Föstudagsrólegheit með Bon Iver
17.2.2012 - Kristjana
Kom það einhverjum öðrum en mér á óvart um daginn, þegar Bon Iver vann ‘Best Newcomer’ á Grammys? Ekki það að mér finnist hann ekki eiga það skilið – ég bjóst bara svo innilega við því að ‘The Band Perry’ eða eitthvað álíka yrði valið. Uss. En gott mál og gleði – Bon Iver er æði.
4AD og Jagjaguwar stóðu fyrir upptöku á live session með Bon Iver síðastliðið haust. Bara Justin Vernon, Sean Carey, 2 flyglar og nokkuð strípaðar útgáfur af 5 lögum í gamalli kirkju og skóla. Það er óhætt að mæla með þessu við alla því þetta er hreinn unaður – hvort sem er til að starta helginni eða enda hana í rólegheitum yfir tebolla á sunnudaginn.
Tags: Bon Iver, Justin Vernon, Sean Carey, The Band Perry
Flokkað undir Kristjana, Óflokkað | 3 athugasemdir »
Topp 5 erlendar plötur ársins – Kristín Gróa
6.1.2012 - Kristín Gróa
Að venju eru tíu runners up í engri sérstakri röð.
Kurt Vile – Smoke Ring For My Halo
Youth Lagoon – The Year Of Hibernation
tUnE-yArDs – W H O K I L L
EMA – Past Life Martyred Saints
The War On Drugs – Slave Ambient
TV On The Radio – Nine Types Of Light
Unknown Mortal Orchestra – Unknown Mortal Orchestra
Iron & Wine – Kiss Each Other Clean
Feist – Metals
Steven Malkmus and the Jicks – Mirror Traffic
5. John Maus – We Must Become The Pitiless Sensors Of Ourselves
Þessi slapp inn á þennan lista á síðustu metrunum. Ég fékk hana í hendurnar í ágúst og gaf henni bara engan séns því þá var ég með fullar hendur af nýrri tónlist. Það er líka dálítið yfirþyrmandi að setja þessa plötu af stað í fyrsta sinn og fá yfir sig ótrúlega háværa syntha-hríðskotaárás. Ég fór hins vegar að hlusta núna í nóvember og var alveg miður mín yfir því að hafa ekki gefið þessu séns strax. Þetta er alveg frábær plata. Ótrúlega hallærislega skrítin en samt svo töff um leið. Allir þessir eitís synthar og röddin sem minnir mig á Ian Curtis sem er líka eitís en samt á svo allt annan hátt en syntharnir. Undir öllu eru svo lögin sem eru alveg gjörsamlega frábær og fá mann ýmist til að dansa (Quantum Leap) eða verkja í hjartað (Believer).
4. Bon Iver – Bon Iver
Það mun örugglega aldrei nein plata hafa jafnmikil áhrif á mig og For Emma, Forever Ago hafði (og hefur) enda varð mér á að ofspila hana akkúrat þegar ég var að ganga í gegnum erfiðasta tímabil lífs míns. Fyrir vikið stóðst þessi engan samanburð við þá plötu og ég náði ekki alveg að tengjast henni lengi vel en staðreyndin er sú að þetta er alveg frábær plata. Hún kom eiginlega pínu aftan að mér og svo er mjög góð tilbreyting að geta hlustað á Bon Iver án þess að fá tárin í augun.
3. Lykke Li – Wounded Rhymes
Ég fílaði Youth Novels aldrei sem plötu en elskaði ákveðin lög af henni svo mikið að ég er enn að ofspila þau. Dance Dance Dance verður t.d. alltaf besta lagið til að spila þegar ég er á leiðinni á tjútt og er enn heima á sokkabuxunum að setja á mig ælæner með rauðvínsglas við höndina (já það er eitthvað sem gerist reglulega). Það er aðeins minna stuð hér en á fyrri plötunni en það gerir ekkert til því melankólía er líka góð og verður jafnvel hressandi hjá Lykke Li.
2. Shabazz Palaces – Black Up
Rappið er alltaf að færa sig upp á skaftið hjá mér. Á síðasta ári náði Flockaveli með Waka Flocka Flame inn á runners up listann minn og þetta árið set ég í annað sætið alveg stórkostlega plötu sem vill svo til að er rappplata. Þegar ég setti þessa plötu í gang í fyrsta sinn þá rann ég svo blint í sjóinn að ég vissi ekki hvort ég var að fara að að hlusta á popp eða dauðametal. Það sem ég heyrði var frumlegasta og óvenjulegasta plata ársins. Að segja að þetta sé rapp nær eiginlega ekki utan um það sem er að finna hérna því þó þetta sé rapp þá er þetta svo miklu meira líka. Það er eiginlega ekki hægt að flokka þetta. Lögin flæða á svo ótrúlegan hátt að ég býst alltaf hálft í hvoru við því að allt fari út af sporinu en það gerir það aldrei. Sama lagið hefur mörg stef sem eru algjörlega ólík en tvinnast samt saman og fara í hringi. Ég get ekki útskýrt þetta nógu vel en þetta sprengdi á mér hausinn eins og merkur maður sagði eitt sinn.
Shabazz Palaces – Endeavors for Never (the Last Time We Spoke You Were Not Here I Saw You Though)
1. PJ Harvey – Let England Shake
Augljóslega fyrirsjáanlegasta valið á plötu ársins þar sem hún hefur verið nálægt toppnum á öllum árslistum sem ég hef lesið. Málið með þessa plötu er bara að ég vissi það eftir að ég hafði hlustað á hana í allra fyrsta sinn að þetta yrði besta plata sem ég myndi heyra á árinu. Það er ekki oft sem ég upplifi það að verða svona yfir mig heilluð af plötu við fyrstu hlustun og ég tel mig heppna ef ég upplifi það einu sinni á ári. Ég fattaði eftir að ég gerði lagalista ársins að þangað rataði ekkert lag af þessari plötu en það er ekki af því að þau ættu ekki heima á þeim lista heldur er erfitt að velja eitt lag umfram annað og þau mynda svo órjúfanlega heild að það er erfitt að meta þau án hvers annars. Ég gæti skrifað langa lofræðu um þessa plötu og aðra um PJ Harvey en það er kannski óþarfi. Það sem hún hefur fram yfir marga tónlistarmenn sem gáfu út spennandi plötur á árinu er umfram allt reynsla og aldur en án þessa held ég að það hefði ekki verið hægt að gera þessa plötu. Þetta er algjört meistaraverk.
PJ Harvey – The Last Living Rose
Tags: Bon Iver, EMA, Feist, Iron&Wine, John Maus, Kurt Vile, Lykke Li, PJ Harvey, Shabazz Palaces, Stephen Malkmus, The War On Drugs, tUnE-yArDs, TV on the Radio, Unknown Mortal Orchestra, Youth Lagoon
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Topp 5 erlendar plötur ársins 2011 – Georg Atli
6.1.2012 - Georg Atli
Það er komið að erlendu plötunum. Eins og venjulega átti ég í erfiðleikum með að velja bara 5, það virðist nefnilega alltaf koma fleiri en 5 góðar plötur á ári. Fyrst kemur listi af plötum sem komust næstum því inn á listann eða mér finnst sérstaklega vert að minnast á.
Bill Callahan – Apocalypse
Fucked Up – David Comes to Life
Unknown Mortal Orchestra – Unknown Mortal Orchestra
Bon Iver – Bon Iver
Puzzle Muteson – En Garde
Feist – Metals
M83 – Hurry up we‘re Dreaming
King Creosote & John Hopkins – Diamond Mine (frábær plata, ætti 6. sætið á listanum mínum)
St. Vincent – Strange Mercy
Wye Oak – Civillian
Balam Acab – Wander/Wonder
Iceage – New Brigade
John Maus – We Must Become the Pitiless Censors of Ourselves
Toro y Moi – Underneath the Pine
Topp 5 plötur ársins
5. Shabazz Palaces – Black Up
Þessi náði inn á topp 5 hjá mér núna á síðustu vikunum fyrir birtingu. Hip-hop sem er meira en “bara” hip-hop. Allt gríarlega flókið eitthvað og útpælt og virkilega flott. Svona plata sem er góð og vinnur svo bara á. Pínu tilgerðarleg laganöfn samt.
Lag: 04 A Treatease Dedicated to the Avia 1
4. James Blake – James Blake
Flott plata frá konungi dubstep. Hún er hæg og róleg en ólgar samt undir. Hann er svo hæpaður að ég varð sjálfkrafa hikandi og fráhverfur honum en svo hlustaði ég á plötuna og fannst hún virkilega góð.
Lag: Limit to Your Love
3. tUnE-yArDs – Who Kill
Skemmtilegt að heyra eitthvað svona ferskt. Merrill Garbus græðir reyndar svolítið á frábærum Airwaves tónleikum í ár, þeir hífa þessa plötu aðeins upp. Það er ekki eitt leiðinlegt lag á þessari plötu.
Lag: Gangsta
2. Kurt Vile – Smoke Ring for my Halo
Slacker plata dauðans. Það er eins og Kurt Vile nenni ekki einusinni að syngja lögin og þau rétt svo leka út úr hátölurunum manns en samt svo mikið pönk á köflum… slacker pönk?. Frábær gítarleikur, letileg röddin og kaldhæðnin gera þessa plötu svo frábæra að þetta var eina platan í ár sem átti smá séns í fyrsta sætið mitt.
Lag: Baby’s Arms
1. PJ Harvey – Let England Shake
Nánast fullkomin plata, laaaaang best á árinu (þó að það hafi samt margt gott komið út). Frábær í alla staði og PJ Harvey sannar það enn og aftur að hún er svalasta konan í rokkinu í dag! Hárbeitt plata sem skítur föstum skotum á England og þá sérstaklega stríðin sem þau hafa tekið þátt í (og bara stríðsrekstur almennt). Lögin fjalla öll um liðna tíma en eiga samt sem áður öll vel við nútímann líka Þetta er svona “concept” plata en samt ekki alveg. Let England Shake er blóðug, nöturleg, skerandi beitt og mest af öllu ömurlega falleg.
Lag: The Glorious Land
Tags: Balam Acab, Bill Callahan, Bon Iver, Feist, Fucked Up, Iceage, James Blake, John Maus, King Creosote & John Hopkins, Kurt Vile, M83, PJ Harvey, Puzzle Muteson, Shabazz Palaces, St. Vincent, Toro y Moi, tUnE-yArDs, Unknown Mortal Orchestra, Wye Oak
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Árslistatíð!
2.1.2012 - Georg Atli
Eitt það allra besta við desember og janúar eru allir árslistarnir. Nú keppast tónlistarsíður og dagblöð og tímarit við það að birta sína lista yfir bestu lög og plötur ársins. Topp 5 gerir þetta að sjálfsögðu líka (lög ársins komu í þríriti síðasta föstudag. Hér eru linkar á lista Snorra, Kristínar Gróu og Georgs Atla) og næsta föstudag (7. janúar) koma listar yfir bestu erlendu plötur ársins 2011 og föstudaginn eftir það (14. janúar) er komið að íslensku plötunum. Gaman að því.
Til að létta ykkur biðina þá koma hlekkir á nokkra merkilega (íslenska) lista.
Rjóminn var með 2 lista og þar varð Bon Iver efstur allra útlenskra og Sóley átti bestu íslensku plötuna.
Dr. Gunni skipti þessu í tvennt og Snorri Helga átti íslensku plötuna og Kvelertak þá erlendu
Benson is Fantastic fannst St. Vincent vera allra best á árinu en efsta íslenska platan var Locust Sounds þeirra á Reykjavík! í 14. sæti
Tónlistarveitan Gogoyoko er síðan búin að starta nýju tónlistarbloggi og þar varð Kurt Vile efstur og Sin Fang var í 3. sæti.
Kraumur birti líka sinn úrlvalslista nokkru fyrir jól.
Að lokum má benda á listana frá bæði Fréttatímanum (bls. 28) og Fréttablaðinu (innlent og erlent) en þar fengu Topp 5 að vera með í listagerðinni, gaman að því!
Tags: Bon Iver, Kurt Vile, Kvelertak, Reykjavík!, Sin Fang, Snorri Helgason, Sóley, St. Vincent
Flokkað undir Georg Atli | Comments Off
Topp 5 lög ársins 2011 – Snorri
30.12.2011 - Snorri
Fullt af frábærum lögum árið 2011 og alltaf jafn erfitt að setja saman svona lista. En fæst orð hafa minnsta ábyrgð…
Hér eru þau topp 20 lög sem fylgja fast á hæla þeirra 5 efstu – Í stafrófsröð:
Active Child – Hanging On
Adele – Set Fire to the Rain
Ane Brun – Do You Remember ?
The Antlers – I Don’t Want Love
Bombay Bicycle Club – Lights Out, Words Gone
First Aid Kit – The Lion’s Roar
Fleet Foxes – Sim Sala Bim
Gardens & Villa – Cruise Ship
James Blake – The Wilhelm Scream
Lia Ices – Daphne
Lykke Li – I Follow Rivers
Mason – Boadicea
Neon Indian – Polish Girl
Peter Bjorn and John – Second Chance
SBTRKT – Wildfire (feat. Little Dragon)
Slow Club – Two Cousins
Toro y Moi – New Beat
Tune-Yards – Bizness
When Saints Go Machine – Kelly
Youth Lagoon – 17
Og svo topp 5:
5. PJ Harvey – The Glorious Land
Það er erfitt að velja eitt lag af þessari mögnuðu plötu en þetta lag hitti beint í mark í fyrstu hlustun þrátt fyrir lúðurinn alræmda.
4. Washed Out – Amor Fati
Lag sumarsins. Eitt af mörgum myndböndum tekið á Íslandi á árinu.
3. iamamiwhoami – ; john
Kom tæknilega ekki út á plötu þar sem Jonna Lee fer óvenjulegar leiðir við að koma tónlist sinni til skila en myndbandið var sett á Youtube á árinu. Og þvílíkt myndband.
2. Wild Beasts – Bed of Nails
Af einni af bestu plötum ársins sem fékk ef til vill of litla athygli.
1. Bon Iver – Holocene
Það þarf nú ekki að segja meir um þetta lag og plötu en þegar hefur verið gert. Íslenskt landslag í aðalhlutverki í myndbandinu eina ferðina enn og svínvirkar eins og vanalega. Gæsahúð ársins 2011.
Tags: Active Child, Adele, Ane Brun, Bombay Bicycle Club, Bon Iver, First Aid Kit, Fleet Foxes, Gardens & Villa, iamamiwhoami, James Blake, Lia Ices, Lykke Li, Mason, Neon Indian, Pallers, Peter Bjorn and John, PJ Harvey, SBTKRT, Slow Club, The Antlers, Toro y Moi, Washed Out, When Saints Go Machine, Wild Beasts, Youth Lagoon
Flokkað undir Listar, Snorri | Comments Off
Topp 5 lög ársins 2011 – Kristín Gróa
30.12.2011 - Kristín Gróa
Yfirleitt er það plötulistinn sem ég á í mestum vandræðum með en árið 2011 virðist hafa verið ár lagsins. Það voru ótrúlega mörg lög sem heilluðu mig þetta árið og ég átti í virkilegum vandræðum með að velja fimm uppáhalds. Að sjálfsögðu byrja ég á tíu runners up í engri ákveðinni röð…
Cass McCombs – County Line
Lykke Li – Sadness Is A Blessing
Kurt Vile – Jesus Fever
tUnE-yArDs – Bizness
Zoo Kid – Out Getting Ribs
John Maus – Believer
Bon Iver – Holocene
Adele – Someone Like You
Shabazz Palaces – Swerving The Reeping Of All That Is Worthwile (Noir Not Withstanding)
Azealia Banks – 212
5. Tyler, The Creator – Yonkers
Þetta er án efa svalasta lag ársins. Bítið í þessu er alveg sjúkt og ég elska þennan þunga tón sem ómar undir öllu svo djúpur að eyrun víbra. Alveg frá byrjunarlínunni I’m a fucking walking paradox… no I’m not yfir í I’m not gay, I just wanna boogie to some Marvin yfir í …and stab Bruno Mars in his goddamn esophagus þá er þetta brútal og offensive en samt pínu kómískt. Hvernig er þessi náungi bara tvítugur og samt að gera þetta?
4. Lana Del Rey – Video Games
Lana Del Rey er kannski úthugsað fyrirbrigði og markaðsbrella en vá hvað það virkar. Þegar vídjóið fyrir Video Games sprakk á internetinu þá skildi ég hæpið. Ég skildi alla strákana sem voru alveg spólandi þegar þeir sáu þessa gullfallegu stúlku í sixties múnderingu mala I heard that you like the bad girls honey… is that true?. Haba haba. Hvernig var þetta aftur… all the guys want her and all the girls want to be her?
3. Gotye – Somebody That I Used To Know ft. Kimbra
Þetta er eitt af þessum lögum sem ég vildi óska að hefði ekki orðið vinsælt. Ef þið eruð tónlistarelítubjánar eins og ég þá vitið þið alveg hvað ég er að meina. Ég vil ekki fíla lag svona ógeðslega mikið sem flíspeysukonan á undan mér í röðinni í Bónus raular með þegar það spilast á Bylgjunni. Ég vil ekki fíla það sama og hún. Henni finnst Bruno Mars örugglega æðislegur. Þetta lag er bara svo ógeðslega gott að ég get ekki afneitað því. Ég get ekki heldur neitað því að ég er óþolandi merkileg með mig þegar kemur að tónlist. It is what it is.
2. Lia Ices – Love Is Won
Ég skil þetta lag ekki. Það er svo sérstakt og rythminn í því er svo spes en á einhvern óútskýranlegan hátt er það samt fullkomið. Þegar viðlagið kikkar inn þá fæ ég í alvöru gæsahúð í hvert einasta sinn. Þó hún hafi ekki verið fullkomin þá fannst mér platan Grown Unknown mjög vanmetin og ég reyni oft að lauma laginu Daphne inn á playlista við góðar undirtektir (það er meira straightforward og svo er Bon Iver líka í bakröddum svo það rennur ljúflega í fólk).
1. EMA – California
Ég veit ekki hvað það er sem gerir það að verkum að ég fæ ekki leið á þessu lagi. Það er er eiginlega engin melódía og hún talar textann út í gegn en þegar það kemur smá vísir að laglínu þá hefur það þeim mun meiri áhrif. Hún hefur verið kölluð póser og ég get ekki beint hrakið það (sjáið myndbandið við þetta lag sem sönnunargagn A) en ég er samt ekki alveg viss. Ég held að hver einasti plötudómur sem ég las um Past Life Martyred Saints hafi vísað í hversu hryllilega hráir og opinskáir textarnir hennar eru enda er nánast sársaukafullt að hlusta á suma þeirra (eins og Butterfly Knife). Ég veit bara að í hvert skipti sem ég hlusta á þetta lag þá er það eins og hnefahögg í magann.
Tags: Adele, Azealia Banks, Bon Iver, Cass McCombs, EMA, Gotye, John Maus, Kimbra, Kurt Vile, Lana Del Rey, Lia Ices, Lykke Li, Shabazz Palaces, tUnE-yArDs, Tyler The Creator, Zoo Kid
Flokkað undir Óflokkað | Comments Off
Streymdu nýju Bon Iver plötunni!!
9.6.2011 - Georg Atli
Ég hef sagt það áður og nú segi ég það bara aftur NPR er snilld! Núna er t.d. hægt að streyma nýju Bon Iver plötunni, annað hvort í heild sinni eða stökum lögum af síðunni þeirra. Ég þarf svosem að hlusta nokkrum sinnum í viðbót til að mynda mér almennilega skoðun en við fyrstu hlustun hljómar þetta rosa vel.
Smelliði endilega hér og njótið (það eru auglýsingar þarna en það má alveg horfa fram hjá því).
Svo má líka alveg benda áhugasömum á að þeir fara á tónleikaferðalagi og koma við í stærri Norðurlöndunum í nóvember.
Tags: Bon Iver
Flokkað undir Georg Atli | Comments Off
Nýtt frá Bon Iver
16.5.2011 - Georg Atli
Justin Vernon og félagar ætla að senda frá sér nýja plötu 21. júní næstkomandi (það verður víst eitthvað aðeins seinna í Evrópu). Sú plata á að heita Bon Iver og þið getið hlustað á eða sótt fyrsta lagið (Calgary) af þeirri plötu hér að neðan. Platan verður 10 lög að lengd og mér finnst gaman að geta sagt frá því að Colin Stetson sér um brass hluta plötunnar, en hann hefur unnið mikið með Tom Waits (og Arcade Fire en mér finnst það ekki jafn merkilegt).
Lag: Calgary
Tags: Bon Iver, Justin Vernon, The Arcade Fire, Tom Waits
Flokkað undir Georg Atli | Comments Off
Tónlistarmyndir á Riff
29.9.2010 - Kristjana
Á Riff kvikmyndahátíðinni þetta árið er flokkur sem er toppfimmurum að skapi. Flokkurinn heitir einfaldlega Tónlistarmyndir. Í honum eru 6 myndir – allt frá mynd um Ragga Bjarna (Með Hangandi Hendi) yfir í mynd um Airwaves 2009 (Where’s the Snow?). Auk þess var í gærkvöld boðið upp á kvöld með Mathieu Saura (sem reyndar kallar sig Vincent Moon) á Rósenberg. Sem einlægur aðdáandi bæði Airwaves og Vincent Moon (Concerts à Emporter eru í svo miklu uppáhaldi hjá mér!) mætti ég auðvitað á Rósenberg í gærkvöld og Iðnó á sunnudagskvöldið til að sjá Where’s the Snow?
Agent Fresco og Mammút koma ansi mikið fyrir í Where’s the Snow? og báðar hljómsveitir spiluðu nokkur lög í anddyri Iðnó áður en myndin hófst. Eftir smá skipulagsleysi hófst myndin og 5 mín síðar var ansi mikill Airwaves fiðringur kominn í mig. Ein sýning er eftir á myndinni – í Hafnarhúsinu á laugardaginn (2. okt) kl. 16:00. Mæli klárlega með henni fyrir smá Airwaves upphitun. Gunnar og Bowen, sem gerðu myndina, hafa líka báðir verið að gera styttri þætti um íslenska tónlist auk þess sem Gunnar gerði mynd um Ólaf Arnalds sem sýnd var á Riff í fyrra. Tékkið á Sleepless in Reykjavík og Don’t Panic Films
Agent Fresco, “Eyes Of A Cloud Catcher” acoustic, live at The Nordic House from Bowen Staines on Vimeo.
Nú viðurkenni ég að ég hef hingað til ekki fallið fyrir Agent Fresco. Mér fannst Eyes of a Cloud Catcher fínasta lag og sönglaði með því. Mér fannst söngvarinn góður sem og hljóðfæraleikararnir. Þetta var svona ég-heyri-að-þeir-eru-að-gera-góða-hluti-en-það-grípur-mig-samt-einhvern-veginn-ekki dæmi. Í miðri Where’s the Snow? var hins vegar sýnd upptaka af þeim taka Eyes of a Cloud Catcher í Norræna húsinu í fyrra og það þurfti ekki meira til. Lagið er búið að vera fast í hausnum á mér alla vikuna og nú langar mig að heyra allt með þeim. “Tími til kominn” myndu sumir segja. “Betra er seint en aldrei” segi ég 
Fiume Night 11 _ Lhasa de Sela & Patrick Watson _ Montreal, april 2009 from vincent moon / temporary areas on Vimeo.
Mathieu Saura sat einn úti í horni með tölvuna sína þegar við mættum á næstum tóman Rósenberg í gærkvöldi. Á klukkutíma troðfylltist staðurinn og Hr. Saura skottaðist ‘upp á svið’ til að kynna sig og myndirnar sínar. Hann sagðist m.a. líta á svona kvöld sem tækifæri til að kynna minna þekkta tónlist og því ætlaði hann að sýna fleiri video af lítt þekktum tónlistarmönnum og hljómsveitum. Kvöldið byrjaði engu að síður á upptöku af Patrick Watson og Lhasa de Sela taka Elliott Smith lagið Between the Bars saman í Montréal og Bon Iver taka For Emma í París. Hann hélt svo áfram með Retro Stefson í Austurbæjarskóla, Pascal Pinon á golfvelli, Efterklang (sem ég hlakka hrikalega til að sjá á Airwaves) með fjölskyldum sínum á heimaslóðum á Als eyjunni ásamt argentínskum og japönskum tónlistarmönnum sem hann hefur verið að taka upp á árinu.
Bon Iver – For Emma, For Ever Ago – A Take Away Show from La Blogotheque on Vimeo.
Upptökurnar voru frábærar, Mathieu skemmtilegur og við röltum út syngjandi lag með Tomi Lebrero sem tekið var í Buenos Aires í febrúar. Ég hef svo sem minnst á Blogothèque og Concerts à Emporter áður en ég er enn sannfærðari núna. Vincent Moon (Mathieu Saura) er snillingur, videoin hans frábær og maður kynnist fullt af góðri tónlist á því að skoða þau. Mæli því með að þið eyðið helginni í að horfa á hundruði videoa sem hann er búin að gera!
Take Away Show #104 _ TOMI LEBRERO from vincent moon / temporary areas on Vimeo.
Rósenberg kvöldið verður því miður ekki endurtekið en Little Blue Nothing (ein af myndunum í tónlistarmyndaflokki Riff) er gerð af Vincent Moon og Antoine Viviani og verður sýnd í kvöld og á föstudag í Bíó Paradís. Allt önnur pæling en mögulega þess virði að tékka á engu að síður.
Svo er líka um að gera að fylgjast með Vincent Moon (hann er með mynd í vinnslu sem á að vera tilbúin í febrúar) á Twitter og Vimeo, Bowen Staines og Gunnari sem gerðu Where’s the Snow?
Tags: Agent Fresco, Airwaves, Airwaves 2010, Bon Iver, Efterklang, Elliott Smith, Lhasa de Sela, Mammút, Pascal Pinon, Patrick Watson, Raggi Bjarna, Retro Stefson, Riff, Tomi Lebrero
Flokkað undir Airwaves, Kristjana, Óflokkað | Comments Off
Fullt af lögum!
8.9.2010 - Georg Atli
Minni á tónleika dagatalið okkar hérna til hægri, þið ættuð að geta fundið eitthvað skemmtilegt þar… fuuuulllt af skemmtilegum tónleikum framundan!
Ég er búinn að vera á leiðinni að setja mörg af þessum lögum hérna inn, í alveg merkilega langan tíma, en einhverra hluta vegna aldrei gert það… núna breytist það.
Byrjum á nokkrum nýjum og nýlegum lögum.
Í fyrsta lagi er Amiina að gera nýja plötu og búin að fá 2 nýja meðlimi og Dr. Gunni er að dreifa nýju lagi með þeim… af því að Topp 5 fílar íslenskt þá hoppum við á þá lest. (Takk Dr. Gunni!)
Svo var Justin Vernon/Bon Iver að syngja inn á lag með Kanye West, snilldarlag meira að segja.
Justin Vernon er greinilega þessi bissí týpa því hann var líka að syngja inn á lag með hljómsveitinni All Tiny Creatures.
Svo eitt lag sem kom út um daginn með eftirlæti allra hippsterana í dag Zola Jesus og annað með Fol Chen, sem er mjög skemmtilegt band
oooog svo uppáhaldið mitt tvö cover!!!
Lou Barlow (Lo-Fi hetja úr Sebadoh og Folk Implosion) kemur með live cover af laginu Bulletproof með La Roux.
síðan er það þessi fína útgáfa Taken by Trees (alveg þess virði að tjékka á þeirri hljómsveit) af laginu My Girls með Animal Collective, sem var einmitt eitt af bestu lögunum árið 2009! Platan þeirra East of Eden kom út í fyrra og svona sem bónusfróðleikur þá er heitir söngkonan í Taken By Trees Viktoria Bergsman og hún söng með Peter, Björn & John í laginu Young Folks.
Lög:
Amiina – What are We Waiting For
Kanye West – Monster (feat. Bon Iver, Jay-Z, Rick Ross, Nicky Minaj)
All Tiny Creatures – An Iris (feat. Justin Vernon)
Zola Jesus – Sea Talk
Fol Chen – The Holograms
Lou Barlow – Bulletproof (La Roux Cover)
Taken By Trees – My Boys (Animal Collective cover)
Tags: All Tiny Creatures, Amiina, Animal Collective, Bon Iver, Fol Chen, Jay-Z, Justin Vernon, Kanye West, Lou Barlow, Nicky Minaj, Peter Bjorn & John, Rick Ross, Taken By Trees, Zola Jesus
Flokkað undir Georg Atli, Óflokkað | 2 athugasemdir »
