum. Kameljón númer eitt er svo enginn annar en snillingurinn Beck.
Platan IRM ber nafn Charlotte Gainsbourg, andlit hennar prýðir umslagið og conceptið er hennar en það er vafasamt að eigna henni plötuna algjörlega þar sem Beck skrifaði textana með henni, samdi öll lögin, pródúseraði og mixaði. Til að toppa þetta þá taka þau dúett saman sem er jafnframt fyrsta smáskífa plötunnar, ber nafnið Heaven Can Wait og Keith Schofield vídjóið sem fylgir er awesome. Er ekki við hæfi að byrja þar?
Vídjóið er á official heimasíðunni og það er í alvörunni geðveikt… það er maður með pönnukökuhaus í því!
Charlotte Gainsbourg (with Beck) – Heaven Can Wait
Tags: Beck, Charlotte Gainsbourg, Jane Birkin, Keith Schofield, Serge Gainsbourg
Flokkað undir Kristín Gróa, Plata mánaðarins | Comments Off
Topp 5 rerun – Kristín Gróa
6.11.2009 - Kristín Gróa
Rerun pælingin er sú að við fáum séns á að endurtaka gamlan lista eða gera lista sem við misstum af á sínum tíma. Ég er nú þokkalega sátt við listana mína og hef ekki misst af mörgum svo sá listi sem ég valdi er listi sem er líklega aldrei eins hversu oft sem maður gerir hann. Listinn er topp 5 á föstudegi og birtist upphaflega föstudaginn 1. ágúst 2008. Hugsunin á bak við þennan lista var sú að segja frá þeirri tónlist sem var okkur efst í huga þann föstudaginn. Síðast listaði ég upp stök lög en nú ætla ég að lista upp þær 5 plötur sem eiga hug minn allan þessa stundina. Síðasti listi hljóðaði svo:
5. Deer Tick – Art Isn’t Real (City Of Sin)
4. Fleetwood Mac – Angel
3. Beck – Gamma Ray
2. Lykke Li – Dance Dance Dance
1. The Felice Brothers – Roll On Arte
Nýi listinn er svona!
5. The Flaming Lips – Embryonic
Ég skal viðurkenna það að ég var búin að missa þann litla áhuga sem ég hafði á The Flaming Lips og var því nákvæmlega ekkert spennt fyrir þessari plötu. Ég hlustaði á sínum tíma talsvert á The Soft Bulletin og Yoshimi Battles The Pink Robots en þær kveiktu samt aldrei almennilega í mér og þegar kom að At War With The Mystics þá nennti ég henni ekki alveg. Það var því frekar af einhverri undarlegri skyldurækni sem ég gaf tvöföldu plötunni (já vei hugsaði ég kaldhæðnislega) Embryonic séns. Góð ákvörðun!
The Flaming Lips – Convinced Of The Hex
4. The Mountain Goats – The Life Of The World To Come
Ég hef aldrei almennilega kveikt á The Mountain Goats en gaurinn er nánast með cult following svo ég hef alltaf haft það á bak við eyrað að gefa honum almennilega séns. Viti menn, ég held að þessi nýja plata sem er uppfull af Biblíutilvísunum og frábærum textum hafi loksins kveikt á perunni minni.
The Mountain Goats – Genesis 30:3
3. Girls – Album
Topp fimm plata mánaðarins er að sjálfsögðu búin að vera í heavy rotation síðustu vikur. Tóndæmi birtist síðastliðinn mánudag og fleiri munu birtast út mánuðinn. Watch this space!
2. El Perro Del Mar – Love Is Not Pop
Eftir hina frekar daufu From The Valley To The Stars sem olli mér nokkrum vonbrigðum gefur Sarah Assbring allt í einu út alveg hreint frábæra plötu. Þetta er breakup plata með upphafi og endi og hún er bara ótrúlega heilsteypt og flott. Mæli með að þið tékkið á þessari.
El Perro Del Mar – Gotta Get Smart
1. Julian Casablancas – Phrazes For The Young
Þessi er gjörsamlega nýdottin í hús og er því last minute addition á listann. Julian Casablancas hefur í heildina fengið alveg ágætis dóma fyrir sólóplötuna sína og ég verð að segja að hún grípur mig gjörsamlega við fyrstu hlustanir. Þetta er öðruvísi en ég bjóst við en á góðan hátt. Þetta er partídansiplata með niðurdrepandi textum… svona það er allt svo mikill bömmer að það eina sem ég get gert er að fá mér einn drykk í viðbót og dansa dansa dansa til að gleyma. Namm.
Julian Casablancas – Out Of The Blue
Tags: Beck, Deer Tick, El Perro Del Mar, Fleetwood Mac, Girls, Julian Casablancas, Lykke Li, Sarah Assbring, The Felice Brothers, The Flaming Lips, The Mountain Goats
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
ZöngvaZeiður Zvenna.
3.4.2009 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn
Milk – Kings of Leon
Djöfull var maður heilaþveginn með mjólkuráróðri í uppvextinum. Lofsyrðum glumdi endalaust út úr hverjum fullorðinskjafti og allaveganna annari hverri auglýsingu. Man krissa bró standandi við ísskápinn teygandi hverja fernuna á fætur annarri eftir góða boltaæfingu. Mjólk á víst að vera góð.
Milk & Honey – Beck
Hljómar soldið væmið en er bara alls ekki svo slæmt.
Cigarettes and Chocolate Milk – Rufus Wainwright
Rettur og kókó, hættuleg blanda.
Malted Milk – Robert Johnson
Samkvæmt Wiki er maltmjólk gerð úr maltbyggi, hveiti og mjólk og er gjarnan notuð til að bragðbæta drykki. Robert Johnson var samt líklega að raula um aðra maltmjólk.
Milky Teeth – Tindersticks
Hvítar, skínandi og skuggalegar.
Tags: Beck, Kings of Leon, Robert Johnson, Rufus Wainwright, Tindersticks
Flokkað undir Listar | Comments Off
