Sarpurinn: Massive Attack – Mezzanine
19.8.2010 - Kristjana
Í tilefni af því að ég er loksins að hlusta á Heligoland af einhverju viti (víjj) er Sarpur vikunnar um aðra Massive Attack plötu. Ekki Blue Lines (mögnuð) eða Protection (ó svo góð) heldur Mezzanine. Góð þrenning.
Ég var rétt óorðin 9 ára þegar Blue Lines kom út. Hlustaði ansi mikið á hana. Hef eldri bróður minn grunaðan um að hafa átt hana og leyft mér að hlusta óspart (ég á góðan bróður!) Djassað, flott, allt öðruvísi en allt annað sem ég heyrði og ó svo svalt. Svo var Unfinished Sympathy auðvitað æði. Hvað er þetta með Massive Attack og svaka kvenraddirnar? Úff svo flott!
Protection kom svo 3-4 árum seinna – um það leyti sem ég var að hlusta á skrítna blöndu af tónlist úr öllum áttum. Hún er líka, lag fyrir lag, hrikalega góð. fyrstu tvö lögin (Protection og Karmacoma) hefðu, ein og sér, verið næg ástæða til að gefa út heila plötu!
Og svo kom Mezzanine. Óóó Mezzanine. Ég var spennt. Ég var verulega spennt. Ég man ennþá nákvæmlega hvar og hvenær ég keypti hana, hvar ég var þegar ég hlustaði fyrst o.s.frv. Ég var, sem oftar, í sumarfríi með familíunni í Hastings í Englandi. Við systkinin fórum í Woolworths í göngugötunni niðri í bæ. Eyþór bróðir keypti Ladies and Gentlemen We Are Floating in Space og ég keypti Mezzanine.
Um leið og ‘heim’ var komið settumst við svo með sitthvorn ferðageislaspilarann, sitthvor headphones-in og opnuðum. Umbúðirnar eru ekki jafn impressive og á Spiritualized plötunni (enda erfitt að slá það út) en samt flottar. Svart/hvítt coverið með ógeðisklónni og skærappelsínugulur diskurinn. Svo fór ég að hlusta. Strax frá fyrstu tónum Angel heyrir maður að Mezzanine hefur talsvert dimmara og þyngra yfirbragð en fyrstu plöturnar tvær. Mögulega spilar þar inn í að meðan á gerð plötunnar stóð var samstarf ‘fastameðlimanna’ þriggja í algjöru uppnámi. Einn þeirra hætti svo stuttu eftir að platan kom út.
Svo er maður bara fastur. Það er ekki séns að slíta sig frá henni fyrr en maður er búinn að hlusta á hana alla…og svo vill maður helst byrja strax aftur. Ég var allavega svoleiðis þegar ég heyrði hana fyrst – vildi helst bara hlusta aftur og aftur og aftur. Það er engin uppfylling á Mezzanine, það er ekkert lag sem maður hoppar alltaf yfir – hún er bara frábær frá upphafi til enda – grípandi, pínu drungaleg og spennandi. Góð heild.
Best er auðvitað að koma sér vel fyrir, skella plötunni á og hlusta á hana alla í gegn. En, til að byrja með, nokkur random (nú, eða uppáhalds):
Angel
Risingson
Inertia Creeps
Man Next Door
Tags: Massive Attack, Spiritualized
Flokkað undir Kristjana, Sarpurinn | 1 athugasemd »
Topp 5 ósmekkleg lög – Georg Atli
30.4.2010 - Georg Atli
Þegar að ég var að reyna að búa til lista yfir ósmekklegustu lögin sem ég myndi eftir þá myndi ég eiginlega ekki eftir neinu… þannig að ég ákvað bara að gera lista yfir myndbönd sem henta ekki allstaðar og eiginlega alls ekki í vinnuni eða fyrir þá sem eru undir 18:
5. Rammstein – Pussy
Mér finnst Rammstein eki skemtileg hljómsveit og þess vegna aldrei nennt að horfa á myndböndin þeirra en það var svo mikið talað um þetta myndband að ég horfði á það. Mér finnst það svolítið merkilegt sko… ádeilan og allt það. En þetta er reyndar ritskoðaða útgáfan, nennti ekki að fara og finna óritskoðuðu útgáfuna (og embed-link með) en þið getið fundið hana hér.
4. Flying Lotus – Parisian Goldfish
Flying Lotus finnst mér aftur á móti skemmtilegt að hlusta á og myndbandið er mjög merkilegt. Ég var búinn að setja það inn einhverntíman áður og þá fannst mér rétt að taka fram að það er ekki sniðugt að horfa á það ef maður er flogaveikur… það á líka við núna.
Flying Lotus “Parisian Goldfish” from Eric Wareheim on Vimeo.
3. M.I.A. – Born Free
nýtt myndband og nýtt lag (sem fylgir með) líka frá M.I.A. sem er örugglega það flottasta sem hefur komið frá Sri Lanka (án þess að ég sé að gera lítið úr Sri Lanka).
Lag: M.I.A. – Born Free
2. Devandra Banhart – Foolin’
Devandra Banhart er svona krúttlegur og skrítinn folk gaur. Þetta myndband er samt ekkert rosalega krúttlegt sko, þó að það sé ástarsaga.
Devendra Banhart “Foolin”
Devendra Banhart | MySpace Music Videos
1. Massive Attack – Paradise Circus
Mér finnst það einhverra hluta vegna mjög undarlegt af Massive Attack að fara þessa leið í myndbandagerð. Toby Dye gerði myndband/heimildarstuttmynd með aðalklámleikkonunni úr einhverri 70′s klámmynd, með tilheyrandi myndbrotum, maður man ekkert hvernig lagið er eftir að hafa horft á myndbandið en það er samt mjög gott… í alvöru og Hope Sandoval syngur, það er alltaf plús.
- Watch more Music Videos at Vodpod.
Tags: Devandra Banhart, Flying Lotus, Hope Sandoval, M.I.A., Massive Attack, Rammstein
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Topp 5 Söngkonur
17.4.2010 - Georg Atli
Ég ákvað að afmarka listann minn enn frekar. Ég valdi mínar topp 5 uppáhalds söngkonur sem eru lifandi, þó að það myndi skera niður nokkrar af þeim sem eru í allra mestu uppáhaldi (Nina Simone, Edith Piaf, Billie Holiday) og ákvað líka að þær mættu ekki vera mjög vinsælar (og þannig duttu út konur eins og t.d. Beyonce og Björk) og síðan máttu þær ekki vera “of” gamlar (Etta James, Atetha Franklin) en þrátt fyrir allar þessar afmarkanir og takmarkanir átti ég ótrúlega erfitt með að skera niður í bara 5 söngkonur en þetta eru samt mínar topp 5…

5. Nina Nastasia
Ég er búinn að vera háður annarri plötunni hennar (The Blackened Air) frá því hún kom út, að mínu mati ein af bestu plötum allra tíma.
Lag: That’s All There Is

4. Martina Topley-Bird
Ég var (og er) mikill Tricky aðdáandi og síðan þegar Martina hætti að syngja með honum fattaði ég að ég var næstum því alveg jafn mikill aðdáandi hennar.
Lag: Sandpaper Kisses

3. Gillian Welch
Country/Bluegrass söngkona. Plöturnar hennar Revival og Time (Revelator) eru skyldueignir hjá öllum sem fíla Country tónlist.
Lag: My First Lover

2. Elizabeth Fraser (Cocteau Twins, My Mortal Coil o.fl.)
Það er ekki hægt að vera með mikið fallegri rödd en þetta… hún þurfti ekki einu sinni að syngja nein orð bara einhverja tóna og hljóð.Þetta er söngkonan í laginu Teardrop með Massive Attack
Lag: Lorelei (Cocteau Twins)
1. Beth Gibbons (Portishead)
Beth Gibbons er með draugalegustu rödd heimsins, hún er brothætt og fíngerð að maður fer að reyna að hlusta varlega, til að brjóta hana ekki, en samt líka sterk svo ótrúlega falleg. Nútíma Edith Piaf.
Lag: All Mine (Portishead)
Tags: Beth Gibbons, Cocteau Twins, Elizabeth Fraser, Gillian Welch, Martina Topley-Bird, Massive Attack, Nina Nastasia, Portishead
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Sarpurinn: Tricky – Maxinquaye
26.1.2010 - Georg Atli
Á miðjum tíundaáratugnum varð til ákveðin hreyfing á Bretlandi sem var kennd við borgina Bristol. Nokkuð margar hljómsveitir og tónlistarmenn spruttu upp í kringum borgina og spiluðu drungalega elektróníska hipp hopp tónlist sem var nefn Trip-hop. Aðal fólkið voru hljómsveitirnar Portishead og Massive Attack og líka einn annar en hann á einmitt sarpsplötu vikunnar:
Tónlistarmaðurinn Tricky gaf þessa plötu út árið 1995 þá hafði hann þegar orðið nokkuð þekktur fyrir það að vera meðlimur í hljómsveitinni Wild Bunch sem seinna varð að Massive Attack. Hann átti líka þátt í nokkrum lögum Massive Attack á fyrstu plötunum þeirra.
Á fyrstu sóló plötunni sýnir hann hversu mikil snillingur hann er, þessi plata kemur út áður en hann missir sig í krakkið og vænissýki (eins og á hinni ótrúlega vanmetnu Angels With Dirty Faces) og löngu áður en hann verður hræðilega “Hollywood” (eins og á hinni svakalega lélegu Vulnerable). Á plötunni kallast í sífellu á mjúk og seiðandi rödd Martina Topley-Bird (eða einhvers annarar kvenraddar) og hrjúf og gróf rödd Tricky. Lögin og taktarnir er allt skítugt og hrjúft en skotið mjúkum tónum og í öllum lögunum er alltaf ein kvenrödd sem er silkimjúk og svona lekur yfir lögin, ég fæ alltaf sömu tilfinninguna þegar ég hlusta á plötuna og þegar ég horfi á kolsvart hraun sem er nánast algerlega þakið grænum mosa… einhvern veginn hlýtt og mjúkt og kalt og hart allt í einu.
Hann blandar öllu saman og samplar t.d. Smashing Pumpkins (Pumpkin með Allison Goldfrapp)og Isaac Hayes (Hell is Around the Corner) og Michael Jackson og The Chantels. Svo coverar hann meira að segja Public Enemy (Black Steel).
Maxinquaye er ein af allra bestu plötunum sem komu út á þessum tíma og er algerlega ein af mínum uppáhalds plötum. Þetta er plata sem breytti lífinu mínu, svona svo að ég haldi áfram að segja dramatíska hluti um þessa plötu…. en hún er nú reyndar líka ansi dramatísk! Ég held að ég hafi ekki spilað neina plötu jafn oft og þessa, hef meira að segja þurfta að endurnýja þennann disk 2 sinnum af því að ég var búinn að spila hann í gegn… bókstaflega! Síðan eitt enn í lokin bara fyrir þjóðernisstoltið: Stóssöngkonan Ragga Gísla syngur eitt lagið á plötunni (You Don’t)
Tags: Allison Goldfrapp, Martina Topley-Bird, Massive Attack, Michael Jackson, Portishead, Public Enemy, Ragga Gísla, Smashing Pumpkins, The Chantels, Tricky
Flokkað undir Georg Atli, Sarpurinn | Comments Off
Topp 5 uppgjör – Georg Atli
22.1.2010 - Georg Atli
1. Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
Eins og svo margir þá neyðist ég til að kvarta yfir lélegu tónleika ári, en ég náði samt nokkrum ansi góðum og þeir voru báðir í þessari rosa snjöllu tónleikaröð Manstu ekki eftir mér. Ég sá Megas og Senuþjófana flytja Millilendingu (hann var rosalegur!) og líka Ensími taka Kafbátamúsík það var gaman.
2. Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
Í ár uppgötvaði ég loksins Beach Boys. Ekki það að ég hafi ekki vitað af þeim eða eitthvað svoleiðis en mér hefur bara aldrei þótt þetta vera neitt sérstaklega skemmtilegt en síðan loksins asnaðist ég til að fara að hlusta á þetta aftur og enn einu sinni og fannst það bara mjög skemmtilegt og Pet Sounds er geðveikt góð plata! Líka Ariel Pink, það voru nokkuð margar hljómsveitir sem sóttu innblástur í Ariel Pink’s Haunted Graffiti á árinu og hann fékk svona uppreisn æru, hann hefur reyndar bara verið að gefa út sólóplötur síðan 2003 þannig að hann telst kannski ekki vera gamalt.
3. Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Ég varð nú ekkert fyrir rosalegum vonbrigðum með neitt á þessu ári, nefni kannski helst plötuna með The Temper Trap, ég heyrði lagið Sweet Disposition í fyrra og hélt að það væri enn ein góð Áströlsk hljómsveit að koma en aldeilis ekki platan þeirra var ótrúlega léleg plata…. þetta er eins og nýja dótið frá U2 nema bara miklu lélegra (og mér finnst U2 í dag ekki vera góð hljómsveit).
4. Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
Neutral Milk Hotel. Ég er búinn að vera á leiðinni að hlusta á þetta í langan tíma en bara aldrei lagt í það.
5. Hver er bjartasta vonin?
Mér finnst The XX vera rosa efnileg og líka svíarnir í JJ, þau gáfu út tvær plötur í fyrra (JJ nº 1 og JJ nº 2) og í ár ætla þau að gefa út sína þriðju plötu sem að á að heita JJ nº 3. Og svo féll ég alveg fyrir annari plötu Wild Beasts og á eftir að fylgjast spenntur með næstu útgáfum. Ég held líka að hljómsveitin Fanfarlo (mjög Beirut-legt) eigi eftir að gera það ansi gott á næstu árum.
6. Bónusspurning að eigin vali: Hvaða plötum á árinu 2010 ertu spenntastur yfir?
Fullt af góðum plötum að fara að koma út:
Arcade Fire, The Strokes, Massive Attack, Frightened Rabbit, Yeahsayer, The Magnetic Fields, The National, Four Tet, MGMT, Panda Bear, Interpol, Fleet Foxes, Cat Power, Sleigh Bells, The Walkmen og fullt fullt fullt í viðbót
Tags: 2009, arcade fire, Ariel Pink, Árslisti, Beach Boys, Beirut, Cat Power, Ensími, Fanfarlo, Fleet Foxes, Four Tet, Frightened Rabbit, Interpol, JJ, Massive Attack, Megas, MGMT, Neutral Milk Hotel, Panda Bear, Senuþjófarnir, Sleigh Bells, Temper Trap, The Magnetic Fields, The National, The Strokes, The Walkmen, The XX, U2, Uppgjör, Wild Beasts, Yeahsayer
Flokkað undir Georg Atli, Listar | 2 athugasemdir »
Topp 5 dónólög – Krissa
10.3.2009 - Kristjana
‘Pínu’ sein vegna tölvuleysis. Oh well.
Minn listi er meira dónÓ lög en dónA lög…því dónó er gaman.
5. Client feat. Carl Barât – Pornography
Það er ekki hægt að hlusta á þetta lag án þess að hugsa e-ð dónó þegar röddin í Carl bætist við!
Úffdípúffpúff!
3. Liars – It Fit When I Was a Kid
Way out
on the crystal sea
protecting you and me
is a battleship
Öll ‘ahhh’in eru bara of!
Slísböllurinn að standa sig. Ef maður kemst ekki í dónó skap við að heyra þetta þá skeður það líklega bara aldrei múaha
Söngur Olgu gerir þetta lag bara ómótstæðilegt!
Tags: Carl Barât, Client, Liars, Massive Attack, Olga Kouklaki, Poni Hoax, Serge Gainsbourg
Flokkað undir Kristjana, Listar | 1 athugasemd »
Topp 5 Tricky lög – Vignir
1.3.2008 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn
Þegar ég var að velja listamann á þennan lista þá ákvað ég að eyða ekki of miklum tíma í það. Ég setti mér nokkrar reglur:
- Þetta verður að vera listamaður sem ég hef hlustað á lengi
- Þetta verður að vera listamaður sem er búinn að starfa lengi
- Þetta verður að vera listamaður sem ég er ekki búinn að hlusta á nýlega
Það fyrsta sem datt í hausinn á mér var Tricky. Ég er búinn að vera að hlusta á Tricky allan hans feril. Byrjaði að hlusta á Maxinquaye eitthvað í kringum 9. bekk og hef alltaf haft áhuga á því sem hann gerir. Ég ákvað að gera þennan lista í tímaröð.
5. Tricky – Pumpkin
Tricky var í Massive Attack á þeirra fyrstu árum en hætti í kringum útgáfu Protection til að gefa út sína fyrstu sólóplötu. Maxinquaye er alveg ótrúlega góð plata og slær varla feilspor, fyrir utan hundleiðinlegt lag með Röggu Gísla á enda plötunnar. Þessi plata er sú langbesta eftir Tricky og er hann klassadæmi um listamann sem náði toppnum strax.
4. Nearly God – Poems
Samkvæmt sögu sem ég heyrði, þá vildi Tricky halda áfram að gefa út tónlist og átti að eiga fullt af stuffi til að henda út en að plötufyrirtækið hans hafi ekki viljað gefa út tvær plötur á árinu með honum. Hann hafi þess vegna ákveðið gefa út plötu undir nafninu Nearly God. Platan er í raun samansafn af dúetum, m.a. henni Björk okkar, sem hann vann mikið með á sínum tíma og þau voru m.a.s. eitthvað að dúlla sér saman þangað til að Björk byrjaði með Goldie. Okkar manni fannst það nú ekki nógu gott og varði heiður sinn með því að lemja Goldie á einhverjum skemmtistað. Drama, drama, drama
Þessi plata er dimmri og drungalegri en Maxinquaye og fær maður hálfgerða innilokunarkennd á því að hlusta á hana. Hún er samt mjög góð og að mínu mati það næstbesta sem maðurinn hefur gert.
3. Tricky – Christiansands
Árið 1996 kom líka út platan Pre-Millenium Tension undir sem drengurinn gerði undir Tricky nafninu. Platan á sína spretti og þ.m.t. þetta lag. Þetta er þó ekki alveg hans sterkasta stykki en sagan segir að Tricky hafi verið orðinn frekar þreyttur á athyglinu og hafi reynt að fjarlægjast Maxinquaye sándið. Sagan segir einnig, í öðrum kafla, að í kringum útgáfuna á þessari plötu hafi hann verið byrjaður að missa það aðeins og farið að verða paranoijaður, eitthvað sem á það til að fylgja aukinni maríjúana neyslu.
2. Tricky – Broken Homes
Angels With Dirty Faces er léleg plata. Ég ætla ekki að lemja í kringum runnann með það. Tricky var víst kominn í algjört rugl á þessum tíma og að spirnga úr paranoiju og almenns klikkaraskaps. Það eru þó ljósari partar á þessari plötu og m.a. er það þetta lag þar sem PJ Harvey raular með drengnum og gerir þetta að góðu lagi.
1. Tricky – For Real
Ári eftir Angels plötuna fór aðeins að batna hjá Tricky og gerði hann stuttu plötuna Juxtapose með DJ Muggs úr Cypress Hill. Þetta er mjög góð plata og virtist vera að Tricky væri aðeins búinn að vinna sig. Á plötunni er m.a. þetta lag, For Real sem mér finnst vera eitt það besta sam hann hefur gert. Aðeins léttara stöff en það sem hann er þekktur fyrir en samt er allt hérna sem hann er þekktur fyrir, gróf röddin og frábær taktur.
Eftir þessa plötu náði Tricky aðeins meira jafnvægi og gaf út tvær fleiri plötur: Blowback og Vulnerable. Fínar plötur en ég er ennþá að bíða eftir næstu frábæru plötunni frá Tricky!
Tags: Björk, Goldie, Massive Attack, PJ Harvey, Ragga Gísla, Tricky
Flokkað undir Listar | Comments Off
Lög sem ég myndi covera – Vignir
10.12.2007 - Kristín Gróa
5 The Ramones – Beat on the Brat
Verður maður ekki að byrja þar sem að garðurinn er lægstur? Ég held að það sé fínt að byrja á Ramones og ég myndi velja Beat on the Brat sem er eitt uppáhaldslagið mitt með þeim.
4 Daft Punk – Technologic
Í minni útgáfu yrði þetta rólegt kassagítarslag með hægri uppbyggingu og myndi enda í algjöru psychedelic sýrutrippi sem myndi skilja hlustandann eftir hugsandi: “Hvað er á seyði í nútímasamfélaginu?!?”
3 Radiohead – No Surprises
Ég kann næstum því að spila stefið í þessu lagi. Einu sinni kunni ég það meira segja alveg næstum því, vantaði bara pínkupons upp á. Klárlega mitt lag.
2 Tricky – Overcome / Massive Attack – Karma Coma
Ég væri til í að gera enn eina útgáfu af þessu lagi. Líkt og með fyrri tilraunum myndi ég eingöngu halda textanum eftir, myndi jafnvel færa viðlagið til og svona en ég myndi passa að hafa vel grúvandi bassalínu.
1 Be Your Husband
Eina lagið sem ég hef coverað sjálfur. Mér fannst það takast bara frekar vel hjá mér og fékk ég vel borgað fyrir það gigg.
Tags: Daft Punk, Massive Attack, Radiohead, the ramones
Flokkað undir Listar | Comments Off
Topp 5 forritunarlög – Erlingur (gestalisti)
30.10.2007 - Kristín Gróa
Hann Erlingur er tölvunarfræðinemi í Háskólanum í Reykjavík og er að nemast með henni Krissu. Hann er frá Keflavík en er þrátt fyrir það rosalega fínn gaur. Við Krissa tjekkuðum hvort að hann vildi vera með í lista vikunnar og hann var fljótur að segja já. Hér er listinn hans:
Ég er einmitt í þeim hóp að ég verð að hafa tónlist á meðan að ég er að sinna einhverri forritunarvinnu, algjör must. Því minni
söngur sem er í laginu því betra, en það er aldeilis engin regla. Þessi listi er aðallega lög sem hafa verið í uppáhaldi seinasta árið
því ég breyti stundum alveg um forritunartónlistarsmekk. Eitt árið var það næstum eingöngu klassísk tónlist, annað árið eingöngu
rokk og svo framvegis. Þessi listi er því aðallega lög sem ég hef verið að hlusta mikið á seinasta árið eða svo.
1. You infamous harp – Lightfall
Það var fyrir hreina tilviljun að ég fann þetta lag (eða frekar disk) en hann fær eitthvað svo rosalega á mig. Þetta er víst
eitthvað sem hefur verið gefið nafnið “glitch-hop” eða eitthvað þvíumlíkt. Það eru alls ekki öll lög að gera sig á þessum disk
en þetta finnst mér alveg standa upp úr. Ég mæli hinsvegar með því að hlusta á allan diskinn í einu, helst með heyrnartólum
og reyna að taka vel eftir textanum. Fyrsta skipti sem ég hef fengið gæsahúð út um allan líkama með því einu að hlusta
á tónlist. Hægt er að nálgast alla plötuna þeirra hér (http://www.extlabs.com/yourinfamousharp/ ) en þeir ákváðu að leyfa fólki að hlusta eins mikið á plötuna og það vill á netinu. Það virðist sem að fleiri og fleiri tónlistarmenn séu að gera þetta (sbr. Radiohead) og ég verð að segja að mér finnst það frábært. T.d. hefði ég örugglega aldrei heyrt hversu góð lög þeir geta gert ef ekki hefði verið fyrir þetta framtak þeirra.
2. Björk – Hunter
Það er eitthvað svo hypnótískt við þetta lag. Hvort það er frábæri bassinn, hvernig fiðlurnar spila inní eða eitthvað annað veit ég
ekki. En eitthvað er það sem gerir það að verkum að ég einfaldlega verð að spila þetta lag, alveg sérstaklega til að
koma mér í gírinn. Einkar gott byrjunarlag.
3. Sufjan Stevens – Jacksonville
Það vill nefninlega svo skemmtilega til að það var hún Krissa sem kom mér inná Sufjan Stevens. Síðan þá hefur
hann ekki vantað meðan ég hef gert eitthvað forritunartengd. Alveg ótrúlega skemmtilegur “flautu/eitthvað” taktur
sem virkilega kemur manni í skapið.
4. The Prodigy – Breathe
Langt langt síðan að ég heyrði fyrst í Prodigy og þeir eiga alltaf svona skeið hjá mér. Þ.e.a.s. ég tek mig til og get
hlustað á þá alveg helling í smá tíma en síðan kemur löng pása. Og svo aftur nokkrar vikur og svo löng pása.
Og svo framvegis.
5. Radiohead – Everything in its right place
Ein af uppáhalds hljómsveitunum mínum og ég einmitt náði í nýju plötuna þeirra á netinu og borgaði 0kr fyrir. Eftir að
ég hlustaði á plötuna fannst mér hún góð en kannski á ég eftir að venjast henni aðeins. Ég ætla að gefa henni aðeins meiri
tíma og svo fara aftur og kaupa hana á því verði sem mér finnst hæfa. Ótrúlega gott framtak hjá Radiohead sem algjörlega
setti þá á toppinn aftur hjá mér. Ekki skemmdi þetta fyrir heldur.
Honorable mentions:
* Air
* Aphex Twin
* Chemical Brothers
* Moby
* Daft Punk
* Massive Attack
* Portishead
* David Gray
* FC Kahuna
* Boards of Canada
* Ol’ Blue Eyes
* Sigur Rós
* Thomas Newman
Tags: Air, Aphex Twin, Björk, Boards of Canada, Chemical Brothers, Daft Punk, David Gray, FC Kahuna, Massive Attack, Moby, Ol' Blue Eyes, Portishead, Radiohead, Sigur Rós, Sufjan Stevens, The Prodigy, Thomas Newman, Your Infamous Harp
Flokkað undir Listar | 3 athugasemdir »
Topp 5 baðlög – Erla Þóra
25.5.2007 - Erla Þóra
Þegar ég fer í bað (sem ég geri eiginlega aldrei, fer í sturtu eða í pottinn) þá vil ég slappa af big time. Helst vera með maska framan í mér og gúrkur yfir augunum, the whole package! Listinn minn er í því rólegheitalisti.
1. Teardrop – Massive Attack.
Skemmtilegt rólegheita-sing-along-song sem er ómissandi í karinu.
2. Blur – This is a Low
Svoooooooo gott lag! Geggjaður texti og bara GOTT LAG. Og að mínu mati svolítið baðlegt.
3. The The – This is the day (feel good)
Þetta er feelgood song. Nauðsynlegt að hafa eitt slíkt í baðinu svo það sé bros á andlitinu (ef það er hægt sökum maskans, þeir eiga það til að harðna og gera það þar með erfitt að brosa).
4. Iron and Wine & Calexico – Prison on Route 41
And on with the calm calm music. Þetta er líka bara svona líðandi baðmúsík. Ofboðslega flott lag sem ég datt inn á þegar ég var að shuffla músíkina frá Krissu og Vigga á flakkaranum mínum.
5. Smashing Pumpkins – Melon collie and the infinite sadness
Langar ekki bara öllum að læra á píanó þegar þeir heyra þetta lag?! Mér skilst allavega að Billy Corgan hafi samið þetta þegar hann var að læra á píanó… veit ekkert hversu mikill sannleikur er í því but I like the story. Einnig gott baðlag, maður finnur bara þreytuna líða úr sér.
Tags: Blur, Calexico, Iron&Wine, Massive Attack, Smashing Pumpkins, The The
Flokkað undir Erla Þóra, Listar | Comments Off


