Íslensk tónlistarmyndbönd á Northern Wave Film Festival

31.1.2012 - Georg Atli

Næstkomandi mars (2.-4. mars 2012) verður haldin alþjóðleg stuttmyndahátíð í Grundarfirði. Þó svo að það eitt og sér sé skemmtilegt verður valið íslenska tónlistarmyndband ársins í leiðinni og mér finnst það ennþá skemmtilegra. Ykkur til yndisauka þá ákvað ég að birta lista yfir þau myndbönd sem hafa verið tilnefnd hér að neðan og m.a.s. að linka á þau líka. Dyggir lesendur hafa alveg örugglega séð mörg myndbandanna áður hérna hjá okkur en þau eru samt mjög góð/skemmtileg þannig að það má alveg horfa aftur. Ég mæli meira að segja eindregið með því að þið horfið á öll myndböndin. Hins vegar nenni ég ekkert að skrifa um þau en bendi þess í stað á mjög skemmtilegt blogg frá Gogoyokoliðum. Það er líklega rétt að taka tvennt fram, í fyrsta lagi þá er listinn hér að neðan fenginn að láni af heimasíðu hátíðarinnar (northernwavefestival.com/) og í öðru lagi þá eru það áðurnefndir Gogoyokopennnar sem tilnefna myndböndin á listann.

ÍSLENSK TÓNLISTARMYNDBÖND TILNEFND AF GOGOYOKO.COM

123 Forever með Apparat Organ Quartet
Leikstjóri: Gerda Klotz
Feels Like Sugar með Hjaltalín
Leikstjóri:Rúnar Ingi
Because Of The Blood með Sin Fang
Leikstjóri:Máni M. Sigfússon
Sneaky Boots með Kiriyama Family
Leikstjóri:Gunnar Örn Birgisson
Hellbound Heart með Reykjavík!
Leikstjóri:Bowen Staines
River með Snorra Helgasyni
Leikstjóri:Máni M. Sigfússon
Tranquility með Who Knew
Leikstjóri:Einar Baldvin Arason
Implosions með Agent Fresco
Leikstjóri:Jónatan Grétarsson
Sharpen The Knife með Who Knew
Leikstjóri:Sigurjon Bjarni Sigurjonsson
Oh Dae Su II með We Made God
Leikstjóri:Óskar Bragi Stefánsson
Slowlights með Sin Fang
leikstjórn: Máni M. Sigfússon
Over með GusGus
Leikstjórn Ellenar Lofts & Thorbjarnr Ingasonar
Smashed Birds með Sóley
Leikstjórn: Inga Birgisdóttir
Kimba með Retro Stefson
Leikstjórn: Árni Sveinssonar
Never Forever með Singapore Sling
Leikstjórn: Þórður Grímsson
Skeletons Having Sex on a Tin Roof með Orphic Oxtra
Leikstjórn: Bergrún Snæbjörnsdóttir
I Don’t Want To Go To Sleep Either með FM Belfast
Leikstjórn: Árni Rúnar Hlöðversson
Bed of Needles með Steed Lord
Leikstjórn: Steed Lord (ásamt Sonya Tayeh)
American með FM Belfast
Leikstjórn: Árni Rúnar Hlöðversson
Two Boys með Sin Fang
Leikstjórn: Inga Birgisdóttir

Tags: Apparat Organ Quartet, FM Belfast, Gus Gus, Hjaltalín, Kiriyama Family, Orphic Oxtra, Retro Stefson, Reykjavík!, Sin Fang, Singapore Sling, Snorri Helgason, Sóley, Steed Lord, We Made God, Who Knew, Who Made God
Flokkað undir Georg Atli | Comments Off

Topp 5 Airwaves tilhlökkun *Gestalisti* – Dr. Gunni

7.10.2010 - Georg Atli

Annar gestalistamaðurinn í dag er enginn annar en Dr. Gunni, en hann er eins og alþjóð veit mikill tónlistarspekingur og hefur gefið út spil og stjórnað útvarpsþáttum og sjónvarpsþáttum og skrifað í blöðin og bækur og ég veit ekki hvað og hvað. Hann er líka einn af vinælli bloggurum landsins og það er alveg þess virði að kíkja á síðuna hans. Ekki nóg með það þá er goðsagnakennda hljómsveitin hans S/H Draumur eitt af aðalnúmerum Airwaveshátíðarinnir í ár. Það er líka vert að minnast á það að sú hljómsveit ætlar að endurútgefa plötuna sína Goð og það ætti að vera hægt að kaupa snilldina í stafrænni forsölu hér! (það er m.a.s. hægt að hlusta frítt!)

OG svo á hann líka afmæli í dag, þannig að topp 5 óskar Dr. Gunna til hamingju með afmælið!

S/H Draumur er að spila á NASA á fimmtudag kl. 23:00

Dr. Gunni – 5 atriði á Airwaves 2010

Sko, Airwaves er algjör frumskógur og alveg frábærlega mikið af fínu stöffi þarna. Ég tók þá ákvörðun að velja bara erlent efni, en það er auðvitað geðveikt mikið af spennandi íslensku stöffi líka. Ég mæli með Airwaves fitubrennslu mixinu 2010 (http://this.is/drgunni/mp3/Airwaves-fitubrennsla-2010.mp3), þar sem þú heyrir 30 erlend Airwaves bönd og getur brennt af þér fitu í leiðinni. En ok, skellum oss í þetta:

5. Toro Y Moi / Neon Indian
Hér eru tvö atriði sem merkimiðanum “Chillwave” hefur verið slengt á. Hljómsveitin Beach House er líklega þekktasta bandið í þessari deild. Músík er einhvers staðar mitt á milli Beach Boys, House tónlistar og My Bloody Valentine – nokkuð ferskt og svalandi stöff. Toro Y Moi er aðallega einn gaur, Chazwick Bundick, og fyrsta platan hans Causers of This kom út á þessu ári og er nokkuð fín. Neon Indian er í svipuðum fílingi, en það er bara meira popp í gangi hjá honum og meira bít. Það verður gaman að sjá hvernig þetta stöff er læf. Toro Y Moi er á Venue á föstudaginn kl. 23.30, Neon Indian er líka á Venue, en á laugardaginn kl. 23.30.

Toro Y Moi – Blessa á YouTube

4. Tunng
Bresk “þjóðlaga-rafræna”. Flott popp umvafið flottum rafstælum, án þess að það sé keyrt í kaf. Flottar raddir og gott stöff. Tékkaðu á síðustu tveimur plötunum með þeim, sú frá 2007, Good Arrows er tilraunakenndari. Svo held ég að þetta sé helvíti fínt læf. Tunng spila kl. 21.30 á laugardaginn í Listasafninu.

3. Diamond Rings
Demantahringirnir er nú bara einn Kanadamaður sem heitir John O’Regan. Hann er nýbyrjaður, fyrsta platan hans heitir Special Affections og er að koma út. Þetta er dáldið gott og hressandi indie popp, melódískt og röddin í gaurnum minnir mig á David Bowie, en samt bara smá. Ég vona að hann mæti með band en verði ekki bara einn eins og kleina með kassagítar, því það er mikið lagt í útsetningar í þessari tónlist og það væri gaman að sjá þetta á góðu blasti. Diamond Rings er á Venue á laugardaginn kl. 23.30.

2. Crocodiles / The Vandelles
Tvö góð bandarísk, sem koma úr sama bekk og Singapore Sling, þ.e. það má finna fyrstu plötu Jesus & The Mary Chain í plötuskápunum þeirra, plús Velvet Underground, The Sonics, The Stooges, Suicide o.s.frv. Það er þó alltaf einhver framþróun og hvorugt bandið – ekki frekar en Singapore Sling – að stæla hrátt. Crocodiles halla sér ítrekað í átt að taktföstu krautrokki og eru með góðan sens fyrir melódískri uppbyggingu. Tvær góðar plötur eru komnar út með þeim, sú seinni, Sleep Forever, var tekin upp af Simian Mobile Disco manninum James Ford. Minna bözz er í kringum The Vandelles, en þetta er þétt band engu að síður og fullt af góðu hrámeti á nýjustu plötunni þeirra, Del Black Aloha. Crocodiles spila á Sódómu á laugardaginn kl. 22.50. The Vandelles spila í Iðnó á föstudaginn kl. 20.
 

1. Timber Timbre
Ef ég mætti bara sjá eitt band á Airwaves myndi ég sjá þetta. Bandið er eins manns, aðalkarlinn heitir Taylor Kirk og er Kanadamaður, en hann er væntanlega með eitthvað lið með sér þegar hann spilar læf. Hann hefur víst gert 3 plötur, en ég hef bara heyrt þá nýjustu, samnefnda bandinu, sem er ógeðslega góð. Taylor er með þýða og flotta rödd og tónlistin er svona einhvers staðar á milli Julee Cruise (David Lynch dívan) og örlí Nick Cave með dassi af Mazzy Star og jafnvel furðumenninu Jandek – en samt er útkoman algjörlega sérstök. Ég heyrði lagið Magic Arrow í einum Breaking Bad þætti og vissi ekkert hvað þetta var. Þetta var bara svo flott að ég linnti ekki látum fyrr en ég var búinn að finna úr úr þessu á netinu. Timber Timbre spila kl. 19.30 á laugardaginn í Listasafninu.

Tags: Airwaves, Airwaves 2010, Beach Boys, Beach House, Crockodiles, David Bowie, Diamond Rings, Jandek, Jesus & The Mary Chain, Julee Cruise, Mazzy Star, My Bloody Valentine, Neon Indian, Nick Cave, S/H Draumur, Simian Mobile Disco, Singapore Sling, Suicide, The Sonics, the stooges, The Vandellas, Timbre Timbre, Toro y Mo, Tunng, Velvet Underground
Flokkað undir Airwaves, Georg Atli | Comments Off

The Duke Spirit

5.9.2007 - Kristín Gróa

Ég hef verið að vinna það þarfa en um leið ótrúlega tímafreka og leiðinlega verk að koma öllum diskunum mínum yfir á tölvutækt form og hef í leiðinni endurnýjað kynni mín við tónlist sem hefur gleymst í gegnum árin. Einhverra hluta vegna dettur sumt bara út af radarnum hjá manni þegar það er ekki við höndina alla daga.

Ein plata sem ég dustaði rykið af er Cuts Across The Land með bresku hljómsveitinni The Duke Spirit. Þessa plötu keypti ég í einhverju bríaríi fyrir tveimur árum síðan án þess að hafa nokkurntíma heyrt í sveitinni og var ansi kát með uppgötvunina. Ef ég ætti að líkja þessu við eitthvað þá koma The Raveonettes og Singapore Sling fyrst upp í hugann nema með aðeins minna feedbacki og sudda. Ég mæli með því að þið tékkið á laginu Love Is An Unfamiliar Name sem er þrusurokkari og var í miklu uppáhaldi hjá mér um tíma. Hljómsveitin er víst að vinna að nýrri plötu en annars hefur lítið heyrst í henni undanfarið þó hún hafi reyndar ljáð annari sveit krafta sína á nýlegri plötu… en meira um það á morgun.

The Duke Spirit – Love Is An Unfamiliar Name
The Duke Spirit – Darling, You’re Mean

Tags: Singapore Sling, The Duke Spirit, The Raveonettes
Flokkað undir Óflokkað | Comments Off