Topp 5 korter í lokun *Gestalisti* – Valgerður Jónsdóttir
3.12.2010 - Georg Atli
Þema listans í dag kemur frá dyggum lesanda og aðdáanda (hennar eigin orð!) sem heitir Valgerður Jónsdóttir, ég veit svo sem engign fleiri feili á henni nema það að samkvæmt tölvupóstinum hennar á er hún í háskólunum…. húrra fyrir Valgerði!
En sem sagt af því að við erum sökkerar fyrir aðdáandabréfum og góðum listahugmyndum þá ákváðum við að bjóða henni bara að vera með og gera sína eigin útgáfu, sem kemur hér:
Time of my life- Bill Medley & Jennifer Warnes(dirty dancing..)
Er ekki alltaf gott að enda nóttina með lagi sem býður upp á ótrúlega sterka innlifun? hvort heldur sem fólk er búið með 3 eða 18 bjóra, þá er alveg gefið að allir taki skref eða fimm.
Hey – Pixies
Lagið sem allir kunna textann við..eða amk fyrstu tvær línurnar. Þetta er lagið sem við viljum enda á, þau kvöld sem í okkur er svolítið kúl næntíspúki sem vill frekar taka slow-slam(danstegund frá tíma grunge‘ins) en dramatíska 80s sveiflu.
Don‘t wanna miss a thing- Aerosmith
Skemmtilegasta við kortér í lokun er að enginn leynir því hvaða lagatexta hann kann. Við þetta lag fara kveikjarar á loft, fólk vangar, sumir fara niður á hné í innlifun sinni en aðrir fara einfaldlega út. Fyrir mitt leyti skal viðurkennast að ég myndi að öllum líkindum flokkast undir þá sem færu niður á hné en það skiptir ekki máli.
Heal the world- Michael Jackson
Tragískur endir á vonandi skemmtilegri nóttu með hressilegum danssyrpum. Þetta lag býður upp á frábæra möguleika á borð við vangadans og tjáningardans. Hvort tveggja mjög góðar leiðir til að enda kvöldið og fara heim. Svo höfum við nú líka öll soft spot fyrir honum Jacko.
Home- Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
Lagið sem er svo skemmtilegt hvort heldur sem það er kortér í eða um miðbik nætur. Kannski ekki dramatískt eins og flest lögin hér að ofan en það heitir nú einu sinni HOME sem getur verið tákn um hvert skal haldið að því loknu.
Tags: Aerosmith, Bill Medley & Jenifer Warnes, Edward Sharpe & The Magnetic Zeros, Michael Jackson, pixies
Flokkað undir Georg Atli, Gestalisti | Comments Off
Sarpurinn – Georg Atli
21.10.2010 - Georg Atli
Platan Dirty með Sonic Youth kom út árið 1992 og þetta er ein af uppáhaldsplötunum mínum af 2 ástæðum. Annars vegar er þetta fyrsta platan sem ég heyrði með Sonic Youth, vill samt bæta við að ég var samt ekki alveg svona kúl að ég hlustaði á Sonic Youth á þessum árum, því þá var ég bara 11 ára og var meira að hlusta á Phil Collins (ég veit, ekki bögga mig) og Michael Jackson. Hins vegar heyrði ég í fyrsta skipti í Ian MacKaye eftir að hafa nördast í kringum þessa plötu og það er alltaf mikilvægur tímapunktur í lífi hvers manns þegar hann heyrir fyrst í Ian Mackaye.
Platan kom sem sagt út ’92, ári á eftir Nevermind með Nirvana og þess vegna voru allir að búast við heilmiklu gruggi, það hins vegar varð sem betur fer ekki þó að það hefði líklega ýtt undir vinsældir þeirra og platan jafnvel selst í bílförmum eins og Nirvana. Thurston Moore hlóð hins vegar bara aftur í skítugan óhljóðagítarogbassavegg eins og enginn getur nema hann og Kim Gordon (sem er ein af tveimur bassaleikurum sem eru mest töff í öllum heiminum ásamt Kim Deal). Þegar að ég hlusta á plöturnar þeirra í tímaröð þá finnst mér Dirty vera platan þar sem Sonic Youth sneri sér sftur í átt að svipuðu rokki og óhljóðum og heyrðist á þeirra lang bestu plötu Daydream Nation (án þess að hinar séu lélegar). Í mililtíðinni höfðu þau gefið út plötuna GOO, sem að mínu mati er ein af þeirra lakri plötum, hún var einhvern veginn of… hrein. Ég veit samt að þessi plata kallaði almenna reiði frá aðdáendunum yfir Sonic Youth á sínum tíma vegna þess hversu fáguð og ofurunnin hún hljómaði í þeirra eyrum. Fólk hélt að hljómsveitin hefði lúffað fyrir stóra útgáfufyrirtækinu (S.Y. skrifaði undir hjá Geffen nokkrum árum áður) og væri að verða poppuð… sem segir kannski meira um fyrri plötur Sonic Youth en þessa?
Mín uppáhalds lög af plötunni eru þessi:
Youth Against Facism (Ian MacKaye spilar á gítar hér)
Sugar Kane (fíla ekki allir þetta lag?!)
Tags: Kim Deal, Kim Gordon, Michael Jackson, Nirvana, Phil Collins, Sonic Youth, Thurston Moore
Flokkað undir Georg Atli, Sarpurinn | Comments Off
Iceland Airwaves cover dagsins!
4.10.2010 - Georg Atli
Í tilefni þess að það er alveg ótrúlega stutt í Airwaves hátíðina, ætla ég að reyna eftir fremst megni að pósta einu Airwaves tengdu coveri á dag fram að hátíð. Ef að það er einhver sem vill benda á airwaves tengt cover þá er um að gera að commenta.
Cover dagsins er með verðandi Airwaves listamanninum Toro y Moi, hérna coverar hann lag eftir sjálfan Michael Jackson.
Toro y Moi verður að spila á Venue á föstudeginum kl. 23:30
Lag:
Toro y Moi – Human Nature
Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Coverlög, Michael Jackson, Toro y Moi
Flokkað undir Airwaves, Georg Atli | Comments Off
Sarpurinn: Tricky – Maxinquaye
26.1.2010 - Georg Atli
Á miðjum tíundaáratugnum varð til ákveðin hreyfing á Bretlandi sem var kennd við borgina Bristol. Nokkuð margar hljómsveitir og tónlistarmenn spruttu upp í kringum borgina og spiluðu drungalega elektróníska hipp hopp tónlist sem var nefn Trip-hop. Aðal fólkið voru hljómsveitirnar Portishead og Massive Attack og líka einn annar en hann á einmitt sarpsplötu vikunnar:
Tricky – Maxinquaye
Tónlistarmaðurinn Tricky gaf þessa plötu út árið 1995 þá hafði hann þegar orðið nokkuð þekktur fyrir það að vera meðlimur í hljómsveitinni Wild Bunch sem seinna varð að Massive Attack. Hann átti líka þátt í nokkrum lögum Massive Attack á fyrstu plötunum þeirra.
Á fyrstu sóló plötunni sýnir hann hversu mikil snillingur hann er, þessi plata kemur út áður en hann missir sig í krakkið og vænissýki (eins og á hinni ótrúlega vanmetnu Angels With Dirty Faces) og löngu áður en hann verður hræðilega “Hollywood” (eins og á hinni svakalega lélegu Vulnerable). Á plötunni kallast í sífellu á mjúk og seiðandi rödd Martina Topley-Bird (eða einhvers annarar kvenraddar) og hrjúf og gróf rödd Tricky. Lögin og taktarnir er allt skítugt og hrjúft en skotið mjúkum tónum og í öllum lögunum er alltaf ein kvenrödd sem er silkimjúk og svona lekur yfir lögin, ég fæ alltaf sömu tilfinninguna þegar ég hlusta á plötuna og þegar ég horfi á kolsvart hraun sem er nánast algerlega þakið grænum mosa… einhvern veginn hlýtt og mjúkt og kalt og hart allt í einu.
Hann blandar öllu saman og samplar t.d. Smashing Pumpkins (Pumpkin með Allison Goldfrapp)og Isaac Hayes (Hell is Around the Corner) og Michael Jackson og The Chantels. Svo coverar hann meira að segja Public Enemy (Black Steel).
Maxinquaye er ein af allra bestu plötunum sem komu út á þessum tíma og er algerlega ein af mínum uppáhalds plötum. Þetta er plata sem breytti lífinu mínu, svona svo að ég haldi áfram að segja dramatíska hluti um þessa plötu…. en hún er nú reyndar líka ansi dramatísk! Ég held að ég hafi ekki spilað neina plötu jafn oft og þessa, hef meira að segja þurfta að endurnýja þennann disk 2 sinnum af því að ég var búinn að spila hann í gegn… bókstaflega! Síðan eitt enn í lokin bara fyrir þjóðernisstoltið: Stóssöngkonan Ragga Gísla syngur eitt lagið á plötunni (You Don’t)
Tags: Allison Goldfrapp, Martina Topley-Bird, Massive Attack, Michael Jackson, Portishead, Public Enemy, Ragga Gísla, Smashing Pumpkins, The Chantels, Tricky
Flokkað undir Georg Atli, Sarpurinn | Comments Off
Topp 5 VOND cover – Georg Atli
3.10.2009 - Georg Atli
Ég hef sagt það áður og ég segi það enn einu sinni, mér finnst cover vera mjög merkileg. Þetta á líka við um vond cover, ég lenti meira að segja í svo miklum valkvíða með að velja úr safninu mínu að listinn kemur degi of seint en hérna koma mín topp 5:
5. Scarlett Johansson – Last Goodbye (Jeff Buckley cover)
Scarlett er voðaleg sæt og hæfileikarík leikkona og hún kann svosem alveg að syngja ágætlega en hún ætti ekki að covera nein lög, hún sannaði það með Tom Waits tribute plötunni sinni svo rækilega að öll lögin á listanum ættu eiginlega að vera af þeirri plötu… en það væri of augljóst.
4. Dizzee Rascal – That’s Not My Name (The Ting Tings cover)
Þetta er ekki einu sinni gott lag í upprunalegu útgáfunni, AF HVERJU Í ÓSKÖPUNUM ERTU AÐ GERA ÞAÐ VERRA!!!
3. Xiu Xiu – Fast Car (Tracy Chapman cover)
Xiu Xiu ákváðu að verða svo mikið artý og krútt að það fór hringinn og varð að einhverju allt öðru og undarlegu.
2. Chris Cornell – Billy Jean (Michael Jackson cover)
Ef að Michael Jackson hefði verið hvítur, kjánalegur og forsöngvarinn í Creed, Nickleback eða Live þá hefði það líklega hljómað svona.
1. Olivia Newton-John – Ring of Fire (Johnny Cash cover)
Það er ekkert hægt að lýsa þessu lagi neitt, það er svo hræðilega poppað og sykursætt að það verður bara að hlusta á það ef maður vill vita. Það má reyndar benda á það að lagið kom út á plötunni Making a Good Thing Better, jú þið lásuð rétt better
Tags: Chris Cornell, Creed, Dizzee Rascal, Jeff Buckley, Johnny Cash, Live, Michael Jackson, Nickelback, Olivia Newton-John, Scarlett Johansson, The Ting Tings, Tom Waits, Tracy Chapman, Xiu Xiu
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Topp 5 senuþjófar – Kristín Gróa
20.3.2009 - Kristín Gróa
5. Lou Reed á Fistful Of Love
I was lying in my bed last night staring
At a ceiling full of stars
When it suddenly hit me
I just have to let you know how I feel
Þetta lag er svo fallegt en mér finnst byrjunin samt alltaf best.
Antony and the Johnsons – Fistful Of Love
4. Eddie Van Halen á Beat It
Það tekur enginn svona gítarsóló nema Eddie Van Halen.
3. Jack White á Portland Oregon
Jack White trúði ekki eigin heppni þegar kántríhetjan og idolið hans Loretta Lynn vildi taka upp plötu undir hans stjórn. Honum tókst að láta hana skína eins og hún hafði ekki skinið í mörg ár og opna tónlist hennar fyrir fólki sem hefði aldrei hlustað á hana ef hans nyti ekki við. Platan er frekar straight up kántrí og hann heldur sig til baka á henni en á uppáhalds laginu mínu Portland Oregon syngur hann með henni og dregur fram gítarinn… og stelur senunni.
Loretta Lynn – Portland Oregon
2. Eric Clapton á While My Guitar Gently Weeps
Hvernig er hægt að stela senunni frá Bítlunum? Svona.
The Beatles – While My Guitar Gently Weeps
1. Emmylou Harris á öllu sem hún kemur nálægt
Emmylou Harris hefur sungið bakraddir með öllum frá Neil Young til Bright Eyes og alltaf finnst mér hún stela senunni. Hún er með svo ótrúlega sérstaka rödd sem gefur öllum lögum sem hún syngur eitthvað extra.
Bright Eyes – We Are Nowhere And It’s Now
Bob Dylan – Oh, Sister
Gram Parsons – Love Hurts
Tags: Antony and the Johnsons, Bob Dylan, Bright Eyes, Eddie Van Halen, Emmylou Harris, Eric Clapton, Gram Parsons, Jack White, Loretta Lynn, Lou Reed, Michael Jackson, neil young, the beatles
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Topp 5 lög ársins 1982 – Krissa
27.1.2009 - Kristjana
Gurds, seini Skúli, yet again! ;/ Hélt fyrirfram að 1982 hefði nú ekkert verið spes tónlistarár en annað kom í ljós, það var bara hægt að finna ágætis tónlist – svona inn á milli (ég meina, Love Lift Us Up er t.d. ekkert í sérstöku uppáhaldi hjá mér 
5. The Clash – Should I Stay or Should I Go
Kom út á Combat Rock – hressleikinn uppmálaður!
4. Human League – Don’t You Want Me
Kom reyndar út á Dare! ’81 en instrumental útgáfan kom út á Love and Dancing ’82 þannig að þetta rétt sleppur með Æðislegt synthapopp!
3. Michael Jackson – Billie Jean
Thriller kom út 1982!
2. Marvin Gaye – Sexual Healing
Alveg óþarfi að tala e-ð undir rós, betra að segja hlutina bara beint út
1. Tears for Fears – Mad World
And I find it kind of funny
I find it kind of sad
The dreams in which I’m dying are the best I’ve ever had
Það er allt gott við þetta lag, allt!
Jútjúb jútjúb jútjúb
Meira jútjúb (klárlega þess virði að horfa á, þó ekki væri nema til að sjá hversu OFURsvalur gítarleikarinn er bwaha)
Og by the by, Gary Jules coverið er ekki síðra (jafnvel betra) en upprunalega útgáfan. Checkit!
Svo er smá svindl, ööörfá honourable mentions sem hefðu jafnvel bömpað einhverju af ofantöldum lögum út af topp 5 en fengu það ekki því þau komu út ’81 (en voru all over ze place ’82)
Kraftwerk – Das Modell
Soft Cell – Tainted Love (bara það að lagið kom út á hinni splendidly nefndu Non-Stop Erotic Cabaret ætti eiginlega að tryggja því smá mention)
Joan Jett & the Blackhearts – I Love Rock’n'Roll
Því þetta lag er jafn æðislegt og Britney Spears coverið af því er óbjóðslegt!
Kim Wilde – Kids in America
Tags: Britney Spears, Gary Jules, Human League, Joan Jett & The Blackhearts, Kim Wilde, Marvin Gaye, Michael Jackson, Soft Cell, Tears for Fears, The Clash
Flokkað undir Kristjana, Listar | Comments Off
Topp 5 lög með kvenmannsnafni í titlinum – Krissa
1.2.2008 - Kristjana
Ég verð bara að fá að svindla og vera snemma í því núna, þessi tímamismunur milli Íslands og Montréal er klárlega ekki mér í hag!
Þessi listi er bara ekki hægt…eftir heilmikinn niðurskurð sat ég samt eftir með 13 lög! 13 lög sem ég gat bara engan veginn valið á milli…
5. Dire Straits – Romeo and Juliet
“You said I love you like the stars above
I’ll love you till I die”
Dire Straits aðra vikuna í röð! Þetta er væmið og cheesy og maður fær hálfgerðan kjánahroll við að hlusta á það en ég elska það samt. Stundum þarf maður bara smá væmni
4. Poni Hoax – Carrie Ann
“And though you don’t like this dress at all
We gave it to you for your communion”
Úr væmninni yfir í bullandi svalleika. Það er eitthvað við byrjunina…og röddina reyndar. Þetta er lagið sem er hægt að hlusta á hvenær sem er. Allt frá lærdómnum eða göngutúrnum heim yfir í skemmtilega dónaleiki.
3. Bob Dylan – Peggy Day
“Well, you know that even before I learned her name,
You know I loved her just the same.”
Það hefði admittedly örugglega verið hægt að velja 5 önnur Dylan lög í þetta sæti. Peggy Day er hinsvegar í uppáhaldi þessa dagana eftir að Nashville Skyline er búin að vera á repeat heima í næstum viku. Stutt og skemmtilegt næstum Presley skotið country lag með ‘hint af keim’ af orðaleik í textanum. Er hægt að biðja um meira?
2. Beck – O Maria
“The fabric of folly is falling apart at the seams…”
Ég var næstum búin að gleyma þessu lagi. Lágstemmt og flottur texti…Beck í góðum gír. 2008 er 10 ára afmælisár Mutations, ekki úr vegi að fagna með því að renna henni í gegn eins og einu sinni
1. Michael Jackson – Billie Jean
“She Told Me Her Name Was Billie Jean,
As She Caused A Scene
Then Every Head Turned With Eyes That Dreamed Of Being The One
Who Will Dance On The Floor In The Round”
Ég gat bara alls ekki sleppt Billie Jean, sama hvað ég reyndi að halda öðrum lögum inni á kostnað þess…ekki hægt. Michael Jackson þegar hann var enn mun dekkri og mun svalari! Þetta er bara klassík.
Og já, Kanye West remixið er líka flott
Honourable mentions eru því:
Sweet Jane, Velvet Underground, Patti Smith&Leonard Cohen og Cowboy Junkies útgáfurnar eru allar æði
Ramones – Sheena is a Punk Rocker
Belle and Sebastian – Sukie in the Graveyard
Jolene, sú upphaflega með Dolly og u.þ.b. 10 cover útgáfur! 
The National – Squalor Victoria
Camera Obscura – Razzle Dazzle Rose
The Libertines – What Katie Did
Bright Eyes – Lua (“When everything is lonely I can be my own best friend
I’ll get a coffee and the paper, have my own conversations” fer aaalveg með mig!)
Tags: Beck, Belle&Sebastian, Bob Dylan, Bright Eyes, Camera Obscura, Cowboy Junkies, Dire Straits, Dolly Parton, Elvis Presley, Kanye West, Leonard Cohen, Michael Jackson, Patti Smith, Poni Hoax, The Libertines, The National, the ramones, Velvet Underground
Flokkað undir Kristjana, Listar | Comments Off
Topp 5 Nostalgíulög – Vignir
25.1.2008 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn
Röðin í þessum lista er að þessu sinni sjálfsævisöguleg
5.Dire Straits – So Far Awa
Ég sagði seinast að þetta hefði verið uppáhalds platan hans pabba míns á 9. áratugnum. Alltaf þegar ég heyri einhver lög af þessari plötu þá minnir það mig strax á það að vera lítill og hangsa eitthvað með pabba. Sitja í jeppanum hans á meðan hann reifst við verkstjóra og eftirlitsmenn. Good times
4.Michael Jackson – Smooth Criminal
Þetta var besta lag í heimi þegar ég var lítill. Mér var svo alvara með það hvað mér fannst þetta vera gott lag að ég setti þetta sem ‘uppáhalds lagið mitt’ í skóladagbókinni minni.
3.Guns n Roses – Live And Let Die
Þegar ég heyri einhver lög frá Guns n’ Roses hugsa ég til þess að hafa verið með þetta á fullu blasti í stofunni með Ísleifi frænda og spilandi með á tennisspaða, ryksugustöng eða eitthvað sem mögulega gat notast sem gítar.
2.Tricky – Overcome
Þegar ég heyri Maxinquaye plötuna þá fæ ég alltaf nett nostalgíukast eftir Kópavoginum og húsinu okkar þar. Þetta minnir mig á seinustu árin í grunnskólanum og fyrstu árin í framhaldsskóla. Umbrotsár í lífi hvers manns.
1.Godspeed You! Black Emperor – Moya
Godspeed mun alltaf minna mig á Kvennaskólaárin mín. Þarna byrjaði maður að grafa aðeins meira eftir tónlistinni sem maður var að hlusta á. Napster kom á svæðið og maður hlustaði á fullt af tónlistarstefnum sem maður vissi ekki einu sinni að væru til. Ef ég hefði átt skóladagbókina enn á þessum tíma hefði ég sett Godspeed sem ‘uppáhalds hljómsveitin mín.
Tags: Dire Straits, Godspeed You Black Emperor, Guns n' Roses, Michael Jackson, Tricky
Flokkað undir Listar | Comments Off
Topp 5 lög til að hjúkra við – Vignir
2.11.2007 - Kristín Gróa
5. Placebo – Haemoglobin
Haemoglobin is the key
to a healthy heartbeat
Það er fínt að vera með Placebo í eyrunum ef maður er að vinna á hjartadeildinni.
4. Michael Jackson – Heal the World
Heal The World
Make It A Better Place
For You And For Me
And The Entire Human Race
Míkjáll kemur manni í rétta skapið til að hjúkra öðru fólki.
3. Marvin Gaye – Sexual Healing
Marvin er hér að tala um svokallað “Alternative Medicine” eða “óhefðbundnar lækningar” en maður verður einmitt að passa sig að festast ekki í vestrænum hugsanagangi þegar maður
er að hjúkra fólki. Nálastungur, heitir steinar, punktanudd og heitir ástarleikir geta alveg virkað jafnvel og kemísk lyf.
2. A Perfect Circle – The Nurse Who Loved Me
I’m taking her home with me all dressed in white
She’s got everything I need, pharmacy keys
She’s falling hard for me I can see it in her eyes
She acts just like a nurse with all the other guys
1. Fujiya & Miyagi – Collarbone
Toe bone connected to the ankle bone
ankle bone connected to the shin bone
shin bone connected to the knee bone
knee bone connected to the thigh bone
thigh bone connected to the hip bone
hip bone connected to the back bone
back bone connected to the collarbone
collarbone connected to the neck bone
neck bone connected to the head bone
Fujiya og Miyagi kenna okkur hvernig beinin tengjast frá höfði til táar. Gott að muna það þegar maður er að hjúkra fólki.
Tags: A Perfect Circle, Fujiya&Miyagi, Marvin Gaye, Michael Jackson, Placebo
Flokkað undir Listar | Comments Off
