Föstudagslagið!
13.4.2012 - Georg Atli
Þar sem að það er nú föstudaurinn 13. þá finnst mér viðeigandi að tengja föstudagslagið einhvern vegin við það. Ég er hins vegar ekkert sérstaklega hjátrúarfullur og nenni því ekki að finna eitthvað svoleiðis lag (þó að Superstition með Stevie Wonder sé klassík) þá kemur bara lagið No. 13 Baby með Pixies, af því að það er einhver magnaðast hljómsveit sögunnar þá er líka bara alltaf viðeigandi að spila Pixies!
Tags: pixies, Stevie Wonder
Flokkað undir Föstudagslagið, Georg Atli | Comments Off
Topp 5 hljómsveit – Kristín Gróa
20.1.2012 - Kristín Gróa
Skyndilisti settur saman í flýti. Ég ákvað að henda saman topp 5 Pixies lögunum mínum svona af því bara. Ég ætla ekkert að tjá mig um þau umfram það að þar sem ég er mikill Pixies aðdáandi þá er þetta síbreytilegur listi og hann ætti því ekki að taka of bókstaflega. Njótið!
5. Distance Equals Rate Times Time (af Trompe Le Monde)
4. Levitate Me (af Come On Pilgrim)
2. Velouria
1. Alec Eiffel
Tags: pixies
Flokkað undir Kristín Gróa | Comments Off
Topp 5 korter í lokun *Gestalisti* – Valgerður Jónsdóttir
3.12.2010 - Georg Atli
Þema listans í dag kemur frá dyggum lesanda og aðdáanda (hennar eigin orð!) sem heitir Valgerður Jónsdóttir, ég veit svo sem engign fleiri feili á henni nema það að samkvæmt tölvupóstinum hennar á er hún í háskólunum…. húrra fyrir Valgerði!
En sem sagt af því að við erum sökkerar fyrir aðdáandabréfum og góðum listahugmyndum þá ákváðum við að bjóða henni bara að vera með og gera sína eigin útgáfu, sem kemur hér:
Time of my life- Bill Medley & Jennifer Warnes(dirty dancing..)
Er ekki alltaf gott að enda nóttina með lagi sem býður upp á ótrúlega sterka innlifun? hvort heldur sem fólk er búið með 3 eða 18 bjóra, þá er alveg gefið að allir taki skref eða fimm.
Hey – Pixies
Lagið sem allir kunna textann við..eða amk fyrstu tvær línurnar. Þetta er lagið sem við viljum enda á, þau kvöld sem í okkur er svolítið kúl næntíspúki sem vill frekar taka slow-slam(danstegund frá tíma grunge‘ins) en dramatíska 80s sveiflu.
Don‘t wanna miss a thing- Aerosmith
Skemmtilegasta við kortér í lokun er að enginn leynir því hvaða lagatexta hann kann. Við þetta lag fara kveikjarar á loft, fólk vangar, sumir fara niður á hné í innlifun sinni en aðrir fara einfaldlega út. Fyrir mitt leyti skal viðurkennast að ég myndi að öllum líkindum flokkast undir þá sem færu niður á hné en það skiptir ekki máli.
Heal the world- Michael Jackson
Tragískur endir á vonandi skemmtilegri nóttu með hressilegum danssyrpum. Þetta lag býður upp á frábæra möguleika á borð við vangadans og tjáningardans. Hvort tveggja mjög góðar leiðir til að enda kvöldið og fara heim. Svo höfum við nú líka öll soft spot fyrir honum Jacko.
Home- Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
Lagið sem er svo skemmtilegt hvort heldur sem það er kortér í eða um miðbik nætur. Kannski ekki dramatískt eins og flest lögin hér að ofan en það heitir nú einu sinni HOME sem getur verið tákn um hvert skal haldið að því loknu.
Tags: Aerosmith, Bill Medley & Jenifer Warnes, Edward Sharpe & The Magnetic Zeros, Michael Jackson, pixies
Flokkað undir Georg Atli, Gestalisti | Comments Off
Sarpurinn: The Breeders – Title TK
4.3.2010 - Kristín Gróa
Í Sarpi vikunnar ætla ég að fjalla um plötu sem fékk engan veginn ofsafengnar viðtökur þegar hún kom út en allavega tveir toppfimmarar hafa miklar mætur á. Hún er minímalísk en samt ó svo töff og sexí. Ég er að tala um þriðju breiðskífu bandarísku hljómsveitarinnar The Breeders sem ber nafnið Title TK og kom út árið 2002.
The Breeders var upphaflega stofnuð árið 1988 af Pixies bassagellunni Kim Deal og annari af þáverandi aðalsprautum hljómsveitarinnar Throwing Muses, Tanya Donelly. Það hefur þó verið skipt svo ört um liðsmenn að Kim Deal er sú eina sem hefur verið með frá upphafi og systir hennar Kelley sem er hér í stóru hlutverki hefur ýmist verið með eða ekki. Þetta er allt voðalega frjálslegt.
Þegar þessi plata kom út árið 2002 voru liðin heil níu ár frá útgáfu næstu plötu á undan. Ef einhver bjóst við framhaldi af útvarpsvæna hittaranum Last Splash þá hefur viðkomandi væntanlega brugðið við að heyra Title TK í fyrsta sinn. Ef það er einhverntíma tilefni til að kalla plötu grower þá er það hér því hún greip mig allavega alls ekki við fyrstu hlustun. Platan er sem sagt mjög hrá og allar útsetningar minímalískar. Það er enginn hljóðveggur á þessari plötu, svo mikið er víst! Ofurpródúserinn Steve Albini sér til þess að þetta sé alveg nægilega losaralegt án þess að detta í sundur og sándið er rosalega crisp og flott. Þetta er að mínu mati alveg gríðarlega vanmetin plata.
The Breeders – Off You
The Breeders – Sinister Foxx
Tags: Kim Deal, pixies, Steve Albini, Tanya Donelly, The Breeders, Throwing Muses
Flokkað undir Kristín Gróa, Sarpurinn | Comments Off
Topp 5 plötur ársins… nr. 5 – Georg Atli
11.1.2010 - Georg Atli
Númer 5… XX með The XX
Ég set hljómsveitina The XX í fimmta sæti míns lista, þau gáfu út sína fyrstu plötu í júlí í ár og hún var rosalega góð. Öll lögin á plötunni eru krúttleg lög um ástina og það að vera í ástarsambandi. Þessi plata er bræðingur af allskonar mismunandi tónlistarstílum, þetta er eiginlega einhverskonar hipphopppopprokk…. eins undarlega og það hljómar. En maður heyrir samt alveg að þegar þau hafa hlustað mikið á bönd eins og Pixies og Hot Chip þegar þau voru yngri (eða eitthvað, þau eru víst bara tvítug) og blanda þessu svona rosalega vel saman. Það er líka merkilegt hvað þau eru með þéttan og góðan hljóm, þau hljóma eins og þau hafi spilað saman í rosa langan tíma og kunna vel við það, hafa greinilega fundið þá tónlist sem þau vilja spila.
Lag:
Svo eitt live:
Tags: 2009, Árslisti, Hot Chip, pixies, The XX, Uppgjör
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Sarpurinn: Blur – 13
1.12.2009 - Kristín Gróa
Viðfangsefni Sarpsins í þetta sinn er sjötta og næstsíðasta plata bresku hljómsveitarinnar Blur sem heitir því stutta og laggóða nafni 13.
Platan kom út árið 1999 og með henni færðu Blur sig enn lengra frá britpoppinu en þeir höfðu gert með næstu plötu á undan, Blur. Þó sú plata hafi átt sína spretti þá er þessi mun heilsteyptari og kannski hafði samstarfið við pródúserinn William Orbit eitthvað um það að segja. Lögin sjálf eru nefnilega í raun mjög ólík innbyrðis en platan hefur þó eitthvað lím sem bindur þau saman. Besta lýsingin sem ég hef heyrt á því er að þarna sé einfaldlega loks að finna blur eða móðu sem hæfir hljómsveitarnafninu.
Ég man mjög skýrt eftir því að þegar ég rauk út í búð átján ára gömul að kaupa nýjustu afurð uppáhalds hljómsveitarinnar minnar og stakk henni í geislaspilarann þá helltust yfir mig þvílík vonbrigði að ég var gráti næst. Hvaða rugl var þetta? Þar sem ég átti nú engar fúlgur fjár á þessum tíma voru geisladiskakaup algjör lúxus og ég átti því til að þrjóskast við að hlusta á plötur þó mér þætti þær hundleiðinlegar við fyrstu hlustun. Þannig síaðist þessi plata smám saman inn í hausinn á mér og á endanum fattaði ég að hún var í raun ekkert hundleiðinleg heldur bara alveg frábær. Þetta sama átti svo eftir að gerast með Trompe Le Monde með Pixies en það er kannski bara efni í annan Sarp að tala um það.
Eins og ég sagði þá eru lögin á plötunni ansi ólík en vissulega eru smáskífurnar þrjár þau lög sem grípa mann fyrst og standa í raun upp úr sem eftirminnilegustu lögin. Platan byrjar á laginu Tender sem er í raun svakalegt byrjunarlag enda 7:40 á lengd og skartar heilum gospelkór í bakröddum.
Næsta smáskífa var Coxon lagið Coffe & TV. Síðasta smáskífan var hið rosalega fallega og persónulega lag No Distance Left To Run þar sem Albarn syngur um sambandsslitin við Elastica söngkonuna Justine Frischmann sem voru þá nýlega afstaðin. Ég þarf samt að viðurkenna að uppáhalds lagið mitt á plötunni er einhverra hluta vegna lagið Battle sem ætti eiginlega að týnast á miðri plötunni en kveikti samt í mér.
Tags: Blur, Damon Albarn, Elastica, Graham Coxon, Justine Frischmann, pixies, William Orbit
Flokkað undir Kristín Gróa, Sarpurinn | Comments Off
Topp 5 vond cover – Theódór
2.10.2009 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn
Eins og það eru til mörg góð cover þá er þau einnig fjöldamörg sem eru slæm, hér eru nokkur þeirra:
5: Should I Stay Or Should I Go – Ice Cube og Mack 10 að covera The Clash.
Þó ég sé nú gefinn fyrir rapp og Ice Cube þá er þetta alveg hræðileg misþyrming á annars fínu lagi.
4:Monkey Gone To Heaven – Far að covera The Pixies.
Illa farið með frábært lag. Sumum finnst þetta sennilega ofsalega fínt en ekki mér.
3: A Case of You – Prince að covera Joni Mitchell.
Ég hef ekki mikið hlustað á Prince og hef í raun haft eitthvað á móti honum lengi. Ætlunin er þó að gefa
honum einhvern tímann séns. En ekki í þessu lagi. Mæli frekar með Tori Amos að covera þetta og þar sem ég
finn hvergi á netinu einhverja útgáfu af laginu og er þar að auki of tækniheftur til að láta lagið
bara eitt og sér inn, þá læt ég bara útgáfuna hennar Tori fylgja með.
2:Beat on the Brat – U2 að covera Ramones.
Hræðilegt, þetta fær mig til að þola U2 enn minna en ég geri nú þegar.
1:Magic Carpet Ride – Bedlam að covera Steppenwolf.
Þetta er eitt af mínum uppáhaldslögum, en þessi útgáfa, sem var á Resevoir Dogs soundtrackinu, er alveg off.
Hún kemur mér jafnmikið úr stuði eins og orginalinn kemur mér í stuð.
Tags: Bedlam, Far, Ice Cube, Joni Mitchell, Mack 10, pixies, Prince, Steppenwolf, The Clash, the ramones, tori amos, U2
Flokkað undir Listar | Comments Off
Topp 5 geimlög – Kristín Gróa
10.7.2009 - Kristín Gróa
5. Marc Bolan – Spaceball Ricochet (live)
Akústik glamrokk.
4. Blur – Strange News From Another Star
Smá doom and gloom.
3. Pixies – Space (I Believe In)
Kannski meira verið að tala um rými en geiminn en þetta er bara svo töff lag. Jeffrey with one F… Jeffrey! Jeffrey with one F… Jeffrey!
2. Belle & Sebastian – A Space Boy Dream
Ó-Belle & Sebastian-legasta lag sem Belle & Sebastian hafa flutt. Ég lofa. Það er fáránlega svalt og súrt og ekkert krúttulegt!
Já algjörlega fyrirsjáanlegt val en ég get ekki hunsað það. Þetta lag hljómar bara eins og geimurinn… ég get ekki útskýrt það en mér finnst ég heyra í víðáttunni og kyrrðin er áþreifanleg. Örvæntingin þegar allt fer úrskeiðis er síðan svo áþreifanleg að ég fæ smá hnút í magann og vona alltaf að eitthvað komi Major Tom til bjargar.
Tags: Belle&Sebastian, Blur, David Bowie, Marc Bolan, pixies
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Pixies.
21.4.2009 - Georg Atli
Í tilefni þess að í dag komu góðar fréttir þá koma nokkur vídjó.
Tags: pixies
Flokkað undir Georg Atli, Óflokkað | 2 athugasemdir »
13, heppni, óheppni, skítaheppni eða fjarstýring? spyr zvenni
13.3.2009 - Fyrrverandi topp fimmarar og gestalistamenn
Thirteen – Johnny Cash
Bad luck wind been blowin’ at my back
I was born to bring trouble to wherever I’m at
Got the number 13 tattooed on my neck
When the ink starts to itch, then the black will turn to red
Óheppinn gaur.
Thirteen – Big Star
Veit ekki alveg hvað er sona þrettán við lagið, föstudagurinn, stúlkan, strákurinn, óheppni yfir höfuð eða eitthvað allt annað. Það er mótbyr og óvissa en samt von (og kannski miðar á ball).
En lagið er fínt, og líka í útgáfum Elliott Smith og Wilco.
No. 13 Baby – Pixies
im in a state
im in
a state
im in
a state im in
a state
im in
a state im…
Óheppni er ástand (sem maður er í).
Shit Luck – Modest Mouse
THIS PLANE IS DEFINATELY CRASHING!!!
(dúri dúri dúri dúri…)
Skítalukka!
Ekki nóg með að allt sé að hrynja, sökkva eða brenna þá er hjartað hægt og rólega að þorna…
Transformer Man – Neil Young
Transformer man, transformer man
You run the show
Remote control
Direct the action with the push of a button
You’re a transformer man
Power in your hand
Transformer man, transformer man
…eða kannski er enginn heppni eða óheppni, bara flókið plan og stór fjarstýring?
Tags: Big Star, Elliott Smith, Johnny Cash, modest mouse, neil young, pixies, Wilco
Flokkað undir Listar | Comments Off
