Topp 5 Break-up lög – Georg Atli *uppfært

4.3.2011 - Georg Atli

Ég hef eitthvað verið að flýta mér þegar að ég setti listann inn, gleymdi að setja 2 lög inn og svo sá ég að Pantera lagið er í einhverju rugli… virkar bara stundum, veit ekki af hverju. Ég er amk búinn að laga 2 efstu sætin og setti youtube fyrir Pantera, sorrý

Ástarsorg??? Þessi 5 lög ættu að hjálpa á einn eða annan hátt.

5. Pantera – This Love

Þetta lag er geðveikt! Ef að þú ert leið/ur eftir eitthvað drama þá sparka Pantera ÖLLU svoleiðis úr þér…. þeir skilja kannski mega reiði og biturð eftir í staðinn en það er amk engin leiði eftir!

Lag: This Love

4. Johnny Cash – Hurt

Er það ekki reiði og/eða biturð sem að þú ert að leita að? Vantar þig að finna einhvern sem hefur það meira skítt en þú?? Hlustaðu á þetta lag. Ef það er einhverjum manni sem að líður verr en þér þá er það Trent Reznor (OK kannski ekki alveg í augnablikinu, hann var að vinna óskarsverðlaunin og allt það… en svona venjulega þá er hann ekkert voðalega hress gaur) og sá eini sem að getur dregið enn meiri sorg og vanlíðan úr þessu lagi er Johnny Cash.

Lag: Hurt

3. Beck – Lonesome Tears

Af plötunni Sea Change (sem að er uppáhalds Beck platan mín). Ef þú varst að fatta að sambandið er ekki alveg að ganga upp… þá er þetta málið.

Lag: Lonesome Tears

2. Johnny Cash & Nick Cave – I’m so Lonesome I Could Cry
Hank Wiliams var alveg með þetta ástarsorgardæmi á hreinu. En lagið verður rosalegt þegar að það er coverað af Cash og Cave. Johnny Cash gerir þetta vel (að venju) en hlutar lagsins sem að Nick Cave syngur eru stórkostlegir, það er eins og lagið hafi verið samið fyrir hann.

Lag: I’m so Lonesome I could Cry

1. Spiritualized – Ladies and Gentlemen We are Floating in Space

Ekki lagið, heldur öll platan. Besta break-up plata sem að samin hefur verið. Ég skrifaði smá um hana einu sinni, þið getið lesið það hér en í stuttu máli þá fór Jason Pierce á mega bender eftir að kærastan hans stakk af og giftist Verve söngvaranum Richard Ashcroft og samdi svo þessa plötu. LAAAAAANG besta plata Spiritualized

Lag: Stay With Me

Tags: Beck, Hank Williams, Johnny Cash, Nick Cave, Pantera, Spiritualized, Trent Reznor
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off

Sarpurinn: Bob Dylan – Nashville Skyline

10.9.2010 - Kristjana

Sarpurinn að þessu sinni litast svolítið af því að farið er að hausta. Fyrir mér er Nashville Skyline nefnilega haustplatAN. Hún er kannski ekki sú besta en líklega sú Dylan plata sem ég hef hlustað oftast á.

Fyrri plötur Dylan höfðu verið folk, rokk eða einhver blanda af þessu tvennu. Þegar upptökur á Nashville Skyline hófust hafði Dylan ekkert tekið upp í rúmt ár og fá lög samið. Síðar sagðist hann hafa verið orðinn pirraður á ágangi fjölmiðla og almennings og yfirlýsingum um að hann væri ‘talsmaður sinnar kynslóðar’. Einhvers staðar las ég að það hafi, að hluta til, verið ástæðan fyrir því að hann fór meira út í country á þessum tíma – til að losa sig undan pólitíski-talsmaðurinn-í-formi-folk-söngvara stimplinum. En ég sel það ekki dýrara en ég keypti það.

Dylan og Johnny Cash voru ágætis vinir og Cash kom víst m.a. í veg fyrir að Columbia losaði sig við Dylan eftir að fyrsta platan hans seldist illa. Þegar upptökum á Nashville Skyline var að ljúka kom Cash og tók upp fjölda laga með Dylan. Á tímabili voru þeir víst meira að segja farnir að pæla í að gefa út heila plötu saman. Á endanum varð þó úr að Nashville Skyline kom út ’69 og á henni var aðeins eitt af lögunum sem Cash og Dylan tóku upp saman – Girl from the North Country, sem hafði komið út á The Freewheelin’ Bob Dylan 6 árum áður.

Restin af plötunni er engu að síður undir miklu countryáhrifum og er það vel. Margir aðdáendur voru ekki hrifnir af countryinu en einhverjir nýir hljóta þó að hafa bæst í hópinn því platan er ein af mest seldu plötum Dylan. Fyrir utan stefnubreytinguna frá folk og rokki fyrri platnanna er Nashville Skyline sérstök að því leyti að rödd Dylan hljómar einfaldlega allt öðruvísi á henni en hinum plötunum – miklu mýkri. Ennfremur er hún stysta stúdíóplata hans, aðeins 27 mín.

Platan er einhvern veginn aðgengileg, persónuleg, þægileg og ‘heimilisleg’. En fyrst og fremst er hún skemmtileg. Svo fær hún líka plús fyrir að Dylan er brosandi á coverinu – það er ekki algengt. Þetta er platan til að setja á þegar maður kemur sér fyrir í sófanum með góða bók og tebolla – sérstaklega í upphafi hausts þegar aðeins er farið að kólna og það rignir stanslaust. Mmmsvogott.

Byrjum á rólegu og góðu…
Bob Dylan – I Threw It All Away

Svo Lay Lady Lay því ég elska lagið! Magnet&Gemma Hayes coverið er líka eitt af uppáhalds coverunum mínum…
Bob Dylan – Lay Lady Lay
Magnet & Gemma Hayes – Lay Lady Lay

Og svo Girl from the North Country extravaganza. Dylan einn, Dylan og Cash saman á Nashville Skyline og loks annað cover – Monsters of Folk. Æði pæði!
Bob Dylan – Girl from the North Country
Bob Dylan & Johnny Cash – Girl from the North Country
Monsters of Folk – Girl from the North Country

Tags: Bob Dylan, Conor Oberst, Gemma Hayes, Jim James, Johnny Cash, M. Ward, Magnet, Monsters of Folk
Flokkað undir Kristjana, Sarpurinn | Comments Off

Topp 5 50′s lög – Erla Þóra

26.11.2009 - Erla Þóra

5. Bobby Darin – Mack the Knife

Töff lag. Töff gaur.

4. Five Satins – In the Still of the Night

Fallegar raddir að syngja fallegt lag.

3. Johnny Cash and the Tennessee Two – Folsom Prison Blues

Tvö orð: Svo svalur.

2. Skyliners – Since I Don’t Have You

Það er nú skemmtilegt að segja frá því að ég uppgötvaði þetta lag eftir að ég heyrði Guns n’ Roses covera þetta. Afar falleg ballaða.

1. Buddy Holly – True Love Ways

Yndislegt lag sem hefur lengi verið í upphaldi hjá mér. Algjör klassík.

Honorable mention: The Duprees – You Belong To Me

Tags: Bobby Darin, Buddy Holly, Five Satins, Guns n' Roses, Johnny Cash, Skyliners, Tennessee Two, The Duprees
Flokkað undir Erla Þóra, Listar | Comments Off

Topp 5 jarðafararlög – Theodór

13.11.2009 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn

Ef ég fengi að ráða hvaða lög yrðu spiluð í minni jarðaför þá kæmu eftirfarandi fimm lög sterklega til greina. Jarðaför er vissulega sorglegur hlutur, en ég myndi gjarnan vilja að það væri smá dass af húmor í minni jarðaför.

5. You’ll Never Walk Alone – Gerry & The Pacemakers
Þetta er vissulega fallegt lag en það yrði spilað í minni jarðaför eingöngu til að stríða þeim vinum mínum sem halda ekki með Liverpool. Og draumurinn er náttúrulega sá að lagið verði í karíókí útgáfu og allir yrðu að syngja með. Það væri góður lokahrekkur.

4. No One But You – Queen
Ekki það að ég sé að plana það að deyja ungur, en þetta lag er fallegt og gott svona til að drepa niður stemminguna sem myndaðist við að spila You’ll Never Walk Alone.

3. Death Is Not The End – Bob Dylan
Jæja nú er um að gera að hressa mannskapinn aðeins við, því dauðinn er alls ekki endirinn, eða hvað?

2. On The Evening Train – Johnny Cash
Þetta er um það bil sorglegasta lag sem ég hef heyrt. Ef ég væri ekki þetta ótrúlega karlmenni sem ég er, þá mundi ég brotna saman og gráta í hvert sinn sem ég heyri það.

1. Way Down In The Hole – Tom Waits
Og smá húmor í endann, þetta myndi til dæmis sóma sér vel á meðan það væri verið að bera kistuna út úr kirkjunni eða bara á meðan það væri verið að láta hana síga í gröfina.

Og að lokum þá væri ég alveg til í að mín jarðaför væri eitthvað í líkingu við jarðaför Graham Chapman.

Tags: Bob Dylan, Gerry & The Pacemakers, Graham Chapman, Johnny Cash, Queen, Tom Waits
Flokkað undir Listar | Comments Off

Topp 5 VOND cover – Georg Atli

3.10.2009 - Georg Atli

Ég hef sagt það áður og ég segi það enn einu sinni, mér finnst cover vera mjög merkileg. Þetta á líka við um vond cover, ég lenti meira að segja í svo miklum valkvíða með að velja úr safninu mínu að listinn kemur degi of seint en hérna koma mín topp 5:

5. Scarlett Johansson – Last Goodbye (Jeff Buckley cover)

Scarlett er voðaleg sæt og hæfileikarík leikkona og hún kann svosem alveg að syngja ágætlega en hún ætti ekki að covera nein lög, hún sannaði það með Tom Waits tribute plötunni sinni svo rækilega að öll lögin á listanum ættu eiginlega að vera af þeirri plötu… en það væri of augljóst.

4. Dizzee Rascal – That’s Not My Name (The Ting Tings cover)

Þetta er ekki einu sinni gott lag í upprunalegu útgáfunni, AF HVERJU Í ÓSKÖPUNUM ERTU AÐ GERA ÞAÐ VERRA!!!

3. Xiu Xiu – Fast Car (Tracy Chapman cover)

Xiu Xiu ákváðu að verða svo mikið artý og krútt að það fór hringinn og varð að einhverju allt öðru og undarlegu.

2. Chris Cornell – Billy Jean (Michael Jackson cover)

Ef að Michael Jackson hefði verið hvítur, kjánalegur og forsöngvarinn í Creed, Nickleback eða Live þá hefði það líklega hljómað svona.

1. Olivia Newton-John – Ring of Fire (Johnny Cash cover)

Það er ekkert hægt að lýsa þessu lagi neitt, það er svo hræðilega poppað og sykursætt að það verður bara að hlusta á það ef maður vill vita. Það má reyndar benda á það að lagið kom út á plötunni Making a Good Thing Better, jú þið lásuð rétt better

Tags: Chris Cornell, Creed, Dizzee Rascal, Jeff Buckley, Johnny Cash, Live, Michael Jackson, Nickelback, Olivia Newton-John, Scarlett Johansson, The Ting Tings, Tom Waits, Tracy Chapman, Xiu Xiu
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off

Topp 5 prímtölur – Georg Atli

17.7.2009 - Georg Atli

11. The Walkmen – Seven Years of Holidays (For Stretch)

Sjö er fyrsta jákvæða Carol prímtalan…

7. Johnny Cash – Five Feet High and Rising

Klassík. Johnny Cash dó árið 2003, sem er prímtala

5. De La Soul – Magic Number

Þrír er töfratala

3. Danielson – Two Sitting Ducks

Ég er bara nýlega búinn að uppgötva Danielson, þetta lag er stuð og 2 er fyrsta eiginlega prímtalan.

2. Marnie Stern – Prime

Lagið heitir Prime og svo segir hún:

Like a prime number,
He was devoid of plus.

Tags: Danielson, De La Soul, Johnny Cash, Marnie Stern, The Walkmen
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off

13, heppni, óheppni, skítaheppni eða fjarstýring? spyr zvenni

13.3.2009 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn

Thirteen – Johnny Cash
Bad luck wind been blowin’ at my back
I was born to bring trouble to wherever I’m at
Got the number 13 tattooed on my neck
When the ink starts to itch, then the black will turn to red

Óheppinn gaur.

Thirteen – Big Star
Veit ekki alveg hvað er sona þrettán við lagið, föstudagurinn, stúlkan, strákurinn, óheppni yfir höfuð eða eitthvað allt annað. Það er mótbyr og óvissa en samt von (og kannski miðar á ball).
En lagið er fínt, og líka í útgáfum Elliott Smith og Wilco.

No. 13 Baby – Pixies
im in a state
im in
a state
im in
a state im in
a state
im in
a state im…

Óheppni er ástand (sem maður er í).

Shit Luck – Modest Mouse
THIS PLANE IS DEFINATELY CRASHING!!!
(dúri dúri dúri dúri…)

Skítalukka!
Ekki nóg með að allt sé að hrynja, sökkva eða brenna þá er hjartað hægt og rólega að þorna…

Transformer Man – Neil Young
Transformer man, transformer man
You run the show
Remote control
Direct the action with the push of a button
You’re a transformer man
Power in your hand
Transformer man, transformer man

…eða kannski er enginn heppni eða óheppni, bara flókið plan og stór fjarstýring?

Tags: Big Star, Elliott Smith, Johnny Cash, modest mouse, neil young, pixies, Wilco
Flokkað undir Listar | Comments Off

Topp 5 live lög

14.11.2008 - Kristín Gróa

Það er gamalt og klassískt í þetta sinn hjá mér…

5. Cheap Trick – I Want You To Want Me (Live At Budokan 1978)

Cheap Trick voru brjálæðislega vinsælir í Japan (eins og má heyra af skrækjunum!) og tóku þessa plötu upp í Budokan áður en þeir náðu vinsældum á heimsvísu. Platan varð svo megahittari og gerði þá að stjörnum… þeir hafa nú reyndar ekki enst vel með tímanum en mér finnst þetta lag brjálæðislega skemmtilegt.

4. Billie Holiday – Lover Man (Oh Where Can You Be?)

Ég hef verið að hlusta mjög mikið á Billie Holiday upp á síðkastið eftir langt hlé. Ég vel þetta lag nokkurnveginn af handahófi því úr nógu góðu er að velja hjá henni og ekki veit ég hvar eða hvenær þetta er tekið upp… en live er það og það dugar.

3. Neil Young & Crazy Horse – Down By The River (Live At The Fillmore East 1970)

Ég get alveg sagt ykkur það strax að ef þið eruð ekki fyrir Neil Young gítarsóló þá getið þið alveg eins sleppt því að hlusta á þetta lag. Neil Young gítarsóló eru hins vegar nánast einu gítarsólóin sem ég meika yfirhöfuð svo ég fæ alveg gæsahúð og verki og þessar rúmu tólf mínútur fljúga hjá.

2. Johnny Cash – Folsom Prison Blues (Live At Folsom Prison 1968)

Hello, I’m Johnny Cash… úff þessi rödd! Besta opnunarlína lags ever?

1. Bob Dylan – Like A Rolling Stone (Live At The Free Trade Hall, Manchester 1966)

Sögulega auðvitað mjög merkilegur performans enda löngu orðið frægt þegar einn æstur áhorfandi hrópar “Judas!” í upphafi lagsins og allir klappa. Merkilegast er auðvitað að Dylan lætur þetta ekkert á sig fá heldur gjörsamlega hrækir laginu út úr sér af þvílíkum krafti. Rafmagnað!

Tags: Billie Holiday, Bob Dylan, Cheap Trick, Johnny Cash, Neil Young & Crazy Horse
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off

Dúettar – Kristmundur

13.9.2008 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn

Girl from the North Country – Dylan og CashMartin Carthy er 67 ára Englendingur sem gutlaði stundumá gítar á sjöunda áratugnum. Þegar sá gállinn var á honumspilaði hann sína útgáfu af ensku þjóðlagi frá miðöldumer nefndist Scarborugh Fair. Þegar Bobby D kíkti yfir tilEnglands 1962 hitti hann kappann, heyrði lagið og áriseinna kom Girl from the North Country út á Freewheelin.Nýjar hæðir náðust þegar Cash tók þetta með honum áNasville Skyline. Textinn og melódían svipar óneitanlegamikið til þess gamla þjóðlags, Scarborugh Fair.

Scarborugh Fair – Simon og Garfunkel1965 skottaðist Paul Simon yfir til Englands og hittitíttnefndan Martin Carthy sem spilaði áfram gamlaþjóðlagið Scarborugh Fair eins og enginn værimorgundagurinn. Þegar Simon kom heim gaf hann lagiðút með ögn breyttri melódíu en nánast sama texta ogsunginn var á hinum myrku miðöldum og skrifaði sjálfansig og Garfie fyrir öllu draslinu. Martin varð brjálaður.

Redemption song – Johnny Cash og Joe StrummerJohnny Cash stóð á sama um þessar deilur og reyndiströdd hins skynsama málaliða sem reyndi að sætti allaaðila. Löngu seinna, þegar hann fór að vinna meðupptökuvisardinum Rick Rubin, tók hann eftir aulalegumflækingi sem dundaði allt í kring í stúdíóinu. Hafðisá lagt í vana sinn að klifra yfir girðinguna viðheimili Rubins til að geta leikið sér í sundlauginnihans (sem var víst uppáhaldslaug kauða í allri LA).Eftir nokkurra vikna stúdíóvinnu spurði Cash lokshver í ósköpunum þessi gígalói væri. Kom í ljós aðflækingurinn hét Joe Strummer.

Annar hafði kántríbakgrunn, hinn pönkbakgrunn svo þaðlá beint við að taka reggílag.

Henry Lee – Nick Cave og PJ HarveyStrummer var vitaskuld leiðtogi The Clash og einn þeirrafjölmörgu er hóf tónlistarferilinn á að búa til reiðilegtpönk. Þess konar fólk hélt oft áfram og gerði frekaritilraunir. Björk og Sykurmolarnir, já jafnvel Bubbi eruinnlend dæmi um tónlistarmenn sem uxu út frá pönkplöntunni.Cave er ástralska dæmið. Hann og PJ Harvey gerðu þennansvuntufína dúett í anda hryllingsrómantíkur.

World Destruction – Johnny Rotten og Afrika BambaataaOg talandi um pönk. Einn besti sonur pönksins, JohnnyRotten var annar helmingur banvæns dúetts frá árinu 1983.Hann skeggræddi heimsendi við Afrika Bambaataa (föðurfönksándsins) og markaði samstarfið tímamót þar sem þettavar í fyrsta sinn sem rokk og rapp rann saman. Þetta erjafnframt eina lag listans sem er ekkert sérlega gott.Kemur þó ekki í veg fyrir að hægt sé að hafa gaman af því.

Tags: Afrika Bambaataa, Björk, Bob Dylan, Bubbi, Joe Strummer, Johnny Cash, Johnny Rotten, Nick Cave, PJ Harvey, Simon and Garfunkel, Sykurmolarnir, The Clash
Flokkað undir Gestalisti, Listar | Comments Off

Topp 5 dúettar – Krissa

12.9.2008 - Kristjana

Golden oldie

Víjj föstudagshresst og skemmtilegt!

Tags: Antony and the Johnsons, Bob Dylan, Boy George, Carl Barât, Client, David Bowie, Erykah Badu, Frank Sinatra, Jane Birkin, Johnny Cash, Nancy Sinatra, Queen, Serge Gainsbourg, The Roots, Will Oldham
Flokkað undir Kristjana, Listar | Comments Off