Ljósvaki, M-Band og ReTroBot á Hressó

24.4.2012 - Kristjana

Tónleikasería gogoyoko.com og Hressó heldur áfram á fimmtudagskvöldið. Í þetta skiptið munu Ljósvaki, M-Band og ReTroBot spila og framlög renna til Sólheima.

Ljósvaki

Ljósvaki er einsamall lagahöfundur og söngvari til margra ára með boðskap um samstöðu, vináttu og kærleik. Vopnaður hljómborðum, tölvutrommum og einlægum laglínum smýgur hann framhjá almennu kjaftæði og ræðst beint á hjartað.

Ljósvaki gerir sér grein fyrir að það er stutt á milli gleði og gráturs og beitir hljóðbylgjunum af mikilli varfærni til að vekja fólk til vitundar um sjálft sig og horfast í augu við eigin tilfinningar til að öðlast aukinn þroska.

ReTroBot

Selfoss-sveitin ReTroBot er tiltölulega ný af nálinni en komst rækilega í sviðsljósið eftir sigur þeirra í Músíktilraunum 2012. Sveitin er með eindemum lífleg á tónleikum og eru þetta með fyrstu tónleikunum sem sveitin spilar á eftir sigur sinn. Hljómsveitina skipa þeir Daði, Mummi, Pálmi og Gunnlaugur.

M-Band

Hörður Már Bjarnason er einstaklingurinn á bak við M-Band og fagnaði nýverið útkomu skífunnar EP. Skífan hefur vakið töluverða athygli og þá sérstaklega á gogoyoko síðunni. M-Band er búið að spila mikið upp á síðkastið, m.a. í Þýskalandi, á Heiladans, Gamla Gauknum og með hljómsveitum á borð við Nolo og ReTroBot.

gogoyoko, Hressó og íslenskt tónlistarfólk láta gott af sér leiða

Fyrir þá sem misstu af þessari umfjöllun um tónleikaseríuna, þá gengur hún í stuttu máli út á að á hverjum fimmtudegi mætir tónlistarfólk og spilar á Hressó. Þau sem spila hverju sinni velja sér málefni sem þau vilja styrkja. Frítt er inn á tónleikana en gestir eru hvattir til að styrkja málefnið með frjálsum framlögum sem tekið verður á móti á staðnum. Auk þess hafa gogoyoko og Hressó fengið 10 fyrirtæki með sér í lið sem munu styrkja málefnin.

Framundan eru semsagt spennandi fimmtudagskvöld á Hressó:
26. apríl – Ljósvaki, M-Band og ReTroBot
3. maí – Kriyama Family
10. maí – Snorri Helgason
17. maí – For a Minor Reflection
24. maí – Eldar
31. maí – Kynnt síðar

Tags: Ljósvaki, M-Band, Nóló, ReTroBot
Flokkað undir Kristjana, Tónleikar | Comments Off

Topp 5 íslenskar plötur 2011 – Kristín Gróa

13.1.2012 - Kristín Gróa

Árið 2011 er í mínum huga ár íslenskrar tónlistar. Það kom út alveg gríðarlegt magn af vönduðum og skemmtilegum plötum og ég hef persónulega aldrei hlustað jafn mikið á íslenska tónlist. Húrra fyrir íslenskum tónlistarmönnum! Að vanda skulum við byrja á 10 plötum sem náðu ekki á topp fimm en mér þykir samt vert að minnast á:

Lay Low – Brostinn strengur
GusGus – Arabian Horse
Snorri Helgason – Winter Sun
Nolo – Nology
Vigri – Pink Boats
FM Belfast – Don’t Want To Sleep
Orphic Oxtra – Kebab diskó
Gang Related – Stunts & Rituals
ADHD – ADHD2
Ben Frost & Daníel Bjarnason – SÓLARIS

5. Reykjavík! – Locust Sounds

Rokkplata ársins! Gríðarlega metnaðarfull og skemmtileg plata sem rokkar fyrir allan peninginn. Ég hafði fram að þessu aldrei hlustað mikið á Reykjavík! en hafði horft dáleidd á þá live enda leitun að betra live bandi. Nú er ég farin að hlusta og mun aldrei hætta.

4. Mugison – Haglél

Þetta er líklega plata ársins svona almennt séð enda náði hún til allra. Ég hef aldrei hitt neinn sem hefur nokkuð slæmt um Mugison eða hans tónlist að segja og þar held ég einmitt að töfrarnir séu. Hann er allra. Hann er nógu kúl fyrir hipsterana en nógu alþýðlegur fyrir ömmurnar. Allir vinna. Það er frábært að sjá viðtökurnar við þessari plötu og þær eru algjörlega verðskuldaðar. Þetta er í raun látlaus lítil plata en stundum er minna meira.

3. Sin Fang – Summer Echoes

Þessi plata er líklega andstaðan við Haglél. Hér er ekkert lítið, látlaust eða einfalt heldur allt svo gríðarlega flókið og samofið að þegar ég hlusta þá get ég ekki annað en velt því fyrir mér hvernig í fjáranum maðurinn fer að því að láta þetta allt passa svona fullkomnlega saman. Mér finnst platan sterk út í gegn en ég heillaðist samt mest af laginu Fall Down Slow sem varð mitt fyrsta ofspilaða lag ársins 2011.

2. Sóley – We Sink

Ég viðurkenni að þegar ég hlustað á Theater Island í fyrsta sinn þá náði ég henni ekki alveg en eftir að hafa séð Sóley spila live þá gaf ég henni annan séns og heillaðist algjörlega. Ég beið því We Sink með mikilli eftirvæntingu og varð engan veginn fyrir vonbrigðum. Mér finnst ég vera að fara inn í annan heim þegar ég set þessa plötu af stað og í hvert sinn hlusta ég frá upphafi til enda… nema kannski þegar ég er að spila Smashed Birds á repeat en það er algjörlega uppáhalds. Það er líka alveg ofboðslega gaman að heyra lögin af plötunni live en Sóleyju og Jóni Óskari tekst á einhvern undraverðan hátt að spila bara tvö en koma samt öllu til skila.

1. Of Monsters And Men – My Head Is An Animal

Það má alveg ásaka mig um að vera hlutdræga þegar kemur að Of Monsters And Men og ég skal alveg gangast við því. Ég get hins vegar lofað því að ég myndi ekki setja þau á toppinn á árslistanum mínum óverðskuldað og staðreyndin er sú að hef ekki hlustað jafnmikið á nokkra íslenska plötu á árinu. Mér finnst hún alltaf skemmtileg, fæ aldrei leið á lögunum og syng með hverju lagi. Mér finnst ekki eitt slakt lag á þessari plötu og ég er ekki hissa á að EP platan Into The Woods hafi toppað Billboard Heatseekers listann. Framtíðin er björt!

Tags: adhd, Ben Frost, Daníel Bjarnason, FM Belfast, Gang Related, GusGus, Lay Low, Mugison, Nóló, of monsters and men, Orphic Oxtra, Reykjavík!, Sin Fang, Snorri Helgason, Sóley, Vigri
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off

Annáll Kimi Records

13.1.2012 - Kristín Gróa

Kimi Records átti glimrandi gott ár í músík og stóð að útgáfu nokkurra hljómplatna sem hafa fengið prýðilegar viðtökur, eins sáu þeir um dreifingu og kynningu á nokkrum titlum. Árið hófst með útgáfu á annarri breiðskífu Sin Fang, Summer Echoes, en hún kom út í mars. Fékk hún prýðilegar viðtökur, en fólki þykir þetta að öllu jöfnu mjög góð plata. Því næst kom platan Don’t Want to Sleep með FM Belfast (Morr music gaf út). Platan fór í verslanir þann 3. júní síðastliðinn. Í ágúst gáfum við út aðra breiðskífu Snorra Helgasonar og nefnist hún Winter Sun. Sú plata féll vel í kramið hjá skrípentum og hlustendum og meðal annars valdi Dr. Gunni hana sem plötu ársins.

Um mitt sumar fór allt að tryllast á skemmtistöðum miðborgarinnar sökum óvæntasta smells ársins. Niðrá strönd í sexy schidt endurgerð fékk fólk til að æpa af fögnuði og gleði. Í tilefni því gaf Kimi lagið út á rafrænu formi í þessari dansvænu útgáfu og var því vel tekið.

Í lok ágúst gáfu jaðarjazzararnir í ADHD út sína aðra breiðskífu, ADHD 2 og sömuleiðis komu út plöturnar Stop That Noise með Hellvar og Hermigervill leikur fleiri íslenzk lög, en Kimi sá um dreifingu á þessum titlum.

2. september gáfum við út plötuna We Sink (í samstarfi við Morr music) með henni Sóley. Sú plata endaði ofarlega á flestum árslistum og þykir platan frábær í alla staði.

Þann 1. október kom platan Haglél út með Mugison og hefur hún slegið öll met og hefur meðal annars verið seld í um 28 þús eintökum. Um miðjan október komu svo út tvær plötur. Við upphaf Airwaves hátíðina kom út platan Mount Modern með Dad Rocks! í tilefni af fyrstu tónleikum hans hér á landi, en Snævar Albertsson er að öllu jöfnu búsettur í Danmörku. Svo kom út platan Locust Sounds með Reykjavík!, 14 laga plata sem fer alla leið í rokkinu.

Sömuleiðis gáfum við í Kima út okkar fyrstu kvikmynd, í samstarfi við Kjartansson ehf, en myndin Backyard kom út á DVD og fylgir hljómdiskur með myndinni og inniheldur hann lög úr myndinni.

Í nóvember kom svo út platan Nology með Nolo. Unggæðingarnir úr úthverfum höfuðborgarinnar enduðu útgáfuárið okkar með bravúr, en platan þykir unaðsleg.

Í apríl hélt Kimi Records sína fyrstu tónlistarhátíð og kölluðum við hana Reykjavík Music Mess, þar úði og grúði af músík og minnistæðustu tónleikar hátíðarinnar voru frábærir tónleikar Deerhunter, goðsagnakennd framkvæmd Sudden Weather Change á tónlist Ghostigital, en þar nutu þeir aðstoðar Einars Arnar Benediktssonar. Reykjavík Music Mess verður svo haldin aftur á þessu ári, en að þessu sinni í maí.

Allt í allt gott ár hjá þeim tónlistarmönnum sem Kimi leggur lag sitt við.

Tags: adhd, Dad Rocks!, Deerhunter, FM Belfast, Ghostigital, Hellvar, Hermigervill, Kimi Records, Mugison, Nóló, Prinspóló, Reykjavík!, Sin Fang, Snorri Helgason, Sóley, Sudden Weather Change
Flokkað undir Kristín Gróa | Comments Off

Jólahazar Kimi Records #2 með Úlfi, Snorra Helgasyni, Mr. Silla og Nolo

9.12.2011 - Kristín Gróa

Jólahazar Kimi Records #2 verður haldinn á skemmtistaðnum Bakkus laugardaginn 10. desember í samstarfi við tónlistarveituna Gogoyoko. Jólahazar er árviss viðburður á skemmtistaðnum Bakkus og þar munu hljómsveitir spila músík og Kimi Records kynnir það helsta sem komið hefur út á árinu og hvers er að vænta á því næsta, eins verða plötur og ýmiskonar varningur til sölu á prýðilegu og umsemjanlegu verði.
Þeir sem koma fram á Jólahazar #2 eru Úlfur, Nolo, Snorri Helgason og Mr. Silla.

Úlfur er nýtt sólóverkefni Úlfs Hanssonar. Fyrsta breiðskífa Úlfs mun koma út hjá Kimi Records í á næsta ári og nefnist hún White Mountain. Platan mun einnig koma út í Japan hjá útgáfunni Afterhours.

Nolo eru ein af hljómsveitum þess árs, en þeir gáfu út sína fyrstu breiðskífu hjá Kimi Records í nóvember síðastliðnum. Platan Nology þykir mikið afbragð og rataði meðal annars inn á úrvalslista Kraums, sem kynntur var í vikunni.

Snorri Helgason sendi frá sér sína aðra breiðskífu í lok sumars hjá Kimi Records. Platan Winter Sun hefur verið lofuð í hástert og fengið glimrandi dóma hjá gagnrýnendum og tónlistaráhugamönnum, hana er einnig að finna á árslista Kraums.

Mr. Silla er svokölluð súpergrúbba íslenskrar jaðartónlistarsenu. Hljómsveitin er leidd af hinni undursamlegu Sigurlaugu Gísladóttur og skipuð Halldóri Ragnarssyni (Seabear) á bassa, Gunnari Tynes (múm) á bassa, Gylfa Blöndal (kimono) á gítar, Magnúsi Trygveson Eliassen (Sin Fang, AdHd) á trommur og Kristinni Gunnari Blöndal (Bob Justman) á gítar og hljómborð. Hljómsveitin vinnur að upptökum um þessar mundir og er stefnt á útgáfu á árinu 2012.

Dagskrá:
21:30 – Úlfur
22:30 – Nolo
23:30 – Snorri Helgason ásamt hljómsveit
00:30 – Mr. Silla

Nokkrir hlekkir:
Mr. Silla á KEXP radio
Snorri Helgason á KEXP radio
Heimasíða Snorra
Heimasíða Nolo

Tags: Mr. Silla, Nóló, Snorri Helgason, Úlfur
Flokkað undir Kristín Gróa, Tilkynning, Tónleikar | Comments Off

Topp 5 land – Georg Atli

9.12.2011 - Georg Atli

Það var einhver feill í okkur undanfarna föstudaga og við höfum verið mjög léleg við listasmíðina, síðast kom þó skemmtilegur gestalisti. Það er skítt að vera lélegur en framundan er betri tíð með árslistum og svoleiðis. En nún jkemur þó listi og að mínu mati bara nokkuð góður. Ég ætla bara að hafa þetta rosa einfalt (enda býður þemað upp á það) og koma með 5 uppáhalds íslensku lögin mín þessa stundina. Þau eru ekkert öll glæný en þau eru öll amk sæmilega nýleg. Það er hvort sem er alltaf skemmtilegt að hlusta á góða íslenska tónlist, hvort sem hún er ný eða gömul. Ég næ ekki alveg að setja inn myndir strax en það getur verið að þær komi seinna.

Topp 5 (Ís)Land

5. Valdimar – Yfirgefin

Börnunum mínum finnst þetta lag frábært og það virðist vera uppáhaldslagið þeirra þessa stundina og þar af leiðandi verður þetta sjálfkrafa að mínu uppáhaldslagi…. annars myndi ég t.d. ekki höndla bílferðir neitt rosalega vel. Annars er lagið gott og röddin hans Valdimars er náttúrulega frábær.

4. Gang Related – I Slay

Gang Related platan er ein af þessum plötum sem að eru nýkomar út og ég er alltaf að reyna að finna tíma til að skrifa um. Í stuttu máli er hún mjög góð.

3. Múgsefjun – Kalin Slóð

Þetta er vanmetin plata og þetta lag er rosalega gott (enda tilnefnt lag ársins 2008). Einhvern tíman í náinni framtíð á ég örugglega eftir að skrifa meira um þessa plötu.

2. Náttfari – Lævís Köttur

Frábær plata og frábært lag. Eitt af lögum ársins að mínu mati.

1. Nolo – Bus Seats

Nýja Nolo platan, Nology, er frábær og það eiga allir að fara og kaupa hana. Núna. Nánari útlistun á gæðum plötunnar kemur í komandi vikum.

Tags: Gang Related, Múgsefjun, Náttfari, Nóló, Valdimar
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off

Úrvalslisti Kraums

7.12.2011 - Georg Atli

Nú er desember og árslok nálgast óðfluga, en þá er einmitt frábærlega gaman (og erfitt) að vera tónlistarnörd og kynna sér alla árlistanna. Hér á Íslandi er það yfirleitt (amk undanfarin ár) tónlistasjóðurinn Kraumur sem ríður á vaðið með sinn 20 plötu úrvalslista. Sá listi var birtur í gær en endanlegur listi verður svo birtur 16. des.

Samkvæmt heimasíðu Kraums fer valið fram á eftirfarandi hátt:

Framkvæmd Kraumslistans 2011 er með þeim hætti að sex manna dómnefnd valdi 20 plötur á Úrvalslista Kraumslistans en við honum tekur 20 manna dómnefnd og velur bestu plöturnar þannig að eftir standa 5 til 6 verðlaunaplötur

Dómnefnd Kraumsverðlaunanna er skipuð 20 aðilum sem allir hafa mikla reynslu af því að hlusta á og fjalla um íslenska tónlist á ýmsum sviðum fjölmiðla. Formaður dómnefndar er Árni Matthíasson.

Í úrvalslistanefnd áttu sæti ásamt Árna Matthíassyni: Andrea Jónsdóttir, Trausti Júlíusson, Egill Harðarson, Helena Þrastardóttir og Hildur Maral Hamíðsdóttir.

Þessar plötur komust á úrvalslistann:

• ADHD – ADHD2
• Anna Þorvalds – Rhízoma
• Ben Frost og Daníel Bjarnason – SÓLARIS
• Dead Skeletons – Dead Magick
• FM Belfast – Don’t want to sleep
• For a Minor Reflection – EP
• Helgi Hrafn Jónsson – Big Spring
• Hljómsveitin Ég – Ímynd Fíflsins
• Lay Low – Brostinn Strengur
• Nolo – Nology
• Of Monsters and men – My Head is an Animal
• Ofvitarnir – Stephen Hawking/Steven Tyler
• Ragga Gröndal – Astrocat Lullaby
• Reykjavík! – Locust Sounds
• Samaris – Hljóma Þú (ep)
• Sin Fang – Summer Echoes
• Skurken – Gilsbakki
• Snorri Helga – Winter Sun
• Sóley – We Sink
• Sólstafir – Svartir Sandar

Tags: adhd, Anna Þorvalds, Ben Frost, Daníel Bjarnason, Dead Skeletons, FM Belfast, For a Minor Reflection, Helgi Hrafn Jónsson, Hljómsveitin Ég, Lay Low, Nóló, of monsters and men, Ofvitarnir, Ragga Gröndal, Reykjavík!, Samaris, Sin Fang, Skurken, Snorri Helgason, Sóley, Sólstafir
Flokkað undir Georg Atli | Comments Off

Kaffi, Kökur og Rokk og Ról!!

27.10.2011 - Georg Atli

Einhverra hluta vegna virðist það hafa farið framhjá mörgum að það er alveg gríðarlega skemmtileg tónleikaröð er í fullum gangi. Á (næstum) hverjum þriðjudegi síðan í byrjun september hefur Arnar Eggert Thoroddsen haft yfirumsjón með Kaffi, kökum og rokki og róli og fengið stórann hóp af skemmtilegustu hljómsveitum íslands til að spila saman.

Tónleikaformið er aðeins öðruvísi en gengur og gerist því húsið opnar kl. 20:00, tónleikarnir byrja svo hálftíma seinna og eru búnir um kl. 22:00. Já og það kostar bara 500 kall inn OG það eru kökur og kaffi! og allt áfengislaust að sjálfsögðu. Þriðja hvern þriðjudag er svo UNG SÁÁ með dagskrá.

Ég er búinn að ná að mæta tvisvar og sjá Agent Fresco og Mammút og síðan Retro Stefson og NOLO og í bæði skiptinn hefur verið frábær skemmtun. Það er einhvern veginn allt miklu afslappaðra á þessum kvöldum, salurinn er í minni kanntinum, hljóðið fínt og stemningin hefur verið mjög innileg og þægileg. Ég mæli hiklaust með þessu!

Hingað til hafa eftirfarandi bönd mætt og leikið listir sínar:
Benni Hemm Hemm + Prinspóló, Saktmóðigur + Hellvar, Agent Fresco + Mammút, Sóley + Samaris, Snorri Helga + Hermigervill.

Í gær voru svo Retro Stefson og NOLO að spila þar sem NOLO spiluði lög af væntanlegri plötu og Retro Stefson sýndi það og sannaði að það er enginn (í heiminum!?) betri í því að byrja partý en þau, þegar að þau fengu fullt af ófullu fólki til að dansa eins og enginn væri morgundagurinn auk þess að standa og sitja nákvæmlega eins og Retro-liðar sögðu til um og mér skilst að það sé ekkert svo auðvelt.

Næsta þriðjudag verða svo svakalegir rokktónleikar þegar að Reykjavík! og Hljómsveitin Ég mæta í Edrúhöllina (Efstaleiti 7) og ég ætla að halda því fram að það megi enginn missa af því.

Það sem eftirlifir vetri lýtur dagskráin þannig út:
8. nóv: UNG SÁÁ með dagskrá
15. nóv: Ekki Búið að Tilkynna (EBT)
22. nóv: Lára + Rúnar Þórisson
29. nóv: EBT
6. des: UNG SÁÁ með dagskrá
13. des: SKÁLMÖLD + Angist
20. des: Lay Low + gestir
27. des: Mugison + Jónas Sig

Tags: Agent Fresco, Benni Hemm Hemm, Hellvar, Hermigervill, Hljómsveitin Ég, Mammút, Nóló, Prinspóló, Reykjavík!. Retro Stefson, Saktmóðigur, Samaris, Snorri Helgason, Sóley
Flokkað undir Georg Atli | Comments Off

Nolo tilkynnir: Fyrsta lag í spilun og útgáfudagur settur

27.10.2011 - Georg Atli

Hljómsveitin Nolo hefur unnið hörðum höndum að sinni fyrstu breiðskífu síðastliðið ár. Fyrsta lag breiðskífunnar hefur verið sett í spilun hér með og útgáfudagur hefur verið staðfestur. Hljómplatan Nology mun streyma í verslanir 11. nóvember næstkomandi og mun því koma út á þeim hressilega samhverfudegi 11.11.11. Platan er gefin út af Kimi Records. Aðdáendur sveitarinnar sem geta ekki beðið svo lengi þurfa eigi að örvænta því Nology mun verða fáanleg í rafrænu formi frá 3. nóvember næstkomandi á tónlistarveitunni Gogoyoko eða viku fyrir eiginlegan útgáfudag.

Fyrsta lag í spilun er ástaróðurinn When You’re Gone

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Tags: Nóló
Flokkað undir Georg Atli, Tilkynning | Comments Off

Airwaves miðvikudagskvöld – Georg Atli

18.10.2011 - Georg Atli

Já Airwaves komin og farin og allt var gott á meðan og er aðeins minna gott núna. Merkilegt hvað það er alltaf svona pínu tómleiki í gangi eftir svona frábærar hátíðir þegar að maður hefur ekki milljón tónleika að fara á á hverjum degi…

Við vorum gríðarlega léleg í því að pósta umfjöllunum (og bara almennt í færslunum) á meðan hátíðinni stóð en nú stendur það til bóta, ég ætla t.d. að byrja á því að setja inn miðvikudags umfjöllunina mína, gaman að því!

Miðvikudagur
Ég var búinn að ákveða það fyrir hátíð að vera duglegur í því að flakka á milli staða, reyna að sjá margt og svoleiðis. Með það í huga byrjaði ég í Kaldaljósasal Hörpu og ætlaði að sjá Náttfara (sem á “hvaðan kom þetta!?” plötu ársins en meira um það síðar). Þeir félagarnir spiluðu þrusu flott síðrokk í anda Mogwai og fleiri sveita sem ég nenni ekki alveg að nefna núna, en þetta var sem sagt mjög gott tjékkiði endilega á næstu tónleikum þeirra. Það er samt ekki hægt að segja að þeir hafi verið eitthvað mega hressir á milli laga eða í spileríinu en reyndar finnst mér alltaf skemmtilegt að sjá hljómsveitir eru með svona “no bullshit” viðhorf. Þeir spiluðu bara lögin sín vel og rétt, engin partý trikk eða neitt svoleiðs, bara virkilega gott, þungt og kraftmikið rokk og ról.

Næstir á sviðið voru NOLO og af því að ég hafði heyrt af því að þeir félagarnir væru að plana nýja plötu þá gat ég eiginlega ekki staðist það að sitja aðeins lengur. Í grófum dráttum þá sá ég ekki eftir því. NOLO voru hressir og skemmtilegir og ég fékk sýnishorn af nýju plötunni, hún hljómar vel. Fyrir ykkur sem vitið ekki hvaða hljómsveit þetta er þá er þetta tveir gaurar, annar spilar á gítar og hinn á syntha og hljómborð og eitthvað svoleiðis, tónlistin minnir mig bæði á MGMT (þ.e.a.s. hressu plötuna þeirra Oracular Spectacular) og Ratatat en eiginlega skemmtilegra og þeir eru gríðar hressir live.

Þegar að ég sá að Sóley var næst gafst ég eiginlega bara upp og ákvað að ég myndi bara eyða kvöldinu í Hörpu. Fínt sæti góð tónlist og engin röð (amk þegar að maður var kominn inn)… það er eiginlega ekki hægt að hafa það mikið betra á miðvikudagsairwaves.

En já. Sóley var sem sagt næst og hún er einstök. Það er oft skrifað/sagt um hana eitthvað um galdra og töfra og eitthvað svoleiðis og mér finst leiðinlegt að hamra á klisjum en það verður bara að segjast að það á rosa vel við að nefna einhverskonar galdra í þessu samhengi. Sóley nær alltaf að fanga áhorfandann algjörlega. Í þetta skiptið voru þau bara tvö, Sóley og Jón Óskar trommari (hafa verið fleiri með þegar ég hef séð hana) en það kom alls ekki að sök. Sóley notaði einhverskonar lúppur og dót (sem ég kann engin eiginleg skil á) en þannig gat hún tekið röddina sína upp og notað hana í undirspilið og var rosa flott. Á milli atriða er hún svo einstaklega einlæg og svona “alvöru” (ef það meikar sens…). Hún er svona eins og Mugison, manni finnst maður þekkja hana eða eins og maður sé á tónleikum hjá frænku sinni eða svoleiðis sko… allt voða heimilislegt og innilegt. Það er alveg sama hvað þér finnst um tónlistina hennar, hún vinnur þig yfir á tónleikum. Frábærir tónleikar.

Markús and the Diversion Sessions ar næstur á svið, hann tók með sér heila hljómsveit og vel það held að þau hafi verið 12 á sviðinu. Markús hefur hingað til aðeins gefið út eina E.P. plötu og þar var hann í lo-fi gírnum. Bara kassagítar og einstaka einfaldur trommutaktur, engin læti og allt saman voðalega huggulegt. Textarnir er ofur raunsæir og einlægir þó að þeir verði steypukenndir á köflum. Á tónleikum er eitthvað allt annað í gangi (enda 12 sinnum fleira fólk að spila tónlistina og það væri frekar kjánalegt að halda sig við bara einn kassagítar og svoleiðis) þarna var miklu meira rokk og miklu meira stuð í gangi. Satt að segja þá kom þetta mér ótrúlega á óvart, tónlistin var miklu stærri og skemmtilegri (þó að platan sé líka flott), Hljómsveitin virtist líka alveg vera að fíla sig þarna og Markús var ansi góður í hlustendaspjallinu milli laga.

Sá sem átti að loka kvöldinu var svo Snorri Helgason. Hann var sá sem að ég var spenntastur fyrir þetta kvöldið enda var hann að gefa út frábæra plötu og átti stuttu síðar stórkostlega útgáfutónleika, þannig að mitt viðmið var ansi hátt þegar hann byrjaði. Ég verð samt að viðurkenna að ég varð fyrir smá vonbrigðum með hann þetta kvöldið. Hljómsveitin sem hann er búinn að setja saman er frábær og Snorri sjálfur er að stimpla sig inn sem einn allra besti laga og textahöfundur íslands og í rauninni er ekkert hægt að kvarta yfir tæknilegri frammistöðu þeirra þetta kvöldið allt hljómaði voða vel. Það var samt eitthvað sem bara náði mér ekki. Ég veit ekkert hvort að það var það að ég var svona hrifin af atriðinu á undan eða miklar væntingar eða eitthvað allt annað, Snorri Helgason greip mig amk ekki þetta kvöldið.

Þetta kvöldið þá stóðu Markús and the Diversion Session uppúr annars frábærri byrjun á Airwaves 2011
Sweet Nothing by sonoFmono

Tags: Airwaves 2011, Markús and the Diversion Sessions, Náttfari, Nóló, Snorri Helgason, Sóley
Flokkað undir Airwaves, Georg Atli, Tónleikar | Comments Off

Topp 5 Airwaves tilhlökkun – Kristín Gróa

12.10.2011 - Kristín Gróa

Það er alveg ótrúlegt að það sé komið að Airwaves hátíðinni enn einu sinni. Mér telst svo til að ég sé búin að fara á hverju ári síðan 2002 sem gerir þetta að tíundu hátíðinni minni í röð og geri aðrir betur! Ef það kemur ár sem ég fer ekki á Airwaves (án þess að vera hreinlega erlendis eða á sjúkrahúsi eða eitthvað álíka) þá veit ég að ég er orðin gömul. Ég er spennt fyrir rosalega mörgu í þetta sinn og þó ég hafi ákveðið að fylla listann minn með frekar fyrirsjáanlegum erlendum tónlistarmönnum þá mun ég reyna að missa ekki af eftirfarandi íslenskum tónlistarmönnum:

Berndsen
Borko
El Camino
Elín Ey
Fist Fokkers
Gang Related
GusGus
Hljómsveitin Ég
Just Another Snake Cult
Kiriyama Family
Markús and the Diversion Sessions
Mugison
Náttfari
NOLO
Of Monsters And Men
Orphic Oxtra
Prins Póló
Sin Fang
Snorri Helgason
Sóley
Stafrænn Hákon
Vigri

Ef ég næ að sjá helminginn af þessu þá verð ég mjög kát. Það má svo auðvitað ekki gleyma því að það skemmtilegasta við Airwaves er allt það sem maður sér óvart og heillar mann samstundis. Ég veit að þetta er orðin pínu klisja en þetta er það sem gerir hátíðina svona skemmtilega. Á hverju ári lendi ég í því að hugsa viku fyrir hátíð “ó shit ég er ekki búin að kynna mér hverjir eru að spila” en svo skiptir það aldrei máli. Það er ekki hægt að undirbúa Airwaves… það er bara hægt að njóta.

Jæja without further ado þá eru þetta þær erlendu sveitir sem ég er spenntust fyrir að sjá!

5. Iceage

Ungir danskir strákar sem eru búnir að vera fastir í hæpmaskínunni síðustu mánuði og það er alveg verðskuldað. Platan þeirra New Brigade er algjört monster og þetta ættu að verða alveg brjálæðislegir tónleikar. Það liggur við að mig langi til að vera tvítugur strákur í eina kvöldstund svo ég geti misst mig yfir þeim eeeen ég verð væntanlega aftast með krosslagðar hendur að missa mig innan í mér.

Iceage – White Rune

4. John Grant

Ég sé fyrir mér að þetta verði mjög tilfinnaþrungnir og innilegir tónleikar þar sem John Grant er rosalega mikið þannig. Textarnir hans eru alveg ótrúlega góðir og hreinskilnir. Lagið I Wanna Go To Marz er líka virkilega gott.

John Grant – I Wanna Go To Marz

3. Glasser

Það hefur ekki farið mikið fyrir Glasser en Ring var ein af betri plötum síðasta árs og hún læddist pínu aftan að mér. Þetta eru tónleikar sem gætu verið hit eða miss en ég hallast frekar að hit, sérstaklega ef maður þekkir lögin.

Glasser – Home

2. tUnE-yArDs

W H O K I L L er ein hæpaðasta plata ársins svo ég er væntanlega ekki ein um það að ætla að sjá tUnE-yArDs. Hæpið finnst mér reyndar algjörlega verðskuldað því þetta er líklega ein besta og jafnframt óvenjulegasta plata ársins og þau live clip sem ég hef séð eru ansi mögnuð. Algjört must-see.

tUnE-yArDs – Killa

1. Beach House

Þetta er líklega stærsta nafnið á hátíðinni í ár ef maður er svona pínu indísnobbari (eins og ég). Ég er búin að vera mjög hrifin af þeim frá því þau gáfu út plötuna Beach House árið 2006 og þau verða bara betri með hverri plötu.

Beach House – Gila

Tags: Airwaves, Airwaves 2011, Beach House, Berndsen, Borko, El Camino, Elín Ey, Fist Fokkers, Gang Related, Glasser, GusGus, Hljómsveitin Ég, Iceage, John Grant, Just Another Snake Cult, Kiriyama Family, Markús and the Diversion Sessions, Mugison, Náttfari, Nóló, of monsters and men, Orphic Oxtra, Prins Póló, Sin Fang, Snorri Helgason, Sóley, Stafrænn Hákon, tUnE-yArDs, Vigri
Flokkað undir Airwaves, Kristín Gróa, Listar, Tónleikar | Comments Off