Daedelus

9.1.2012 - Kristjana

Ef smá orku er þörf til að komast í gegnum mánudagsmorgun er þetta tilvalið. Hefur einhver heyrt Beirut spilað svona áður?

Meira hér.

Tags: Beirut, Daedelus
Flokkað undir Kristjana, Óflokkað | Comments Off

Ný plata frá Beirut

8.6.2011 - Kristjana

Ó sú gleði. Ekki nóg með að tvö lög, East Harlem og Goshen hafi nýlega komið frá Beirut heldur er búið að tilkynna að ný plata kemur frá Hr. Condon og félögum þann 30. ágúst. Yndi yndi og unaður því lögin tvö benda til þess að platan verði góð.

Svolítið löng bið…nema maður sé svo heppin/n að eiga miða á eina (eða fleiri) af þessum tónleikum. En til að stytta biðina er um að gera að hlusta á þessi fyrstu tvö lög aftur og aftur…og aftur.

Beirut – Goshen by ListenBeforeYouBuy

Tags: Beirut, Zach Condon
Flokkað undir Kristjana, Óflokkað | Comments Off

Myndbönd og svoleiðis

6.6.2011 - Georg Atli

Jájá búinn að vera lægð í færslunum hérna hjá okkur, bætum úr því í vikunni. Lofa!
Til að byrja uppbætinguna þá kemur hérna ein færsla með svona allskonar myndböndum sem að ég er búinn að vera að skoða síðastliðnar vikur eða svo, en aldrei nennt að setja hingað inn:

Beirut kom með nýtt lag, það er gott. Allir hljóta að fíla Beirut af því að Zach Condon virkar bara sem svo ótrúlega næs gaur!

Beirut – East Harlem by Revolver USA

Það er komið go á Caribou, í þetta skiptið verða tónleikarnir 28 júní… nú þurfum við bara að vona að að verði ekki annað helvítis eldgos. Myndband við lagið Jamelia kom út einhvern tímann í byrjun árs en það er viðeigandi þrátt fyrir það.

Caribou – Jamelia from Video Marsh on Vimeo.

Kanye West gaf loksins út myndbandið við Monster, en það lak einhver frum útgáfa af því einhvern tíman fyrir síðustu jól… myndbandið er skrítið.

Björk sendi frá sér teaser fyrir lag af Biophilia verkefninu sínu, lagið heitir Crystalline… það er bæði sk´ritið og gott.

björk – road to crystalline from Björk on Vimeo.

DJ Leon Botha dó í gær, en hann var í töffarasveitinni Die Antwoord. Botha var litli skrítni gaurinn sem leit pínu út eins og fóstur. Hann var líka sá maður sem lifði lengst með þessum sjúkdómi og áhugaverður málari og allskonar.

Die Antwoord – Enter the Ninja from daniel michel on Vimeo.

Svo ætla ég að setja inn nýjasta myndbandið frá froðupopparanum Bruno Mars… ég verð að taka það fram að mér finnst lagið eiginlega alveg glatað, en myndbandið er frábært og sjálfur Leonard Nimoy (dr. Spock) sýnir stórkostleg tilþrif í því. Þið gætuð kannski bara horft á myndbandið á mute eða eitthvað en horfiði endilega á það.

… og svo verður eitthvað fullt að gerast í vikunni, fylgist með!

Tags: Beirut, Björk, Bruno Mars, Caribou, Die Antwoord, Kanye West
Flokkað undir Georg Atli | Comments Off

Topp 5 uppgjör – Georg Atli

22.1.2010 - Georg Atli

1. Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?

Eins og svo margir þá neyðist ég til að kvarta yfir lélegu tónleika ári, en ég náði samt nokkrum ansi góðum og þeir voru báðir í þessari rosa snjöllu tónleikaröð Manstu ekki eftir mér. Ég sá Megas og Senuþjófana flytja Millilendingu (hann var rosalegur!) og líka Ensími taka Kafbátamúsík það var gaman.

2. Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?

Í ár uppgötvaði ég loksins Beach Boys. Ekki það að ég hafi ekki vitað af þeim eða eitthvað svoleiðis en mér hefur bara aldrei þótt þetta vera neitt sérstaklega skemmtilegt en síðan loksins asnaðist ég til að fara að hlusta á þetta aftur og enn einu sinni og fannst það bara mjög skemmtilegt og Pet Sounds er geðveikt góð plata! Líka Ariel Pink, það voru nokkuð margar hljómsveitir sem sóttu innblástur í Ariel Pink’s Haunted Graffiti á árinu og hann fékk svona uppreisn æru, hann hefur reyndar bara verið að gefa út sólóplötur síðan 2003 þannig að hann telst kannski ekki vera gamalt.

3. Hver voru mestu vonbrigði ársins?

Ég varð nú ekkert fyrir rosalegum vonbrigðum með neitt á þessu ári, nefni kannski helst plötuna með The Temper Trap, ég heyrði lagið Sweet Disposition í fyrra og hélt að það væri enn ein góð Áströlsk hljómsveit að koma en aldeilis ekki platan þeirra var ótrúlega léleg plata…. þetta er eins og nýja dótið frá U2 nema bara miklu lélegra (og mér finnst U2 í dag ekki vera góð hljómsveit).

4. Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?

Neutral Milk Hotel. Ég er búinn að vera á leiðinni að hlusta á þetta í langan tíma en bara aldrei lagt í það.

5. Hver er bjartasta vonin?

Mér finnst The XX vera rosa efnileg og líka svíarnir í JJ, þau gáfu út tvær plötur í fyrra (JJ nº 1 og JJ nº 2) og í ár ætla þau að gefa út sína þriðju plötu sem að á að heita JJ nº 3. Og svo féll ég alveg fyrir annari plötu Wild Beasts og á eftir að fylgjast spenntur með næstu útgáfum. Ég held líka að hljómsveitin Fanfarlo (mjög Beirut-legt) eigi eftir að gera það ansi gott á næstu árum.

6. Bónusspurning að eigin vali: Hvaða plötum á árinu 2010 ertu spenntastur yfir?

Fullt af góðum plötum að fara að koma út:

Arcade Fire, The Strokes, Massive Attack, Frightened Rabbit, Yeahsayer, The Magnetic Fields, The National, Four Tet, MGMT, Panda Bear, Interpol, Fleet Foxes, Cat Power, Sleigh Bells, The Walkmen og fullt fullt fullt í viðbót

Tags: 2009, arcade fire, Ariel Pink, Árslisti, Beach Boys, Beirut, Cat Power, Ensími, Fanfarlo, Fleet Foxes, Four Tet, Frightened Rabbit, Interpol, JJ, Massive Attack, Megas, MGMT, Neutral Milk Hotel, Panda Bear, Senuþjófarnir, Sleigh Bells, Temper Trap, The Magnetic Fields, The National, The Strokes, The Walkmen, The XX, U2, Uppgjör, Wild Beasts, Yeahsayer
Flokkað undir Georg Atli, Listar | 2 athugasemdir »

Dark Was The Night

20.8.2009 - Kristín Gróa

Það er alveg þess virði að minna aðeins á tvöföldu safnplötuna Dark Was The Night sem kom út í febrúar til styrktar alnæmissamtökunum Red Hot Organization. Platan var pródúseruð af bræðrunum Aaron og Bryce Dressner sem eru aðalsprauturnar í einni af mínum uppáhaldshljómsveitum, The National. Platan inniheldur hvorki meira né minna en 31 lag flutt af hinum ýmsu smá- og stórstirnum indísenunnar. The National eiga að sjálfsögðu lag en restin af plötunni er líka algjört who’s who af stærstu nöfnunum í indítónlist síðustu ára: Sufjan Stevens, Arcade Fire, My Morning Jacket, Feist, Cat Power, Beirut, Blonde Redhead o.s.frv. o.s.frv.

Það er svo mikið af góðri tónlist á þessari plötu að það er eiginlega overload að hlusta á hana alla í einu. Það er því frekar erfitt að velja einhver lög sem tóndæmi en fyrir valinu verða of-svalt-til-að-vera-satt samstarf hinnar eldheitu sveitar Dirty Projectors og goðsagnarinnar David Byrne, freaking awesome cover TV On The Radio stjörnunnar Dave Sitek af Troggs laginu With A Girl Like You og að lokum endurupptaka Conor Oberst á hinu fallega Lua þar sem hann fær Gillian Welch til liðs við sig.

Dirty Projectors & David Byrne – Knotty Pine
Dave Sitek – With A Girl Like You -> Mæli með þessu!
Conor Oberst With Gillian Welch – Lua

Tags: Aaron Dressner, arcade fire, Beirut, Blonde Redhead, Bryce Dressner, Cat Power, Conor Oberst, Dark Was The Night, Dave Sitek, David Byrne, Dirty Projectors, Feist, Gillian Welch, My Morning Jacket, Sufjan Stevens, The National, TV on the Radio
Flokkað undir Kristín Gróa, Óflokkað | 2 athugasemdir »

Topp 5 lokalög -Krissa

23.5.2008 - Kristjana

Pínu snemma í því í þetta skiptið en það hlýtur að vera viðeigandi því ég er alltaf síðust. Here goes…

Tags: Beirut, Bob Dylan, Jeff Buckley, Liars, Mike Skinner, The Streets
Flokkað undir Kristjana, Listar | 1 athugasemd »

Loka loka loka uppgjör 2007…Krissa

13.1.2008 - Kristjana

1. Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
Get ekki fyrir nokkra muni gert upp á milli Arcade Fire á Glastonbury, Beirut á Glastonbury, Justin Timberlake í Bercy og Man Man í Bowery Ballroom alveg í byrjun ársins

The Arcade Fire – No Cars Go
Beirut – Forks and Knives (La Fête)
Justin Timberlake – What Goes Around (Comes Around)
Man Man – Engwish Bwudd

2. Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
Lítið um nýjar uppgötvanir á gömlu dóti, meira svona enduruppgötvanir. Kid A , You Forgot It In People og Broken Social Scene með Broken Social Scene og u.þ.b. allt gamla Belle&Sebastian dótið rataði ansi oft á playlistann.

Radiohead – Everything In Its Right Place
Broken Social Scene – 7/4 (Shoreline)
Belle&Sebastian – Expectations

3. Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Vá, mér dettur svo ekkert í hug. Jesus Christ Superstar var mjög flott en ekki jafn flott og ég hélt. Svo var frekar svekkjandi að Beirut kæmi ekki á Airwaves…

4. Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
Dizzee Rascal plötunni sem kom út á árinu og M.I.A. Ekki hugmynd afhverju, ætlaði alltaf að hlusta meira á en það bara einhvern veginn…gleymdist eða eitthvað.

Dizzee Rascal – Sirens
M.I.A. – Bamboo Banger

5. Hver er bjartasta vonin?
Örugglega frekar ömurlegt val þar sem maðurinn er þegar búinn að gefa út 2 plötur og báðum var vel tekið EN ég segi það bara samt: Beirut!

6. Bónusspurning að eigin vali.
Hvaða hljóðfærum féllstu fyrir á árinu?
Dúddi DÚDDI! Ég held bara að allt sem ég hlustaði á árið 2007 hafi innihaldið harmonikku eða einhvers konar brass tilhneigingu…nú eða bæði. Styð það heilshugar

Tags: arcade fire, Beirut, Belle&Sebastian, Broken Social Scene, Dizzee Rascal, Justin Timberlake, M.I.A., Man Man, Radiohead, Zach Condon
Flokkað undir Listar | Comments Off

Ársuppgjör 2007 – Kristín Gróa

11.1.2008 - Kristín Gróa

Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?

Bob Dylan var magnaður í Gautaborg og ég get eiginlega ekki annað en minnst á Glastonbury því það var æðislegt í alla staði þó hápunktarnir hafi tvímælalaust verið Arcade Fire og Beirut. Ég get varla gert upp á milli en held að Arcade hafi vinninginn… ég meina sjáið bara þessa klippu. Geðveikt!

Arcade Fire live á Glastonbury 2007

Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?

Úff það er orðið dálítið erfitt að uppgötva eitthvað gamalt en ég afrekaði það þó að kaupa plötuna Forever Changes með Arthur Lee og félögum hans í Love sem ég hafði aldrei hlustað á áður. Lagið Alone Again Or er yfirleitt ofarlega á bestu lög ever listum en það hafði ég bara aldrei heyrt fyrr en ég keypti plötuna. Kreisí. Allavega þá er þetta auðvitað alveg killer plata og hún hefur ósjaldan fengið að hljóma á árinu.

Love – Alone Again Or

Hver voru mestu vonbrigði ársins?

Our Love To Admire með Interpol. Ég var mjög spennt fyrir þessari plötu en svo fannst mér hún eitthvað svo óspennandi. Ég hef hingað til verið mjög mikill Interpol aðdáandi en þessi plata kveikti bara ekkert í mér sem er synd og skömm. Ég er alls ekkert að segja að þetta sé léleg plata en ég varð samt fyrir gríðarlegum vonbrigðum með hana.

Interpol – The Heinrich Maneuver

Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?

In Rainbows með Radiohead. Ég verandi svo skelfilega gamaldags og uppfull af þvermóðsku halaði plötunni aldrei niður þegar hún var gefin út á þennan umdeilda hátt í haust. Mér finnst ég hlusta eitthvað svo vitlaust á plötur þegar ég er bara með þær í tölvunni, fer að spóla yfir lög og heildarmyndin fer alveg framhjá mér. Tilhugsunin um að tónlist verði bara á stafrænu formi fer alveg með mig því mér þykir svo gaman að kaupa einhvern físískan hlut sem ég get svo “átt” og hlustað á. Ég keypti plötuna annars loksins um síðustu helgi og hún lofar góðu svo jeijj.

Radiohead – House Of Cards

Hver var bjartasta vonin?

Það komu út rosalega margar góðar debut plötur á árinu svo þetta er ekki auðvelt val. Ég held ég verði þó að segja The Besnard Lakes sem áttu eina af bestu plötum ársins. Það verður virkilega spennandi að heyra eitthvað meira frá þeim. Ég er líka alveg heilluð af þessu plötucoveri, mér finnst það svakaflott.

The Besnard Lakes – Disaster

Bónusspurning: Hvaða plata kom þér mest á óvart á árinu?

Friend Opportunity með Deerhoof. Hafði aldrei fílað þau neitt sérstaklega, fannst þau eitthvað of fríkíkrútt eitthvað og var búin að ákveða að þau væru að rembast við að vera skrítin. Einhverra hluta vegna keypti ég þó þessa plötu og ég er alveg ótrúlega fegin. Ekki nóg með að þetta sé alveg mögnuð plata heldur opnaði þetta líka eyru mín fyrir eldra dótinu þeirra sem er vissulega skrítið… en það er meira spunnið í það en ég hélt. Svona getur manni skjátlast.

Deerhoof – Matchbook Seeks Maniac

Tags: arcade fire, Arthur Lee, Beirut, Bob Dylan, Deerhoof, Interpol, Love, Radiohead, The Besnard Lakes
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | 1 athugasemd »

Topp 5 plötur ársins 2007 – Vignir

4.1.2008 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn

5. Of Montreal – Hissing Fauna, Are You The Destroyer?
Of Montreal mæta með alveg frábæra poppóperu full af ótrúlega flottum lagasmíðum og skemmtilegum textum. Er Kevin Barnes Brian Wilson-inn okkar? Uppsetningin á plötunni er skemmtileg og maður fær dálitla A-hlið, B-hlið tilfinningu af henni þar sem að The Past is a Grotesque Animal skiptir henni og maður fær góða upplifun af plötunni í heild sinni.

Suffer for Fashion
Heimdalsgate Like a Promothean Curse

4. Battles – Mirrored
Hálfgerða súpergrúppan Battles var búin að gefa út nokkrar EP plötur árið 2006 áður en þeir mættu á svæðið með fyrstu plötuna sína, Mirrored. Klárlega besta debut plata ársins! Drengirnir eru alveg rosalega þéttir og ná að blanda saman rokkinu og elektró-inu betur en margar hljómsveitir sem hafa eytt allri starfsævi sinni í að reyna. Meðlimir hljómsveitarinnar eru hver öðrum betri en trommarinn John Stanier er, að mínu mati, lykillinn að ráðgátunni. Ótrúlega sterkur trommuleikur á plötunni sem jarðtengir alla og bætir náttúru við alla vírana og tæknina.

Atlas
Tonto

3. The National – Boxer
Einfaldlega frábær rokkplata. Hér er ekkert verið að flækja hlutina, bara rokk, stundum skreytt með strengjum og í mesta lagi smá brassi. Platan byrjar á einu besta lagi ársins, Fake Empire, og píanóstefið og letileg rödd grípur mann. Þessi rödd heldur manni síðan í gegnum alla plötuna sem hefur varla feilpunkt. Nokkuð mellow plata sem virkar vel við flest öll tækifæri, í bílnum, í vinnunni eða í keli með kærustunni.

Fake Empire
Ada

2. Arcade Fire – Neon Bible
Arcade Fire fengu þau hlutskipti að þurfa að gefa út þá plötu sem beðið var mest eftir á árinu. Frumburðurinn, Funeral, er klárlega ein besta plata þessa áratugar og því var víst að það var mikil pressa á mannskapnum. Þetta virtist samt ekki hafa nein áhrif á þau. Þau skelltu sér bara í kirkju til að taka upp plötuna og pródúseruðu sjálf (virkaði fyrir Mugison, ekki satt?). Þegar platan loksins kom og ég hlustaði á hana í fyrsta skipti, þá var ég pínu svekktur. En platan fékk fleiri tækifæri og vann á og verður betri í hvert sinn sem maður heyrir hana. Sándið er orðið aðeins stærra, stallurinn sem hljómsveitin situr á er hærri og predikunin meiri.
Platan er ekki eins góð og Funeral og er það bara alveg allt í lagi. Ef að þau halda áfram að gera svona plötur þá er ferillinn tryggður.

1. Radiohead – In Rainbows
Radiohead áttu eitt rosalegasta stunt ársins þegar þeir dömpuðu á okkur plötu, öllum að óvörum, og maður réð hvað maður borgaði fyrir hana?!? Stærsta “relevant”(Prince er cool og allt það) bandið sem hafði gert þetta. Mikið var rætt um framtíð tónlistarútgáfu og hvert allt væri að stefna. Eru útgáfufyrirtækin dauð? Er Radiohead að fara á hausinn og skipta um kennitölu? Gera allir þetta í framtíðinni? Hvað var fólk að borga? Mun fólk kaupa diskinn líka út í búð? Við getum ekki svarað þessum spurningum núna en víst er að þetta var mjög flott múv sem gæti endað í sögunni sem vendipunktur milli gamla tónlistarheimsins og nýja heimsins? Eða kannski ekki, ég er enginn fokkings sagnfræðingur.
En mér fannst mikið meira rætt um högun útgáfu plötunnar heldur en plötuna sjálfa. Þetta er nefnilega besta plata Radiohead síðan að Kid A kom út. Á þessari plötu eru þeir loksins búnir að finna hvar þeir vilja vera, að mínu mati. Ef að maður lítur á Kid A sem plötu þar sem að hljómsveitin var öll brotin upp, þá er In Rainbows platan þar sem að hlutirnir eru allir komnir saman aftur, í annarri mynd en upphaflega. Þetta er platan sem að Hail to the Thief náði ekki alveg að vera. Hérna er hljómsveit sem er búin að vera starfandi í næstum 20 ár og er enn að gefa út bestu lögin sín: All I Need, Reckoner, Bodysnatchers, þetta er með því besta sem Oxford drengirnir hafa gefið út.
Það er ekki að finna feilnótu á þessari plötu. Hún byrjar á rafræna taktinu í 15 Step, stuðið heldur áfram í Bodysnatchers og áður en maður veit af er verið að loka plötunni með hinu fallega Videotape. Plata ársins!

Bodysnatchers
Reckoner

Það sem sat út fyrir:
Beirut – The Flying Club Cup
Daft Punk – Alive 2007
Klaxons – Myths of the Near Future
M.I.A. – Kala
Mugison – Mugiboogie
Okkervil River – Stage Names

P.S. Linkarnir koma inn seinna, uploadið er hægt

Tags: arcade fire, Battles, Beirut, Brian Wilson, Daft Punk, John Stanier, Kevin Barnes, Klaxons, M.I.A., Mugison, Of Montreal, Okkervil River, Prince, Radiohead, The National
Flokkað undir Listar | Comments Off

Árslisti – topp 5 lög ársins 2007 – Krissa

29.12.2007 - Kristjana

Aðeins of sein…hef ekkert komist í tölvu sökum flutninga og vesens :/ But here goes:

5. Battles – Atlas

Ég var bara blown away þegar ég heyrði þetta lag fyrst og verð það enn í hvert skipti sem ég heyri það, þrátt fyrir allt of allt of margar hlustanir! Eitthvað nýtt og spennandi

4. The National – Fake Empire

Eerie og fallegt allt í senn…Röddin hreint út sagt ótrúleg. Ég dett ennþá alltaf út þegar ég heyri þetta lag, þrátt fyrir fáranlega margar hlustanir, það er bara ekki hægt að hugsa um neitt annað meðan maður hlustar á það!

3. Okkervil River – Our Life Is Not A Movie Or Maybe

Hlustaði svo mikið á Black Sheep Boy að ég bjóst ekki við að grípa nýjustu plötuna strax. Ég skipti um skoðun um leið og ég heyrði fyrsta lag plötunnar…!!!

2. Arcade Fire – Intervention

Einn af hápunktum Arcade Fire tónleikanna sem toppfimm meðlimir sáu í sumar og hápunktur plötunnar…þetta er bara frábært lag í alla staði!

1. Beirut – Nantes

Ég elskaði elskaði elskaði Gulag Orkestar og með henni kom Zach Condon sér þægilega fyrir í hópi uppáhalds tónlistarmanna minna. Þegar hann svo minnkaði aðeins balkan áhrifin og bætti í staðinn við frönsk/ítölskum áhrifum á The Flying Clup Cup gulltryggði hann sæti sitt. Platan er enn betri en sú fyrri og ég er búin að spila hana allstaðar á þessu ári: í prófalestri, á ferðalögum, á laugardagskvöldum jafnt og mánudagsmorgnum…virkar jafn vel allstaðar og Nantes er bara extra gott

Tags: arcade fire, Battles, Beirut, Okkervil River, The National, Zach Condon
Flokkað undir Kristjana, Listar | Comments Off