Topp 5 lög til að þrífa við – Krissa
18.1.2008 - Kristjana
- vera frekar upbeat
- vera þannig að maður gleymi alveg stað og stund
- vera tiltölulega stutt (ef þau eru of löng gæti maður allt í einu dottið aftur í raunveruleikann og fattað að maður er ekkert að gera neitt skemmtilegt í alvörunni, maður er bara að þrífa)!
Lögin fimm hér að neðan uppfylla þessi skilyrði svona nokkurn veginn. Ég get ekki fyrir nokkra muni raðað þeim í röð eftir því hversu góð þau eru. Hins vegar er crucial atriði að raða þeim upp þannig að þau stuðli að frábærum þrifum (*hóst* *hóst*). Þetta er bara eins og að búa til mixtape, það þýðir ekkert að hrúga lögunum inn hvernig sem er, það þarf að pæla í röðinni 
So, voila, hérna eru nákvæmlega 16,7 mínútur af úthugsaðri þrifatónlist. Clean clean clean away…
Chemical Brothers – Setting Sun
Þar af leiðandi þarf ég eitthvað svakalegt til að koma mér af stað. Eitthvað eins og óendanlega drífandi taktinn í Setting Sun! Ég gæti klárlega verið komin á fullt eftir fyrstu hálfu mínútuna.
Ótrúlega auðveldur endurtekinn texti svo maður getur strax sungið með…og dáðst að letilegri og flottri röddinni…
The Avett Brothers – Matrimony
Tags: Abi Harding, Chemical Brothers, Frank Sinatra, The Avett Brothers, The Wintermitts, The Zutons
Flokkað undir Kristjana, Listar | Comments Off
Dagalögin mín – Vignir
26.11.2007 - Kristín Gróa
Afsakið seinleika listans míns, en ég var í prófi á föstudaginn.
Mánudagur:
Diableros – Push it to Monday
Diableros er mjög vanmetin hljómsveit sem alltof fáir vita af. Þeir gáfu út plötuna You Can’t Break the Strings in Our Olympic Hearts í fyrra eða hittífyrra og ég heyrði af þessari hljómsveit hjá hr. Hjalta. Í laginu Push it to Monday er fjallað um eitt af mínum aðaláhugamálum: Að fresta hlutunum.
Þriðjudagur:
Gleðisveitin Partí – Þriðjudagskvöld
Það hafa verið samin mörg lög verið um föstudags- og laugardagskvöld en ekkert um þriðjudagskvöld.
Miðvikudagur:
John Frusciante – Wednesday’s song
John Frusciante er best þekktur sem gítarleikari hljómsveitarinnar Red Hot Chilli Peppers en fáir vita að hann er einn besti núlifandi gítarleikari þessar jarðar sem við sofum á. Ef þú vilt sjá ljóisð mæli ég með tónleikunum Live at Slane Castle. Enn færri vita þó að hann er búinn að eiga mikinn feril sem svefnherbergistónlistarmaður, hendandi saman lögum í heimastúdíóinu sínu.
Fimmtudagur:
David Bowie – Thursday’s Child
Ég var að leita að einhverjum sniðugum lögum um fimmtudaga þegar ég allt í einu datt á þetta lag sem ég var alveg búinn að gleyma. Þetta lag er frá 1999 og sýnir að meistari Bowie getur þetta alveg. Ég læt myndbandið fylgja með sem mér þykir vera algjör snilld.
Föstudagur:
The Cure – Friday I’m in Love
Var eitthvað annað í boði?
Laugardagur:
Whigfield – Saturday Night
Hvað er gott lag? Er það lag sem að drífur alla á dansgólfið? Er það lag sem gefur manni ótrúlegt nostalgíukast? Er það lag sem saminn var sérstakur dans við þannig að allir geti litið út eins og hálfvitar á meðan?
Saturday Night svarar öllum þessum spurningum játandi. Er það þá gott lag? NEI!
Sunnudagur:
The Chemical Brothers – Where Do I Begin
Sunday morning
I’m waking up
Can’t even focus on a coffee cup
Don’t even matter who’s bed I’m in
Where do I start?
Where do I begin?
Ultimate sunnudagsþynnkulagið. Lagið lýsir alveg hvernig manni líður eftir gott laugardagskvöld fullt af djammi og dansi(Saturday Night dansinum jafnvel?). Á svona sunnudögum langar manni bara að skríða upp í sófa og horfa á Formúluna eða Star Trek.
Tags: Chemical Brothers, David Bowie, Diableros, Gleðisveitin Partí, John Frusciante, Red Hot Chilli Peppers, The Cure, Whigfield
Flokkað undir Listar | Comments Off
Topp 5 forritunarlög – Erlingur (gestalisti)
30.10.2007 - Kristín Gróa
Hann Erlingur er tölvunarfræðinemi í Háskólanum í Reykjavík og er að nemast með henni Krissu. Hann er frá Keflavík en er þrátt fyrir það rosalega fínn gaur. Við Krissa tjekkuðum hvort að hann vildi vera með í lista vikunnar og hann var fljótur að segja já. Hér er listinn hans:
Ég er einmitt í þeim hóp að ég verð að hafa tónlist á meðan að ég er að sinna einhverri forritunarvinnu, algjör must. Því minni
söngur sem er í laginu því betra, en það er aldeilis engin regla. Þessi listi er aðallega lög sem hafa verið í uppáhaldi seinasta árið
því ég breyti stundum alveg um forritunartónlistarsmekk. Eitt árið var það næstum eingöngu klassísk tónlist, annað árið eingöngu
rokk og svo framvegis. Þessi listi er því aðallega lög sem ég hef verið að hlusta mikið á seinasta árið eða svo.
1. You infamous harp – Lightfall
Það var fyrir hreina tilviljun að ég fann þetta lag (eða frekar disk) en hann fær eitthvað svo rosalega á mig. Þetta er víst
eitthvað sem hefur verið gefið nafnið “glitch-hop” eða eitthvað þvíumlíkt. Það eru alls ekki öll lög að gera sig á þessum disk
en þetta finnst mér alveg standa upp úr. Ég mæli hinsvegar með því að hlusta á allan diskinn í einu, helst með heyrnartólum
og reyna að taka vel eftir textanum. Fyrsta skipti sem ég hef fengið gæsahúð út um allan líkama með því einu að hlusta
á tónlist. Hægt er að nálgast alla plötuna þeirra hér (http://www.extlabs.com/yourinfamousharp/ ) en þeir ákváðu að leyfa fólki að hlusta eins mikið á plötuna og það vill á netinu. Það virðist sem að fleiri og fleiri tónlistarmenn séu að gera þetta (sbr. Radiohead) og ég verð að segja að mér finnst það frábært. T.d. hefði ég örugglega aldrei heyrt hversu góð lög þeir geta gert ef ekki hefði verið fyrir þetta framtak þeirra.
2. Björk – Hunter
Það er eitthvað svo hypnótískt við þetta lag. Hvort það er frábæri bassinn, hvernig fiðlurnar spila inní eða eitthvað annað veit ég
ekki. En eitthvað er það sem gerir það að verkum að ég einfaldlega verð að spila þetta lag, alveg sérstaklega til að
koma mér í gírinn. Einkar gott byrjunarlag.
3. Sufjan Stevens – Jacksonville
Það vill nefninlega svo skemmtilega til að það var hún Krissa sem kom mér inná Sufjan Stevens. Síðan þá hefur
hann ekki vantað meðan ég hef gert eitthvað forritunartengd. Alveg ótrúlega skemmtilegur “flautu/eitthvað” taktur
sem virkilega kemur manni í skapið.
4. The Prodigy – Breathe
Langt langt síðan að ég heyrði fyrst í Prodigy og þeir eiga alltaf svona skeið hjá mér. Þ.e.a.s. ég tek mig til og get
hlustað á þá alveg helling í smá tíma en síðan kemur löng pása. Og svo aftur nokkrar vikur og svo löng pása.
Og svo framvegis.
5. Radiohead – Everything in its right place
Ein af uppáhalds hljómsveitunum mínum og ég einmitt náði í nýju plötuna þeirra á netinu og borgaði 0kr fyrir. Eftir að
ég hlustaði á plötuna fannst mér hún góð en kannski á ég eftir að venjast henni aðeins. Ég ætla að gefa henni aðeins meiri
tíma og svo fara aftur og kaupa hana á því verði sem mér finnst hæfa. Ótrúlega gott framtak hjá Radiohead sem algjörlega
setti þá á toppinn aftur hjá mér. Ekki skemmdi þetta fyrir heldur.
Honorable mentions:
* Air
* Aphex Twin
* Chemical Brothers
* Moby
* Daft Punk
* Massive Attack
* Portishead
* David Gray
* FC Kahuna
* Boards of Canada
* Ol’ Blue Eyes
* Sigur Rós
* Thomas Newman
Tags: Air, Aphex Twin, Björk, Boards of Canada, Chemical Brothers, Daft Punk, David Gray, FC Kahuna, Massive Attack, Moby, Ol' Blue Eyes, Portishead, Radiohead, Sigur Rós, Sufjan Stevens, The Prodigy, Thomas Newman, Your Infamous Harp
Flokkað undir Listar | 3 athugasemdir »
Topp 5 Glasto moments – Krissa
15.6.2007 - Kristjana
Úff, velja 5 sem ég hlakka mest til að sjá? Það verður svo hrikalega margt í boði að ég enda örugglega á að hanga inni í tjaldi alla daga bara til að þurfa ekki að velja! Með line-up sem samanstendur af öllu frá Billy Bragg yfir í Chumbawamba acoustic, Mr Bojangles’ Moustache yfir í Cous Cous Torture Company og The Soundscarriers yfir í The Huckleberries!?! Hver getur valið?
En að öllu gríni slepptu, þegar maður lendir í því ‘lúxusvandamáli’ að vera staddur í besta hugsanlega félagsskap á festivali þar sem maður byrjar á að horfa á Arcade Fire og ræður svo hvort maður fer og sér Arctic Monkeys, Björk, Hot Chip, Damien Rice eða Four Tet strax á eftir er lífið bara svo gott að ég held að málið sé að stressa sig ekkert á neinu heldur njóta þess að vera á Glastonbury, hitta fullt af skemmtilegu fólki, dansa á silent disco, horfa á mynd á Cinema Field, fá mér grænmetismorgunmat í Green Fields, hanga í Stone Circle, fara í casino í Lost Vagueness, gifta sig í the Chapel of Love&Loathing, dansa af sér rassinn við Chemical Brothers!!! og sjá og heyra helling af góðri tónlist…t.d. þetta:
5. Trabant
Þegar dagskráin á stóru sviðunum og tjöldunum klárast á laugardagskvöldið hlakka ég ofboðslega til að rölta í Lost Vagueness, fara í gamlan Oxfam kjól, hlæja að strákunum í gömlum smókingum með pípuhatta og fara svo í casinoið og dansa af okkur rassinn innan um allt svita- og glimmercoveraða fólkið sem þar hangir…klárlega besta venue sem til er fyrir Trabant!
4. Gogol Bordello – Start Wearing Purple
Hlakka óneitanlega til að fara með hópnum á Gogol Bordello. Stutt upphitun var tekin á Freyjugötunni um síðustu helgi og efast ég ekki um að trampið, hoe-downið, kjánadansinn og lætin verða enn skemmtilegri þegar við hlustum á þá live!
3. Modest Mouse – Tiny Cities Made of Ashes
Við Kristín sáum Modest Mouse sumarið 2004 og það var gaaaman! Ég bjóst svo innilega ekki við að þeir yrðu jafn góðir live og þeir eru. Þ.a.l. hlakka ég ekkert smá til að sjá þá aftur núna…rafmagnskontrabassi and all!
2. Beirut – Postcards from Italy
Jebus ég vil svo ekkert vera að rifja upp hversu oft ég er búin að renna Gulag Orkestar í gegn. Að fá að sjá Postcards from Italy live á litlu útisviði síðasta kvöldið akkurat þegar það er að verða dimmt og allir eru að njóta þess eins mikið og hægt er að vera á Glasto áður en þeir neyðast til að fara heim verður klárlega einn af hápunktum helgarinnar!
1. Arcade Fire – Rebellion (Lies)
Úff! Mig er búið að langa að sjá Arcade Fire síðan ég heyrði Funeral fyrst. Í hvert skipti sem ég heyri eitthvað frá þeim magnast sú löngun, svo ekki sé talað um hvert skipti sem ég sé eitthvað af þeim live!
Það sem ég hef séð af þeim bendir bara til þess að þau séu, hvert og eitt einasta, búin til til að vera á sviði! Orkan, gleðin og brjálæðið er bara yndi. Mig grunar að þetta verði tónleikarnir sem ég eigi eftir að vera óþolandi þegar ég tala um eftir að ég kem heim…”vá, þetta var bara svooo gaman og skemmtilegt og fyndið og rosalegt og, bara, VÁ!
Svo er Glastohópurinn okkar líka hópurINN til að sjá Arcade Fire með!
Svo má alltaf láta sig dreyma um að Pete og Carl taki The Good Old Days einhvers staðar saman. Úff, það myndi bara fullkomna helgina!!! Að geta sungið hástöfum með Good Old Days með Kristínu minni, Erlu minni og tilvonandi eiginmanninum, á Glastonbury, með bæði Pete og Carl á sviði fyrir framan sig?!? Úff! Ef það gerist ekki verðum við bara að vona að við sjáum Pete á röltinu eins og síðast – þá pikka ég í hann og bið hann með fallegasta brosinu mínu um a capella flutning! 
Tags: arcade fire, Beirut, Billy Bragg, Björk, Carl Barât, Chemical Brothers, Chumbawamba, Damien Rice, Four Tet, Glastonbury, Gogol Bordello, Hot Chip, modest mouse, Pete Doherty, Trabant
Flokkað undir Kristjana, Listar | 2 athugasemdir »
Topp fimm Glastó móment – Vignir
15.6.2007 - Kristín Gróa
Nú held ég að ég sé næstum bókstaflega að springa úr spenningi fyrir hátíðinni. Hérna eru þau lög og móment sem ég er spenntastur fyrir á þessari hátíð.
5. The Who – Baba O’Reilly
Ég veit ekki hversu mikið ég mun sjá af Who þar sem að Chemical Brothers eru á svipuðum tíma en ég vona innilega að þetta verði fyrsta lagið þeirra. Introið er svo mikil snilld, fyrst kemur hámark synthabrjálæðis Pete Townshend, svo kemur inn píanóið (svo tært og flott á Who´s Next?) og þegar trommurnar kikka inn er málið dautt.
Vonandi verður maður bara búinn að gleyma hversu oft þessu var nauðgað í Rockstar: Magni-ficent!
4. Maxïmo Park – Apply Some Pressure
Vá hvað ég mun hoppa mikið þegar þetta lag byrjar. Vonandi verður þetta eitt af seinustu lögunum, þannig að maður verði búinn að vera kominn í ofur mikið stuð þegar það skellur á.
3. Chemical Brothers – Block Rockin Beats
Ég mun svoleiðis ekki bera ábyrgð á því hvað líkaminn minn gerir á meðan á þessu lagi stendur! Dansflipp fyllt með nostalgíukasti og dash af ölæði. VÚHÚ! Það er reyndar spurning hvað það verður mikil orka eftir í manni þar sem að þeir eru að spila á sunnudagskvöldinu.
2. Modest Mouse – Dark Side of the Universe
Mér finnst nú ólíklegt að þetta lag verði spilað. Ég hef það einhvern veginn á tilfinningunni að seinustu tvær plöturnar muni fá mestu athygli drengjanna. En ef eitthvað verður spilað af The Moon and Antartica þá vona ég aldeilis að þetta lag verði fyrir valinu, eða Tiny Cities Made of Ash eða Alone Down There eða Paper Thin Walls eða I Came As a Rat eða Gravity Rides Everything eða bara hvaða lag sem er af plötunni!
1. Arcade Fire – Wake Up
Ég þurfti að velja eitt lag en andskotinn hvað það er erfitt. Ég hlakka alveg brjálæðislega til að heyra öll lög með þessari hljómsveit! Þetta lag kemst þó efst á óskalistann af því að það er svo ofur gott crowd lag, ég meina, allir geta sungið viðlagið Svo kemur skiptingin í laginu og stóri nördasláninn hleypur til og finnur harmonikku til að klára lagið. Scheise hvað þetta verður gaman.
og svo ein óskhyggja:
Dirty Pretty Things feat. Pete Doherty – The Good Old Days
Mér finnst að svona í seinni part tónleikanna ætti Carl Barat að segja að hann þyrfti að fá hjálp við næsta lag og segja að vinur hans ætli að syngja með honum. Svo kæmi Pete Doherty labbandi út á svið, gæfi Gary Powell high five og knúsaði Carl Barat. Svo myndu þeir syngja þetta lag, sem er ekki bara besta lag Libertines heldur líka eitt besta lag sem hefur verið samið á þessari öld.
Tags: arcade fire, Carl Barât, Chemical Brothers, Dirty Pretty Things, Glastonbury, Maxïmo Park, modest mouse, Pete Doherty, Pete Townshend, The Libertines, The Who
Flokkað undir Listar | 3 athugasemdir »
