Topp 5 kreppulög – Kristín Gróa
10.10.2008 - Kristín Gróa
5. The White Stripes – Bone Broke
I’m leaning on a brick with my nails
I’m telling ‘em money’s in the mail
Keep showing that my bones never fake it
But not a brick bank is gonna break it down
Oh, well
I’m bone broke
Það er búið að gera okkur öll staurblönk.
4. Hot Hot Heat – Save Us S.O.S.
Hjálp!
3. Jimi Hendrix – Manic Depression
Það þýðir ekkert að vera niðurdreginn en stundum er bara erfitt annað.
2. M.I.A. – Pull Up The People
Everyday thinkin’ ’bout how me get through
Everything I own is on I.O.U.
Fyrsta lagið sem ég heyrði með M.I.A. á vel við núna…
They cried all over overseas
It makes no difference to me
It’s hot in the poor places tonight
I’m not going outside
Poor places… það er hér.
Tags: Hot Hot Heat, Jimi Hendrix, M.I.A., The White Stripes, Wilco
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | 1 athugasemd »
Topp 5 Bob Dylan cover – Vignir
31.8.2007 - Kristín Gróa
5. William Shatner – Mr. Tambourine Man
Ég er nú frekar viss um að Zvenni hafi sett þetta inn en ég setti þetta hérna bæði honum til heiðurs (þar sem að þetta eru nú tvær hetjur hans) og vegna þess að þetta er svo æðislega fyndið lag.
Shatnerinn er í algjöru rugli í þessu lagi, talar eins og allir sem að gerðu grín að honum í gamla daga og endar í algjörri geðshræringu sem minnir mann helst á Kahn mómentið hans.
4. Dave Matthews Band – All Along the Watchtower(live)
All Along the Watchtower er víst oft tekið af Dave Matthews Band sem ku víst vera alveg frábært band á tónleikum. Mér hefur alltaf fundist mjög gaman af þeim þótt ég meiki þá bara í smáskömmtum, annars fæ ég dálítið mikinn Dream Theater hroll. Þessi útfærsla þeirra er þó alveg frábær og hlustaði ég mikið á hana í gamla daga og var bara að fatta hana aftur við gerð þessa lista.
3. Byrds – Mr. Tambourine Man
Það er nú dálítil klisja að setja þetta lag á listann en mér finnst það bara vera rosalega gott lag og gefur manni rosalega mikla nostalgíu fyrir tíma sem maður þekkir ekkert til.
2. Joan Baez – Sad-Eyed Lady of the Lowlands
Joan Baez gerði einu sinni heila plötu af Bob Dylan coverum sem ég hafði aldrei spáð í fyrr en ég að fór að hugsa út í þennan lista. Þetta lag greip mig strax og mér finnst það virkilega vel heppnað, treginn kemst betur til skila hjá Joan.
1. Jimi Hendrix – All Along the Watchtower
Einu sinni sagði ég að þetta væri eitt besta cover allra tíma og ég stend við þau orð. Þetta er svo ótrúlega gott cover sem gerir hinu upprunalega lagi vel skil og bætir ofan á það.
Ég veit að ég er í raun bara með þrjú lög hérna á þessum lista en það sýnir held ég bara enn betur styrkleika laganna hans Dylans að hægt væri að fara með þau í svona mismunandi áttir.
Tags: Bob Dylan, Byrds, Dave Matthews Band, Dream Theater, Jimi Hendrix, Joan Baez, William Shatner
Flokkað undir Listar | Comments Off
Topp 5 Dylan cover
31.8.2007 - Kristín Gróa
Jimi Hendrix fær honourable mention vikunnar en uppreisnarseggurinn í mér getur bara ekki fengið sig til að elta hjörðina og segja að All Along The Watchtower sé besta cover allra tíma. Það er gott cover en kommon, hleypum öðrum að!
Hippadrottningin Melanie skrúfar upp í dramatíkinni og sleppir ofvirkum þverflautuleikara lausum en samt gengur þetta fyllilega upp. Mjög hippalegt þó.
Það voru fáir duglegri við að covera Dylan heldur en The Byrds enda er ég með greatest hits plötuna þeirra og þar eru heil átta Dylan lög! Mér finnst þetta standa langt upp úr þeim, einfaldlega því harmónískur söngurinn og hringlandi hljóðfæraleikurinn undirstrikar alla styrkleika lagsins. Svo er live útgáfan af þessu lagi þar sem Dylan spilar það með Byrdsaranum Roger McGuinn, Tom Petty, Neil Young, Eric Clapton og George Harrison ansi mögnuð en þar spila þeir einmitt Byrds útgáfuna í stað þeirrar upprunalegu.
3. Nina Simone – I Shall Be Released
Örugglega besta lagið frá trúartímabili Dylans er hér flutt í fallegum gospelbúningi af sjálfri Ninu Simone. Hún segir við hljómsveitina í upphafi upptökunnar You’re pushing it… it’ll go out by itself… don’t put nothing in it unless you can feel it og ég trúi virkilega að hún hafi fundið það. Það hlýtur að vera galdurinn við að taka gott cover, að finna lagið eins og það væri þitt eigið.
2. Nico – I’ll Keep It With Mine
Æjj ég veit ég er eiginlega að svindla því þetta er ekki beint eiginlegt cover lag. Dylan lét Nico fá þetta lag til að setja á Chelsea Girl og það kom ekki út með honum sjálfum fyrr en mörgum árum seinna og þá á samtíningnum Biograph. Þetta er aftur á móti eitt af ótalmörgu uppáhalds lögunum mínum svo ég stenst einfaldlega ekki freistinguna að setja það á listann… það sleppur alveg er það ekki? 
1. Them – It’s All Over Now Baby Blue
Þetta er nú alveg með fallegri Dylan lögum en svo er þar að auki búið að bæta við svo flottu stefi að Beck ákvað að nota það bara óbreytt í laginu Jackass með svona líka góðum árangri. Þetta stef og geltið í Van Morrison taka orginalinn og snúa honum á hlið en halda samt í sömu tilfinninguna. Er það ekki þannig sem gott cover á að vera?
Tags: Beck, Bob Dylan, Eric Clapton, George Harrison, Jimi Hendrix, Melanie, neil young, Nico, nina simone, Roger McGuinn, The Byrds, Them, Tom Petty, Van Morrison
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | 1 athugasemd »
Topp 5 bestu gítarsólóin – Kristín Gróa
27.4.2007 - Kristín Gróa
Þetta var erfiðasti listinn hingað til, aðallega af því ég er almennt ekkert sérstaklega hrifin af sólóum. Það eru þó til undantekningar og sólóin á mínum lista eru þar frekar út af tilfinningunni á bak við þau heldur en vegna þess að þau séu spiluð af fingrafimum Eddie Van Halen týpum.
1. Neil Young – Cortez The Killer
Gítarleikari: Neil Young
Um leið og við ákváðum lista vikunnar vissi ég að þetta lag yrði í fyrsta sæti (úff veit ekki hversu oft ég hef hlustað á það). Það byrjar á rúmlega þriggja mínútna löngu gítarsólói sem er alveg out of this world. Hann tekur svo annað í sama stíl þegar lagið er rúmlega hálfnað og það þriðja fylgir svo undir lokin. Neil Young er kannski ekki besti gítarleikarinn tæknilega séð en hann bætir það svo margfalt upp með tilfinningu. Ég sver að mig verkjar þegar ég hlusta á þetta.
2. Jimi Hendrix – Voodoo Child (Slight Return)
Gítarleikari: Jimi Hendrix
Já ég veit, ég veit! Það er algjör klisja að setja Hendrix á gítarsóló lista en hvað sem ég reyndi þá gat ég bara ekki horft framhjá þessu lagi. Sólóið sem byrjar lagið er bara engu öðru líkt og það er líka löngu orðið klassískt… það vita allir hvaða lag þetta er og hver spilar um leið og fyrsta nótan hljómar. Hann er heldur ekkert búinn þar því hann hættir eiginlega bara ekkert að sólóast út lagið.
3. The White Stripes – Ball And Biscuit
Gítarleikari: Jack White
Ókei kræst hvað þetta er geðveikislegt sóló. Jack White er náttúrulega engum líkur og ég fæ alveg fiðring í magann af tilhugsuninni um hann og það er ekki síst vegna þess hversu magnaður gítarleikari hann er. Það má nú eiginlega segja að allt lagið sé eitt gítarsóló en hann gefur skyndilega í og tekur alvöru sóló sem endist nánast út lagið. Úff gæsahúð.
4. Cream – Sunshine Of Your Love
Gítarleikari: Eric Clapton
Fyrst Hendrix og nú Clapton, ég er greinilega ekki með frjóasta ímyndunarafl í heimi. Mér finnst bara sólóið í þessu lagi alveg rosa töff eins og lagið allt svo ég stóðst ekki freistinguna. Það var reyndar alveg mjög tæpt hvort þetta lag eða annað lag sem hann spilaði með Bítlunum kæmist á listann… skyldi einhver annar setja það lag á lista?
5. Stephen Malkmus – No More Shoes
Gítarleikari: Stephen Malkmus
Stebbi bróðir benti mér á þetta lag fyrir nokkru síðan einmitt út af gítarsólóinu. Lagið er átta mínútur og þar af er mikill hluti sóló en samt virkar það og fyrir það eitt á það skilið sæti á listanum. Go Malkmus! Já og btw… allar athugasemdir um það að ég ætti að taka titil lagsins til mín eru illa séðar
Tags: Cream, Jimi Hendrix, neil young, Stephen Malkmus, The White Stripes
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | 1 athugasemd »
Topp 5 bestu gítarsólóin – Vignir
27.4.2007 - Kristín Gróa
1. Led Zeppelin – Stairway to Heaven
Þetta hefur lengi verið uppáhalds sólóið mitt. Jimmy Page í mesta roknastuði lífs síns og manni finnst gítarinn vera með sína eigin rödd og texta. Það liggur við að fyrstu 5 mínúturnar og 56 sekúndurnar séu bara upphitun fyrir gítarsólóið sem er hámarkið á einu besta lagi allra tíma.
2. Jimi Hendrix – Little Wing
Það væri skrýtið að gera einhvern gítarlista án Jimi Hendrix. Virðist vera að það megi ekki gera þannig lista án hans. Little Wing er gullfallegt lag og eitt af því besta sem Jimi gerði. Svo er þetta lag eiginlega 2 og hálfs mínútna langt gítarsóló með einni rosalegustu byrjun sem til er.
3. Guns n Roses – November Rain
Slash á hérna alveg ótrúleg gítarsóló og ekki bara eitt, ekki tvö, heldur ÞRJÚ!. Eftir u.þ.b. þrjár mínútur byrjar Axl að syngja
I know it’s hard to keep an open heart
When even friends seem out to harm you
og þá heyrir maður að Slash er að hita upp og gera sig ready og böstar síðan út alveg rosalegu sólói.
viiii diii vu vu dínú dínú dínú diiiiii diid diid didi diid diiii
og svo fær hann sér sígópásu og leyfir Axl aðeins að syngja og maður hugsar: “vóóóóóó! Djöfulli er Slash svalur! Ég ætla að fá mér hatt!” En þá var þetta bara fyrri parturinn og trommurnar undirbúa mann og Slash spilar skala. Svo kemur sóló númer 2:
víu viii væ nú ví vúúúúú
Stutt og gott, hann var greinilega ekki búinn. Axl syngur tregalega…
So never mind the darkness
We still can find a way
‘Cause nothin’ lasts forever
Even cold November rain
Svo koma strengirnir inn og svo kemur allt í einu píanó! En var lagið ekki búið!?!? Og Slash er að gera eitthvað… Annað sóló?
viii vi nú vi núú
viiiii viiii viii nú nú viiii
meeeedleeee meeedleee meeeeee
Meistaraverk Slash? Jafnvel….
4. Red Hot Chilli Peppers – Throw Away Your Television(live at Slane Castle)
Þetta lag er ekki jafn sterkt í stúdíó útgáfunni en það virðist líka vera þannig með RHCP lög. Það virðist vera að öll lögin þeirra njóti sín best í live útgáfum. Ég held að þar komi inn að þarna eru alveg ótrúlega færir tónlistarmenn, þ.á.m. John Frusciante sem er uppáhalds starfandi gítarleikarinn minn. Það eru reyndar allir alveg ótrúlega góðir í þessu lagi en meistari Frusciante er fremstur meðal jafninga.
Ég gæti haldið langa ræðu um snilli John Frusciante en ég bendi ykkur bara á þetta… Þið sjáið aldrei jafn mikla upplifun í manni að spila á gítar og þarna.
5. Smashing Pumpkins – Soma
Annað svona lag sem virðist vera bara eitt gott gítarsóló. Lagið er frábært og fallegt og tregafullt og Billy Corgan spilar úr sér hjartað í seinni hálfleik lagsins.
Það voru fullt af lögum sem komust ekki inn á hérna en sárast var að missa:
The Who – Young Man’s Blues
John Frusciante – The Past Recedes
Sleater-Kinney – Let’s Call it Love
Tags: guns'n'roses, Jimi Hendrix, Led Zeppelin, Red Hot Chili Peppers, Smashing Pumpkins
Flokkað undir Listar | 6 athugasemdir »
