Topp 5 lokauppgjör 2009 – Kristín Gróa
22.1.2010 - Kristín Gróa
1. Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
Ég verð að segja að árið 2009 var slakasta tónleikaár lífs míns. Það var lítið að gerast í tónleikahaldi hér heima og það voru engar tónlistarhátíðir eða borgarferðir með awesome tónleikum (ahh 2008 ó hvað ég sakna þín). Hvað er þá eftir? Iceland Airwaves auðvitað! Airwaves hefur alltaf verið endalaus uppspretta gleði og hamingju og þó það væri minna af spennandi artistum þetta árið en vanalega þá var samt mikil gleði og unaður. Skemmtilegasta móment Airwaves þetta árið var alveg óvænt Hjaltalín og Páll Óskar í bleiku diskókúlu jakkafötunum að trylla lýðinn í listasafninu. Hvern hefði grunað að það yrði hápunktur tónleikaársins míns?
2. Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
The Jesus Lizard. Hvernig gat ég ekki hafa hlustað á þá áður?
The Jesus Lizard – Monkey Trick
3. Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Ég man satt að segja ekki eftir neinum mega vonbrigðum þetta árið. Ég kveikti aldrei almennilega á Josephine með Magnolia Electric Co. sem voru viss vonbrigði því mér finnst Jason Molina awesome. Kannski þarf ég bara að gefa þessu meiri séns. Svo voru það kannski engin persónuleg vonbrigði fyrir mig en hvað var með Peter Bjorn And John plötuna Living Thing? Hún sökkaði!
Magnolia Electric Co. – Josephine
4. Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
Það var margt sem ég trassaði þetta árið en ég held að Veckatimest með Grizzly Bear fá titilinn mesta trass ársins. Ég byrjaði ekki að hlusta á hana fyrr en á Þorláksmessu þrátt fyrir að þetta væri ein umtalaðasta plata ársins! Hún er svo auðvitað góð… mjög góð. Annað sem ég er algjörlega búin að trassa er Logos með Atlas Sound, Psychic Chasms með Neon Indian og jj n° 2 með jj.
Neon Indian – Terminally Chill
5. Hver er bjartasta vonin?
Eins og vanalega var fullt af spennandi nýrri tónlist þetta árið svo það er pínku erfitt að velja á milli. Þar sem platan Post Nothing með Vancouver sveitinni Japandroids er sú debut plata sem náði efst á árslistann minn þá verð ég eiginlega að gefa þeim titilinn bjartasta von ársins. Flestir myndu líklega veðja á The XX og þó þau hafi ekki náð að heilla mig 100% þá held ég að þau eigi rosalega mikið inni enda rosalega ung og miðað við það er platan þeirra alveg mega. Úúú já og Delorean fær líka prik en EP platan hans lofar mjög góðu. Úúú og Smith Westerns sem eru bara 17 og gerðu samt alveg frábæra plötu sem gerir mig glaða í hjartanu.
Smith Westerns – Gimme Some Time
6. Bónusspurning að eigin vali – Hverju sérðu mest eftir að hafa misst af á árinu?
Glastonbury! Ó! Missi líka af á þessu ári! Ó!
Tags: 2009, Airwaves, Airwaves 2009, Árslisti, Atlas Sound, Delorean, Glastonbury, Grizzly Bear, Hjaltalín, Japandroids, Magnolia Electric Co., Neon Indian, Páll Óskar, Peter Bjorn and John, Smith Westerns, The Jesus Lizard, The XX, Uppgjör
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Topp 5 hópsöngur – Kristín Gróa
30.3.2009 - Kristín Gróa

5. The Polyphonic Spree – Hanging Around The Day Pt. 2
Munið þið eftir The Polyhonic Spree? Þau eru alveg óteljandi mörg (í alvöru svona tuttugu og eitthvað), eru alltaf í kuflum og forsprakkinn heitir Tim DeLaughter sem hlýtur að vera fullkomnasta nafn í heimi fyrir gaur sem er forsprakki í kuflahljómsveit.
Flottasta notkun á kór ever? Mögulega.

3. Elbow – Grace Under Pressure
Ekki nóg með að gospelkór syngi með í laginu heldur fengu þeir þúsundir Glastonbury gesta til að syngja með sér We still believe in love so fuck you!, tóku það upp og splæstu því svo saman við lagið á plötunni. Fokking Glastonbury maður!

2. The Beach Boys – Barbara Ann
Smellurinn af Beach Boys’ Party sem var stúdíóplata sem var látin hljóma eins og live plata. Þetta er mjög frjálsleg upptaka, þeir ruglast í textanum og jú það hljómar einmitt eins og þetta sé bara hópur af fólki í partýi að syngja saman. Fyrir utan að hópur af fólki í partýi gæti væntanlega ekki raddað svona á staðnum… allavega ekki fólk sem ég er í partýum með.

1. Crosby, Stills & Nash – Helplessly Hoping
Ég bara get ekki hugsað um samsöng án þess að hugsa um CSN, enda hljóma þessar raddir svo fullkomnlega saman að ég fæ gæsahúð. Svo er lagið auðvitað svo fallegt.
Tags: Björk, Crosby Still & Nash, Elbow, Glastonbury, The Beach Boys, The Polyphonic Spree, Tim DeLaughter
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Topp 5 live lög – Kristjana
14.11.2008 - Kristjana




Tags: arcade fire, Glastonbury, Jeff Buckley, Man Man, nina simone, Radiohead, The Who, Tom Waits
Flokkað undir Kristjana, Listar | Comments Off
Glastonbury line-up
13.5.2008 - Kristjana
Tags: Glastonbury
Flokkað undir Kristjana, Óflokkað | 4 athugasemdir »
Beirut…JEIJJ!
29.8.2007 - Kristjana

Eftir að hafa hlustað á Gulag Orkestar næstum of oft og beðið alltof spennt eftir að sjá Beirut og fylgdarlið á Glastonbury í júní komst ég að því að Zach Condon og félagar eru bara alveg jafn flott og skemmtileg live og á plötu. Ég held að spilagleðin hafi ekki sýnt sig jafn mikið hjá neinum öðrum sem við sáum – nema þá kannski Klaxons
Í stuttu spjalli við Zach Condon eftir fyrrnefnda tónleika komst ég að því að hann er bara nokkuð hress, finnst blár ópal ekkert svo vondur og á kærustu sem heitir pólsku útgáfunni af nafninu mínu…alltaf jákvæðir eiginleikar!
Það sem meira er: hann tilkynnti líka að hann myndi líklega skreppa aðeins til Íslands í október og spila á Airwaves, enda önnur plata Beirut þá nýkomin út. Ég er því búin að vera veeerulega spennt síðan í júní! Enn er ekkert farið að heyrast um Airwaves performance EN platan, The Flying Club Cup, er hinsvegar komin í spilarann og hljómar vel…allavega jafn vel og sú fyrsta! Engar stórvægilegar breytingar kannski, svolítið meira af því sama – harmonikkan, ukulele-ið, mandólínið og hornin enn á sínum stað – en þó er einhver munur, eitthvað sem ég næ ekki alveg að benda á…
En mér finnst allavega vel þess virði að tékka á þessum lögum (og helst bara plötunni allri):
Nantes
The Penalty
Forks and Knives (La Fête)
Tags: Airwaves, Beirut, Glastonbury, Klaxons, Zach Condon
Flokkað undir Óflokkað | Comments Off
Við erum komin aftur!
2.7.2007 - Kristín Gróa
Glastonbury var rosaleg! Hápunkturinn var klárlega, að mínu mati, Wake Up með Arcade Fire sem er besta hljómsveit starfandi í dag! Ég er opinberlega orðin grúppía!
Næsti listi er svo: Topp 5 lög undir 2 mínútum.
Tags: arcade fire, Glastonbury
Flokkað undir Óflokkað | Comments Off
K’naan
19.6.2007 - Kristín Gróa

Á morgun leggjum við í leiðangurinn mikla svo það er ekki seinna vænna en að henda inn síðustu Glastonbury færslunni minni. Ég ætla að halda mig í grennd við heimstónlistina (mikið þoli ég ekki þetta hugtak samt!) en ekki alveg eins ýkt og í gær þó.
Rapparinn K’naan fæddist í Mogadishu í Sómalíu og ef það gerir manni ekki lífið erfitt þá veit ég ekki hvað. Þegar hann var 13 ára þá flúði hann land ásamt fjölskyldu sinni og settist að í Kanada. Afi hans var víst eitt fremsta ljóðskáld Sómala og K’naan er sjálfur ýmist nefndur ljóðskáld eða rappari. Hann hefur gefið út eina plötu sem heitir The Dusty Foot Philosopher þar sem hann rappar á ensku en það er ekki rapp eins og er spilað á MTV heldur er sándið dálítið afrískt. Mér finnst þetta allavega alveg massakúl (hehemm). K’naan spilar á Jazz World sviðinu á Glastonbury á laugardagseftirmiðdag.
K’naan – In The Beginning
K’naan – I Was Stabbed By Satan
Tags: Glastonbury, K'naan
Flokkað undir Óflokkað | Comments Off
Heimstónlist?
18.6.2007 - Kristín Gróa
Þó Bretar elski indírokkið sitt þá eru fjölmörg bönd á Glastonbury sem falla engan veginn undir þann flokk. Þar á meðal eru tvær frekar sérstakar hljómsveitir sem heita Adjágas og Tinariwen.
Adjágas er dúó sem samanstendur af norskum Sömum sem flytja hefðbundið Sama “joik” (bear with me here) í nýjum búningi. Þetta er frekar sérstök tónlist en um leið mjög hugljúf og róleg. Ég hef allavega aldrei heyrt neitt þessu líkt. Þau eiga að opna dagskrána á pýramídasviðinu á föstudag en það vill einmitt svo skemmtilega til að það áttu þau líka að gera á síðustu hátið. Þá skall hins vegar á svo skelfilegt veður á aðfararnótt föstudags (yfirleitt talað um það sem “a terrential downpour of biblical proportions” og já ég var á svæðinu til að upplifa það!) svo það var allt rafmagnslaust og þau gátu ekki spilað. Við skulum vona þeirra og okkar vegna að það endurtaki sig ekki núna.
Tinariwen eru ellefu manna sveit af Tuareg ættbálknum sem eru í raun uppreisnarmenn og syngja aðallega um baráttu síns fólks fyrir sjálfstæði frá Malí. Ég heyrði fyrst í þeim á Robert Plant tónleikunum í Laugardagshöll en þar spilaði kallinn Amassakoul plötuna þeirra fyrir tónleikana. Þá vissi ég ekkert hvað þetta var en fannst það samt rosa töff. Það var svo ekki fyrr en seinna þegar ég las um hljómsveitina og þessa plötu að ég lagði tvo og tvo saman og tékkaði betur á þeim. Platan þeirra Aman Iman kom út í mars síðastliðnum og meðfylgjandi lag er einmitt af þeirri plötu.
Tags: Adjágas, Glastonbury, Tinariwen
Flokkað undir Óflokkað | 2 athugasemdir »
The New Pornographers
18.6.2007 - Kristín Gróa
Viggeh! – toppfimmafostudegi.blogspot.com says:
vá, hvað ég fattaði ekki að new pornographers séu að spila á glastó
Kristín Gróa says:
hehe júbb
krissan…5 dagar!?! says:
við erum búin að sjá new pornographers!
Kristín Gróa says:
ég hef ekkert séð þau!
Kristín Gróa says:
eða hvað? hef ég séð þau?
Kristín Gróa says:
mig rekur ekki minni til þess allavega
Kristín Gróa says:
ég held ég hefði munað það.. þau eru svo rauðhærð!
Ég er með svo ótrúlega fallegt og skemmtilegt fólk á MSN hjá mér og tileinka ég þeim þessari færslu.
The New Pornographers eru að spila á Glastonbury í ár og eru að fara að koma út með nýja plötu. Platan heitir Challengers og kemur hún út 21. ágúst. Ég er aðeins búinn að heyra af henni(m.a. hjá Agli Harðar) og ég held að hún gæti bara alveg verið hin fínasta afurð þessa góðu kanadísku krakka.
Ég hef því miður ekki hlustað eins mikið á The New Pornographers eins og ég ætti að gera. Ég komst nokkuð vel inn í Twin Cinema og finnst hún vera alveg þrusugott stykki en fór aldrei meira ofan í saumana, t.d. á eldri plötunum sem ku vera alveg jafn frambærileg, ef ekki frambærilegri en tvíburakvikmyndahúsið.
Ég læt hér fylgja með nokkur lög af nýju plötunni og eitt gamalt og gott af Twin Cinema. Það lag heitir Jessica Numbers og ef að þér, lesandi kær, vinnið við hefðbundið skrifstofustarf þá hef ég áskorun handa yður. Settu þetta lag og reyndu að halda fótunum kyrrum. Það þykir mér áreynsla hin mesta og að öllu leyti óyfirstíganlegt verkefni.
The New Pornographers – Jessica Numbers
og af Challengers:
The New Pornographers – Myriad Harbour (tjekkaðu á þessu lagi alveg til enda)
The New Pornographers – All the Things That Go to Make Heaven and Earth
Tags: Glastonbury, The New Pornographers
Flokkað undir Óflokkað | Comments Off
Topp 5 spennandi Glastó moments – Erla Þóra
15.6.2007 - Erla Þóra
Þetta er búið að vera erfitt. Erfitt I say! Heil 8 klukkutíma næturvakt dugði varla til að koma með niðurstöðu… but here it goes!
5. The Who – Baba O’Reilly
Uhhmm… þetta eru The Who. Need I say more?
4. Puppini Sisters – In The Mood
Þessar skvísur minna mig bara svoooooo mikið á síðasta sumar í London. Hlustaði á þær alveg í tætlur í hitabylgju dauðans. Vil endurlifa þau móments, tjúttandi og syngjandi með, helst í kjól og jafnvel með flotta 50′s greiðslu frá hárgreiðslustofunni í Lost Vagueness
Super!
3. Modest Mouse – Tiny Cities Made Of Ashes
Hef nú “nokkrum sinnum” heyrt Krissu og Kristínu minnast á það þegar þær sáu Modest Mouse
Ég vil fá að upplifa það sama takk fyrir!
2. Arcade Fire – Rebellion (Lies)
Allt of erfitt að velja lag. Get ekki beðið eftir að sjá bara the whole set. Er reyndar ekki búin að vera nógu dugleg að hlusta á Neon Bible en ég hef samt litlar áhyggjur af því, held að þetta verði alveg bara frábært!
1. Gogol Bordello – When The Trickster Starts-A-Pokin (Bordello Kind of Guy)
Stundum er bara svo gaman að uppgötva eitthvað nýtt. Mest ný-ný-nýbúin að uppgötva þessa snilld! Búin að vera með Start Wearing Purple á heilanum stanslaust í svona viku núna, farin ósjálfrátt að klæða mig í fjólublá föt og allt. Ég ætla allavega að stíga trylltan dans, hoppandi og skoppandi eins og crazy person þegar þau spila
Ohhhh það verður svo gaman.
Svo þarf nú varla að taka það fram að ég heimta að fá Libertines-reunion á sviði. Mundi klárlega setja það í fyrsta sæti ef það væri staðfest!
Annars eru bara 5 dagar í að við sitjum í sólinni (já það verður sól!!) á Glastó
Újé.
Tags: arcade fire, Glastonbury, Gogol Bordello, modest mouse, Puppini Sisters, The Libertines, The Who
Flokkað undir Erla Þóra, Listar | Comments Off





