Topp 5 lög ársins 2010 – Kristín Gróa
9.1.2011 - Kristín Gróa
Lög ársins? Úff! Ég verð að fá að gera tíu runners up. Í engri sérstakri röð:
Waka Flocka Flame – Hard In Da Paint
Fresh And Onlys – Waterfall
Gorillaz – On Melancholy Hill
Japandroids – Younger Us
Rihanna – Rude Boy
Vampire Weekend – White Sky
Prinspóló – Niðrá strönd
Gil Scott-Heron – New York Is Killing Me
Janelle Monáe – Cold War
Sufjan Stevens – I Walked
Að lokum, í mjög svo sérstakri röð:
5. Joanna Newsom – Good Intentions Paving Company
Þrátt fyrir að lagið sé sjö mínútur að lengd þá er ekki séns að fá leið á því. Það er gangur í því allan tímann og það er eiginlega ekki kórus en samt eiginlega næstum því. Ég féll ekki fyrir plötunni í heild sinni en þetta lag náði mér.
Rosalega catchy og krúttulegt. Þegar þetta lag byrjar að spilast á hljóðárásinni sem Treats er þá er það svona pínu break frá öllum hávaðanum.
Þetta lag er bara svo fallegt og hlýjar mér að innan og fær mig til að dilla mér og minnir mig á sól og drauma og ástina. Svo er stefið líka addictive.
2. The Arcade Fire – Sprawl II (Mountains Beyound Mountains)
Ég var rosalega lengi að koma mér í það að hlusta almennilega á The Suburbs . Ég fékk hana á sama tíma og ég fékk bunka af öðrum plötum og einhvernveginn varð hún útundan. Þar að auki er hún 16 lög og yfir klukkutími að lengd og athyglisgáfan mín er orðin svo skemmd að ég á erfitt með að melta svona mikið af tónlist í einu. Þegar ég loksins dembdi mér í þetta af alvöru og rakst á The Sprawl II (Mountains Beyound Mountains) þá var ég svo svekkt að hafa ekki hlustað fyrr. Ég missti úr alveg mánuð þar sem ég hefði getað verið að missa mig yfir þessu lagi!
Þetta er bara lag ársins í mínum huga og það kom aldrei neitt annað til greina. Það er til merkis um gæði lagsins að ég er búin að hlusta á það stanslaust síðan ég heyrði það fyrst en samt fæ ég ennþá pínu awesomeness kítl í magann þegar ég heyri það. Línan Stilettos on broken bottles, I’m spinning around in circles er ein besta lína í ástarsorgardansanthemi nokkurntíma!
Persónulega skiptir þetta lag mig líka máli því í byrjun maí fékk ég þá flugu í höfuðið að byrja að fara út að hlaupa þó ég gæti eiginlega ekki hlaupið á milli ljósastaura. Móð og másandi píndi ég mig áfram í margar vikur og var alltaf viss um að það myndi líða yfir mig sökum andnauðar. Ég gafst samt aldrei upp og núna hleyp ég eins og vindurinn! Alveg frá því í maí hefur Dancing On My Own verið á hlaupaplaylistanum svo í hvert einasta skipti sem ég heyri það þá hugsa ég um hvað ég er stolt af sjálfri mér fyrir að hafa aldrei gefist upp á því að vera móð með hlaupasting heldur að hafa alltaf þraukað og klárað. Go me! Lag ársins!
Tags: Fresh And Onlys, Gil Scott-Heron, Gorillaz, Janelle Monáe, Japandroids, Joanna Newsom, Prins Póló, Rihanna, Robyn, Sleigh Bells, Sufjan Stevens, The Arcade Fire, Vampire Weekend, Waka Flocka Flame, Wild Nothing
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar, Óflokkað | Comments Off
Kanye West – My Beautiful Dark Twisted Fantasy
22.11.2010 - Kristjana
Er það ekki bara frétt út af fyrir sig að plata fái 10 hjá Pitchfork? Nærri fullkomin plata og verðskuldað eða overhype?
Kanye West feat. John Legend, The-Dream, Ryan Leslie, Tony Williams, Charlie Wilson, Elly Jackson, Alicia Keys, Fergie, KiD CuDi, Rihanna & Elton John – All of the Lights
Tags: Alicia Keys, Charlie Wilson, Elly Jackson, Elton John, Fergie, John Legend, Kanye West, Kid Cudi, Rihanna, Ryan Leslie, The Dream, Tony Williams
Flokkað undir Kristjana, Listar | 4 athugasemdir »
Gott cover…
23.3.2009 - Georg Atli
Ok, fyrst smá upphitun fyrir aðalið…. Árið 1981 gaf hljómsveitin Soft Cell út lagið Tainted Love á plötunni Non-Stop Erotic Cabaret (popppunkts moli nr 1), gott lag sem hefur verið coverað ca. milljón sinnum af alls konar fólki með misgóðum árangri (youtube linkur… og ég mæli ekkert sérstaklega á að þið hlustið á þetta). Lagið er þó ekki eftir Soft Cell félagana (sem flestir virðast halda) heldur eftir gæja sem heitir Ed Cobb (Popppunkts-moli nr. 2) og var fyrst flutt af Gloriu Jones (youtube linkur), (Popppunkts-moli nr. 3: Gloria Jones var einu sinni kærasta Marc Bolan og spilaði með honum og söng í hljómsveitinni T.Rex (youtube linkur)).
Lagið komst svo aftur í sviðsljósið þegar einhver pródúserinn samplaði það inn í lagið S.O.S. með Rihanna…. (hér kemur svo aðalið) sem var síðan coverað (mögnuð útgáfa) af The Last Shadow Puppets í þætti Jo Whiley 7. apríl í fyrra!
Tags: Ed Cobb, Gloria Jones, Marc Bolan, Rihanna, Soft Cell, T. Rex, The Last Shadow Puppets
Flokkað undir Óflokkað | Comments Off
Lokauppgjör 2008 – Krissa
10.1.2009 - Kristjana
1. Bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
A close second var líklega að sjá The Kills þegar Kristín heimsótti Montréal deildina í maí. Bjóst einhvern veginn ekki við miklu en svo voru þau bara geðveik og það var svo brjálæðislega mikill kynþokki á sviðinu að maður varð næstum vandræðalegur við að horfa á það haha
2. Gamalt dót sem ég uppgötvaði á árinu:
Svo telst það nú kannski ekki gamalt, en kom allavega ekki út á árinu, að ég afrekaði loksins að hlusta á Panda Bear eftir að hafa keypt Person Pitch í byrjun ársins. Og ég skil engan veginn afhverju ég hlustaði ekki á hann fyrr? Hvaða rugl var það eiginlega? Ég meina, Bros er bara svo fáranlega æðislega awesomely gott lag!
Og já, svo tók ég allsvaðalegt æði aftur fyrir The Milk of Human Kindness með Caribou eftir að sjá hann í apríl – hann var bara simply of góður og ég var með plötuna á repeat næstu vikurnar þegar ég rölti um götur Montréal – endurtók algjörlega æðið sem ég fékk þegar hún kom út
3. Vonbrigði ársins
Engin ein plata eða hljómsveit sem ég varð fyrir neinum gríðarlegum vonbrigðum með á árinu. En tónlistartengd vonbrigði ársins eru samt svo mörg að þau eru í punktaformi:
- að missa af Dodos live í Montréal út af einhverju asnalegu eins og að þurfa að skila verkefni í skólanum eða e-ð.
- að neyðast til að sitja undir Rihanna á undan Kanye. Ég bjóst nú við að það yrði allavega hresst eða e-ð en það var bara…leiðinlegt! Held í alvöru að það skásta sem ég hafi um málið að segja sé að sviðið var alveg fínt haha. Hún var allavega engan veginn góð upphitun!
- að hafa gleymt (nei sko, bókstaflega, gleymt!) að mæta á El Perro del Mar og Lykke Li eftir að vera löngu búin að kaupa miða og vera búin að tala um tónleikana oft í vikunni. Fatta svo í hádeginu daginn EFTIR tónleika að ég átti að vera e-s staðar kvöldið áður.
- að hafa ekki skellt mér á M.I.A. þegar hún var að spila úti. Man ekki hvort það var forgangsröðun sem réði eða hvað en það var klárlega rugl að fara ekki!
- að hafa ekki séð Duchess Says þegar ég var nýkomin út til Kanada – heyrði plötuna viku seinna eða e-ð og varð ansi fúl!
- Xiu Xiu tónleikarnir sem ég fór á voru pínu vonbrigði. Upphitunin (Thao Nguyen and the Get Down Stay Downs) var betri en sjálft aðalnúmerið, allavega það kvöldið!
- Og síðast, en alls ekki síst, sé ég eftir að hafa gengið út úr miðasölunni 5 mín áður en Tom Waits hóf spilerí í Mobile í Alabama í sumar – út af einhverju svona asnalegu eins og að sætin væru svo fáranlega léleg og miðaverðið svo hátt. Ég meina, hversu oft fær maður tækifæri til að sjá Waits live? Þó það sé bara í partial view? ;/
4. Ætlaði alltaf að tékka á en trassaði:
5. Bjartasta vonin
6. Hvaða tónleikar komu þér mest á óvart á árinu?
Svo kom Sam Amidon mér skemmtilega á óvart á Airwaves
Tags: 2008, Árslisti, Bob Dylan, Bon Iver, Brad Barr, Caribou, Duchess Says, El Perro Del Mar, Fleet Foxes, Kanye West, Lykke Li, M.I.A., Man Man, Panda Bear, Patrick Watson, Rihanna, Sam Amidon, Thao Nguyen and the Get Down Stay Downs, The Dodos, The Kills, Tom Waits, Uppgjör, Xiu Xiu
Flokkað undir Kristjana, Listar | Comments Off






