Plata mánaðarins

6.11.2011 - Georg Atli

Skurken – Gilsbakki

Loksins komin tími á plötu mánaðarins! Í þetta skiptið verður það nýjasta plata listamannsins Skurken, sem ber nafnið Gilsbakki. Skurken hefur er einn af snjallari raftónlistarmönnum hér á landi og hefur verið ansi lengi að og gert ýmislegt, m.a. stofnaði hann nýlega Möller Records sem gefur plötuna einmitt út. Tónlistin hans fellur í flokk sem að heitir því hræðilega hrokafulla nafni Intelligent Dance Music eða IDM (það voru líklega einhverjir aðdáendur sem ákváðu þettan stimpil, ekki listamennirnir) og Gilsbakki er þess vegna sett á sömu grein og plötur eftir t.d. Autechre, Aphex Twin, µ-Ziq og Plastikman. Það má því eiginlega segja að það sé ansi þungur róður fyrir Skurken alveg frá byrjun. En þrátt fyrir fáránlega háan gæðastaðal sem er settur á vegna samanburðar við fyrrnefnda meistara þá virkar platan rosalega vel.

Lagið sem ég ætla að láta fylgja með er fyrsta lagið af plötunni, það heitir Römer (Harry Klein) og það nær stemningunni á plötunni ansi vel. Það er svona sæmilega melankólískt og það er hrærigrautur af allskonar hljóðum og hljómum. Skurken blandar saman allskonar áhrifavöldum t.d. píanóleiknum hjá Plone og jafnvel seinni tíma Aphex Twin sem og Plaid (sem ég skrifaði einhvern tíman pínulítið um í lista) og tekst það bara ansi vel. Hlustið endilega á lagið hér að neðan og fylgist með síðar í mánuðuinum því það er alltaf gaman að velgerðri raftónlist (en ef þið getið engan vegin beðið þá er hægt að hlusta hér).

Skurken – Römer (Harry klein)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Tags: Aphex Twin, Autechre, Plaid, Plastikman, Plone, Skurken, µ-ziq
Flokkað undir Georg Atli, Plata mánaðarins | Comments Off

Breiðskífan “Gilsbakki” með Skurken kemur út á Möller Records

19.9.2011 - Georg Atli

Þann 15. september síðastliðinn kom breiðskífa listamannsins Skurken út á hinu alíslenska útgáfufyrirtæki Möller Records. Platan, sem hefur hlotið nafnið Gilsbakki, mun koma út á geisladiskaformi, sem og stafrænu.

“Gilsbakki” er þriðja sólóplata Skurken. Á nýju breiðskífunni eru 13 lög, öll samin af honum sjálfum fyrir utan eitt. Það lag er samið í samvinnu við Prince Valium (Þorsteinn Ólafsson). Innblástur breiðskífunnar er sóttur allt frá hallærislegu ostapoppi níunda áratugarins til yfirgnæfandi bor og bassa (e. Drill&bass) þess tíunda. Lögin eiga það þó sameiginleg að vera hljómfögur, fálætisleg og jafnvel ofur leikræn. Á plötunni má heyra sterk áhrif frá Warp listamönnum á borð við Squarepusher og Plaid ásamt ýmsum skírskotunun, t.d. í gamla tölvuleikjatónlist, dægurtónlist liðinna tíma og óheðbundar taktskiptingar jazztónlistarinnar. Allt blandast þetta svo saman í þéttan og melódískan raftónlistarhrærigraut sem enginn tónlistarunnandi ætti að verða svikinn af.

Diskinn verður hægt að hægt að kaupa á heimasíðu Möller Records: www.mollerrecords.com (bæði í niðurhals og CD formi), í 12 Tónum (Skólavörðustíg/Hörpu) og Lucky Records á Hverfisgötu. Fleiri sölustaðir bætast við á næstunni.

Nánar um tónlistarmanninn Skurken:

Jóhann Ómarsson (Skurken) er fæddur í Reykjavík árið 1977. Hann er einn virtasti raftónlistarmaður landsins og eftir hann liggja nokkur verk, m.a. platan Í Þágu Fallsins, sem hann gaf út undir formerkjum Sk/um (ásamt Þorsteini Konráði Ólafssyni) hjá bresku útgáfunni Resonant Records, og platan Das Plakat, sem kom út árið 2010 á belgíska útgáfufyrirtækinu VU-US. Hann er einn af stofnendum Möller Records – ásamt Árna Grétari – sem standa að útgáfu á íslenskri raftónlist og halda utan um tónleikaseríuna Heiladans. Jóhann hefur einnig getið sér gott orð fyrir hljóðblöndun og endurhljóðvinnslu á raftónlist ásamt því að gera tónlist fyrir auglýsingar og stuttmyndir.

Tags: Plaid, Prince Valium, Skurken, Squarepusher
Flokkað undir Georg Atli, Tilkynning | Comments Off

Plata mánaðarins

4.5.2011 - Georg Atli

Mér finnst það alltaf skemmtilegt þegar að tónlistarmenn ákveða að prufa sig áfram með tónlistina sína og er óhræddir við að fara út fyrir “sinn hljóm”. Plata mánaðarins (The Optimist með Steve Sampling) er einmitt gott dæmi um þetta. Þessi plata er fjórða plata Steve Sampling og þó að ég verði að viðurkenna að ég hafi ekki hlustað mikið á þær allar þá hlustaði ég á þá síðustu, Milljón Mismunandi Manns. Þar var hipphopp-ið allsráðandi (eins og hinum sem komu á undan). Á þeirri plötu breytti hann einmitt líka til og fékk marga af þekktari röppurum landsins þar með aukahlutverk á mjög fínni “concept plötu”. En snúum okkur að aðalmálinu…

Steve Sampling – The Optimist

Eins og ég sagði í stuttri kynningunni var síðasta platan hans hipp-hopp en núna hefur hann snúið sér að rafrænni lögum. Þegar að maður rennir plötunni í gegn tekur maður fyrst eftir sterkustu hlið Steve Sampling, en það eru frekar þéttir taktar og mér finnst platan öll vera samin yfir einhverskonar hipphoppgrunni, kæmi mér ekkert á óvart ef að hann hefði fyrst lagt út bassatakt eins og ef að hann væri að semja rapptakt og lagt svo allskyns lykkjur, lúppur og [insert allskonar-önnur-bransa-orð-sem-ég-veit-ekkert-hvað-heita-né-kann-að-nota] ofan á það. Sem sagt hljóma lögin eins og hipphopplög sem er búið að breyta í eitthvað annað… einskonar sjálfstæð remix af lögunum sjálfum (ef einhver skilur hvað það þýðir)

Þetta tekst allt ansi vel hjá honum og á plötunni myndast ansi flottur hljóðheimur sem að mér finnst vera ansi líkur Trip-hop-inu bara léttari og dansvænni. Það eru samt sem áður allskonar áhrifavaldar sem að blandast saman á þessari plötu og maður greinir alveg þykkan Ibiza keim af þessu öllu saman sem flýtur ofan á trip-hop kenndum takti sem lekur út um hátalarann.

En svo að ég drepi ykku rnú ekki alveg með einhverri ritræpu þá skulum við hlusta á eitt af betri lögum plötunnar. Lagið heitir No More og er gott dæmi um það sem að ég var að tala um áðan, blöndu af allskonar. Ég heyri í The Sabres of Paradise þarna og Plaid og jafnvel smá Autechre ef að maður pírir eyrun aðeins… gott stöff!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

The Optimist með Steve Sampling er gefin út af TomTom Records og þið getið nálgast plötuna m.a. á gogoyoko og bandcamp-inu hans.

Tags: Autechre, Plaid, Steve Sampling, The Sabres of Paradise
Flokkað undir Georg Atli, Plata mánaðarins | Comments Off

Topp 5 hljómsveitir sem ég fíla ógeðslega vel, sem ég held að enginn annar geti fílað og ég spila aldrei fyrir vini mína – Georg Atli

5.2.2011 - Georg Atli

Eins og áður kom fram þá var Haukur (frá Grapevine/Reykjavík!) gestalistamaður hjá okkur en það sem er jafnvel enn merkilegra/skemmtilegra þá var þetta hans eigin listahugmynd. Mér fannst hugmyndin strax góð og hugsaði með mér að ég ætlaði sko að byrja snemma í pæla þessu og koma með góðan lista. Síðan sá ég listann hans og hugsaði með mér “VÓ! (já ég nota “VÓ! sem upphrópun og m.a.s. frekar oft bara) Eins gott að gera þennan lista vel fyrst að gestalistinn er svona flottur.” en svo kviknaði á frestunaráráttunni minni og ég gerði ekkert fyrr en núna (23:20 á föstudegi…). Ég er sem sagt í rauninni að reyna að afsaka það að listinn minn sé ekki mega pimpaður og flottur, hann átti fyrst að vera það.

5. Hauschka

Þetta er þýskur píanósnillingur sem að fiktar í píanóinu sínu a la Eric Satie og John Cage. Hann treður allskonar drasli á milli strengjanna á píanóinu og prufar þannig að ná fram tónum sem að eiga ekki að heyrast. Þetta er svo ótrúlega langt frá því að vera eitthvað sem að ég býst við að nokkur maður í kringum mig sé að hlusta á að ég held að ég hafi ekki einusinni spilað tónlistina hans í græjunum mínum…. bara í I-poddinum.

Lag: Hauschka – Vielleicht

4. Plaid

Ég er alltaf frekar veikur fyrir gömlu elektrói. Plaid er eitt af þeim böndum sem að kom fram á sjónarsviðið í byrjun ’90 og voru frábærlega framsæknir og góðir í því sem þeir gerðu (og gera enn) mér finnst alltaf rosa gaman að setja þetta á og fá svaka flashback frá því að allir voru að rave-a og amk þykjast éta sýru og eitthvað svoleiðis…. good times. Vill samt benda á að ég var smá “late bloomer” í þessu og fór ekki að hlusta á Plaid eða bara hvaða teknó/elektró/Drum n’ Bass/o.s.frv. tónlistartegund sem er fyrr en löngu seinna (systur minni til mikillar gleði), man samt eftir “senunni”. Ég held að það væru fáir í kringum mig sem að tækju afturábakheljartökkafgleði ef að ég myndi setja þetta á, í einhverskonar samkomu í dag.

Lag: Plaid – Angry Dolphin (tekið að Trainer, safndisk frá 2000)

3. Frankie Sparo

Á hinum og þessum tímum í tónlistarskoðuninni minni hef ég tekið ástfóstri við hinar og þessar plötuútgáfur. Einu sinni fór ég á Godspeed You Black Emperor tónleika (í íslensku óperunni) og varð alveg heillaður af tónlistinni þeirra og í kjölfarið var það Constellation og Kranky útgáfurnar sem að ég féll alveg fullkomlega fyrir. Meðal þess sem að ég keypti var diskurinn My Red Scare með Frankie Sparo. Vissi ekki neitt um manninn (og veit í rauninni ekkert heldur núna) en mér finnst hann samt alveg frábær. Þetta er diskur sem að ég hef stundum sett á þegar ég er einn því að ég veit að það er enginn annar af vinum mínum sem að myndi fíla þetta… nema kannski sá sem að fór með mér á tónleikana.

Lag: Frankie Sparo – My Stunning Debut

2. Fantastic Plastic Machine

Ég er með eitthvað svakalegt blæti fyrir Japan og japanskri popp tónlist. Samt ekki allri japanskri pop tónlist… bara þessari “skrítnu”. Fantastic Plastic Machine fellur undir þessa skilgreiningu mína (en er samt frekar “eðlileg” miðað við margt annað í tónlistarsafninu mínu) og þó að ég viti af því að það séu einstaka sálir í mínum vina hópi sem að myndu hugsanlega þrauka í gegnum eitt eða tvö lög með þessari hljómsveit (en tæplega einhverri enn undarlegri) þá veit ég um engan sem að deilir ástríðu minni fyrir þessu og ég myndi alls ekki setja neitt af þessari japönsku tónlist á í partý… amk ekki aftur. Lagið sem að fylgir fullnægir ekki bara einu undarlegu áhugamáli heldur tveim, því að þetta er japanskt cover af gömlu Eurythmics lagi…. Húrra!

Lag: Fantastic Plastic Machine – There Must Be an Angel (Eurythmics cover)

1. Skoppa og Skrítla

Þegar að maður vinnur á leikskóla og á tvö börn þá er maður með leikskólalög alltaf á heilanum. Myrka hliðin á því að vera alltaf með lag á heilanum og heyra stöðugt einhver lög, er að þá fer manni að líka vel við þau. Yngra barnið mitt og börnin á deildinni sem að ég vinn á dýrka og dá Skoppu og Skrítlu og vilja nánast ekki hlusta á neitt annað… sem að þýðir að á milli 8:00 og 20:00 þá hlusta ég nánast ekki á neitt annað og neyðist oft til að syngja með. Ég set þetta hérna inn fyrir alla þá sem að þjást með mér og þurfa að hlusta á þetta eins oft og ég og lögin og melódíurnar og textinn er greyptur inn í heilana þeirra og aldrei nokkurn tímann verður hægt að sleppa…. og líka fyrir Iðunni.

Lag: Skoppa og Skrítla – Dúkkan hennar Dóru

Tags: Eurythmics, Fantastic Plastic Machine, Frankie Sparo, Godspeed You Black Emperor, John Cage, Plaid, Skoppa og Skrítla
Flokkað undir Georg Atli, Listar | 1 athugasemd »