Sarpurinn – Georg Atli
21.10.2010 - Georg Atli
Platan Dirty með Sonic Youth kom út árið 1992 og þetta er ein af uppáhaldsplötunum mínum af 2 ástæðum. Annars vegar er þetta fyrsta platan sem ég heyrði með Sonic Youth, vill samt bæta við að ég var samt ekki alveg svona kúl að ég hlustaði á Sonic Youth á þessum árum, því þá var ég bara 11 ára og var meira að hlusta á Phil Collins (ég veit, ekki bögga mig) og Michael Jackson. Hins vegar heyrði ég í fyrsta skipti í Ian MacKaye eftir að hafa nördast í kringum þessa plötu og það er alltaf mikilvægur tímapunktur í lífi hvers manns þegar hann heyrir fyrst í Ian Mackaye.
Platan kom sem sagt út ’92, ári á eftir Nevermind með Nirvana og þess vegna voru allir að búast við heilmiklu gruggi, það hins vegar varð sem betur fer ekki þó að það hefði líklega ýtt undir vinsældir þeirra og platan jafnvel selst í bílförmum eins og Nirvana. Thurston Moore hlóð hins vegar bara aftur í skítugan óhljóðagítarogbassavegg eins og enginn getur nema hann og Kim Gordon (sem er ein af tveimur bassaleikurum sem eru mest töff í öllum heiminum ásamt Kim Deal). Þegar að ég hlusta á plöturnar þeirra í tímaröð þá finnst mér Dirty vera platan þar sem Sonic Youth sneri sér sftur í átt að svipuðu rokki og óhljóðum og heyrðist á þeirra lang bestu plötu Daydream Nation (án þess að hinar séu lélegar). Í mililtíðinni höfðu þau gefið út plötuna GOO, sem að mínu mati er ein af þeirra lakri plötum, hún var einhvern veginn of… hrein. Ég veit samt að þessi plata kallaði almenna reiði frá aðdáendunum yfir Sonic Youth á sínum tíma vegna þess hversu fáguð og ofurunnin hún hljómaði í þeirra eyrum. Fólk hélt að hljómsveitin hefði lúffað fyrir stóra útgáfufyrirtækinu (S.Y. skrifaði undir hjá Geffen nokkrum árum áður) og væri að verða poppuð… sem segir kannski meira um fyrri plötur Sonic Youth en þessa?
Mín uppáhalds lög af plötunni eru þessi:
Youth Against Facism (Ian MacKaye spilar á gítar hér)
Sugar Kane (fíla ekki allir þetta lag?!)
Tags: Kim Deal, Kim Gordon, Michael Jackson, Nirvana, Phil Collins, Sonic Youth, Thurston Moore
Flokkað undir Georg Atli, Sarpurinn | Comments Off
Topp 5 lög tilnefnd til Óskarsverðlauna – Kristín Gróa
12.9.2010 - Kristín Gróa
Ég var ekkert lítið andlaus yfir þessum lista og þess vegna kemur hann svona seint og þess vegna ákvað ég að vera ekkert voðalega frumleg heldur lista upp topp 5 bestu lögin sem hafa verið tilnefnd til Óskarsverðlauna sem “Best Original Song”. Ég verð að viðurkenna að ég var komin með allskonar klassíkera sem hefðu passað vel á listann (Moon River, White Christmas etc) en svo endaði ég auðvitað á að velja frekar “mína” tónlist. Jamm.
5. Against All Odds (Take A Look At Me Now) úr Against All Odds
Já mér finnst þetta gott lag og já ég er að pósta lagi með Phil Collins. So shoot me!
4. Them From Shaft úr Shaft
Isaac Hayes vann Óskarinn fyrir þetta ofursvala lag.
3. Philadelphia úr Philadelphia
Ég gat ekki litið framhjá Neil Young, það bara má ekki.
2. Streets Of Philadelphia úr Philadelphia
Jább annað lag úr Philadelphia. Bruce Springsteen og Neil Young voru báðir tilnefndir og sá fyrrnefndi vann að mínu mati verðskuldað. Ótrúlegt að þetta skuli koma frá mér en svona er þetta bara.
1. Miss Misery úr Good Will Hunting
Það er pínlegt að horfa á Elliott Smith syngja þetta lag á Óskarsverðlaunahátíðinni því hann er svo vandræðalegur og out of place.
Tags: Bruce Springsteen, Elliott Smith, Isaac Hayes, neil young, Phil Collins
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | 6 athugasemdir »
Topp 5 sorgleg lög – Vignir
5.9.2008 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn
5. Antony and the Johnsons – Hope There’s Someone
Hope there’s someone
Who’ll take care of me
When I die, will I go
Lives in a dream
Waits at the window, wearing the face that she keeps in a jar by the door
Who is it for?
Father Mackenzie writing the words of a sermon that no one will hear
No one comes near.
Look at him working. darning his socks in the night when there’s nobody there
What does he care?
Eleanor rigby died in the church and was buried along with her name
Nobody came
Father mckenzie wiping the dirt from his hands as he walks from the grave
No one was saved
All the lonely people
Where do they all come from?
All the lonely people
Where do they all belong?
How can I just let you walk away,
just let you leave without a trace
When I stand here taking every breath with you, ooh
You’re the only one who really knew me at all
How can you just walk away from me,
when all I can do is watch you leave
Cos we’ve shared the laughter and the pain,
and even shared the tears
You’re the only one who really knew me at all
So take a look at me now,
‘cos there’s just an empty space
And there’s nothing left here to remind me,
just the memory of your face
Take a look at me now,
‘cos there’s just an empty space
And you coming back to me
is against all odds and that’s what I’ve got to face
Tags: Antony & The Johnsons, Kanye West, Phil Collins, Sufjan Stevens, the beatles
Flokkað undir Listar | 8 athugasemdir »
Topp 5 Musical Travesties – Dan(Gestur)
18.5.2007 - Kristín Gróa
Hann Dan vinur okkar vildi prófa að vera með gestalista hjá okkur. Við sögðum að sjálfsögðu já því hann er góður drengur og svo er hann líka kanadískur en þaðan kemur stór hluti góðrar tónlistar heimsins. Ef þig langar að prófa að vera memm, sendu þá póst á vignir hjá gmail púnktur com.
–
1. Garth Brooks – Red Strokes
Six white baby grand pianos were destroyed in the making of the video for this song.
I hope the weight of six negative baby grand pianos is heavy on the shoulders of whoever thought this was a good idea. There are six schools right now where the children will never see a real piano in their lifetime, which is a travesty that makes me sadder than I can bear. Maybe Garth should have made a video with a bonfire of 100 copies of the complete works of Shakespeare. I bet it would sell in the US like hotcakes.
2. The untimely death of Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy
Felix Mendelssohn was a German composer with the genius of Mozart and the passion of Beethoven. He died at age 38 from a series of strokes. You need to hear his Violin Concerto in e Minor and his overture, “The Hebrides (Fingal’s Cave).” The world would have been a better place if he had been around to continue is work; now we can only imagine what he might have written.
3. Any Classical Music With Nature Sounds In the Background
Seriously, what is with these? Why do people want to imagine themselves on the beach with a full orchestra playing some hideously boring rendition of Pachelbel’s Canon? (Aside – there’s a gigue that goes with the canon that nobody ever plays and is actually way cool. Poor Pachelbel.) Regardless, I do NOT want seagulls shitting on my Bach, thank you very much.
4. Celine Dion
On behalf of all of Canada: Sorry about that.
5. Phil Collins – You Can’t Hurry Love
Phil, with more reverb than is legal in 38 states, makes a soulless, synthetic reprise of this outstanding Motown classic. Tacky as a plastic couch cover and about as comfortable.
Tags: Cèline Dion, Garth Brooks, Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy, Pachalbel, Phil Collins
Flokkað undir Listar | 1 athugasemd »
