Topp 5 uppgjör 2010 – Kristín Gróa
30.1.2011 - Kristín Gróa
1. Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
Robyn á Airwaves. Það var pínu bömmer að fæstir af þeim sem ég var með á tónleikunum kunnu mikið að meta hana en hún var æðisleg og það var frábært að sjá hana live aftur.
2. Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
Guided By Voices. Ég tók bókina Perfect From Now On: How Indie Rock Saved My Life með mér í vinnuferð til Færeyja síðasta vor og gleypti hana í mig. Höfundurinn lýsir þar ástarsambandi sínu við tónlist og þá sérstaklega tónlist Guided By Voices. Ég var lengi búin að ætla mér að sökkva mér almennilega í að hlusta á þá svo eftir þetta var ekki eftir neinu að bíða. Það er reyndar pínu erfitt að sökkva sér í tónlistina þeirra því þeir hafa gefið út svona sjö milljón lög og plötur en ég reddaði mér Bee Thousand og Alien Lanes og þær eru ÆÐI.
Guided By Voices – As We Go Up We Go Down
3. Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Platan Congratulations með MGMT. Sorrí en ég var ein af þeim sem fattaði hana ekki.
4. Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
Mig langar að segja Halcyon Digest með Deerhunter en ég hef svo oft áður reynt að hlusta á Deerhunter með takmörkuðum árangri svo ég get eiginlega ekki með góðri samvisku sagst hafa ætlað að tékka á henni. Mér dettur samt ekkert annað í hug!
5. Hver er bjartasta vonin?
Ég verð að segja Janelle Monáe því hún kom sá og sigraði með fyrstu plötunni sinni. Aðrir góðir kandídatar eru Wild Nothing, Surfer Blood og á Íslandi Of Monsters And Men.
Tags: Deerhunter, Guided By Voices, Janelle Monáe, MGMT, of monsters and men, Robyn, Surfer Blood, Wild Nothing
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | 2 athugasemdir »
Topp 5 erlendar plötur 2010- Kristín Gróa
23.1.2011 - Kristín Gróa
Eins og vanalega þá panikkaði ég þegar kom að því að gera upp árið. Bæði er úr svo miklu að velja og svo veit ég líka að það er svo margt sem ég hlustaði aldrei á og missti af. Þannig er það víst alltaf. Ég get ekki sleppt því að minnast á tíu runner up plötur því þær eru of góðar sleppa þeim (svindlari!). Það kemur kannski ekki mikið á óvart á þessum lista en stundum er það bara þannig.
Í engri sérstakri röð:
The Roots – How I Got Over
Charlotte Gainsbourg – IRM
Sufjan Stevens – Age Of Adz
Erykah Badu – New Amerykah Part Two (Return Of The Ankh)
Robyn – Body Talk
Wavves – King Of The Beach
Beach House – Teen Dream
Gil Scott-Heron – I’m New Here
The Walkmen – Lisbon
Vampire Weekend – Contra
5. Surfer Blood – Astro Coast
Þessi plata er einfaldlega barmafull af góðum lögum. Hún byrjar á kicker með Floating Vibes, fer svo í Swim sem er hálfgerður surf-headbanger og svo þaðan yfir í Take It Easy sem er svona sólskinslag sem ég tengi einhverra hluta við Hawaii. Ég gæti þrætt mig í gegnum öll lögin en staðreyndin er sú að það er ekki eitt slakt lag á plötunni heldur er hún 40 mínútur af skemmtilegheitum.
4. The National – High Violet
Ó Matt Berninger, hve þú dáleiðir mig með rödd þinni og hefur gert frá því ég heyrði hana fyrst. Það eru yfirleitt engir augljósir megahittarar á plötum The National (þó Bloodbuzz Ohio komist ansi nálægt því) en þær eru algjörlega dáleiðandi. Ég get bara ekki gert upp við mig hvaða plata er í mestu uppáhaldi, Alligator, The Boxer eða High Violet. Það er ekki algengt að hljómsveitir bombi út þremur plötum í röð sem eru svo yfirgengilega góðar að maður getur ekki gert upp á milli þeirra svo ég bíð spennt eftir næstu plötu.
3. The Arcade Fire – The Suburbs
Ég var rosalega sein til að byrja að hlusta á þessa plötu þó hún sæti þolinmóð í tónlistarsafninu og biði áheyrnar. Hún er pínu yfirþyrmandi svona klukkutíma löng með alveg 16 lög svo þar þarf smá þolinmæði til að hún nái að síast inn í heild. Það er hins vegar ekki hægt að neita því að hún er stútfull af alveg rosalega góðum lögum sem standa ein og sér en mynda samt sterka heild. Modern Man, Rococo, City Of Children, We Used To Wait og Sprawl II (Mountains Beyond Mountanis) standa upp úr hjá mér þessa stundina en staðreyndin sú að það er rosalega erfitt að velja á milli laganna. Þessi er á alveg á mörkunum að slá Funeral út en sú plata hafði þessi fyrstu plötu vá-sjokk-geðveikt áhrif með sér svo það er erfitt að bera þær saman.
The Arcade Fire – City With No Children
2. Kanye West – My Beautiful Dark Twisted Fantasy
Ég meika Kanye West auðvitað ekki fyrir fimm aura… eða ég hef ekki gert það fyrr en núna. Ég var fyrirfram alveg í mínus þegar ég byrjaði að hlusta á þessa plötu en ég get ekki neitað því að hún er alveg frábær. Skrítin, hreinskilin, catchy og stórfengleg. Þetta er algjör rússíbanareið. Strax í fyrsta lagi þegar ég heyrði stefið Can we get much higher?! þá var ég hooked. Ekki besta plata allra tíma og ekki alveg besta plata ársins en samt alveg djöfulli jaw dropping góð plata.
Kanye West – Gorgeous (feat. Kid Cudi)
1. Janelle Monáe – The ArchAndroid
Hvaðan kom þessi kona og þessi plata? Hún hafði allavega farið framhjá mér þangað til að ég fékk The ArchAndroid óvænt í hendurnar. Þetta er metnaðarfyllsta debut plata sem ég man eftir í svipinn. Hverslags crazy hæfileikarík manneskja hefur ferilinn á óflokkanlegri þemaplötu í þremur hlutum sem fjallar um ástir og örlög vélmennis og er með Saul Williams, Big Boi og Kevin Barnes á kantinum eins og ekkert sé eðlilegra? Það er vissulega hægt að nefna nokkur lög sem hápunkta (Tightrope, Cold War og Faster koma fyrst upp í hugann) en það er platan sjálf og það hversu heilsteypt hún er sem tryggir toppsætið.
Janelle Monáe – Come Alive (The War Of The Roses)
Tags: Beach House, Charlotte Gainsbourg, Erykah Badu, Gil Scott-Heron, Janelle Monáe, Kanye West, Robyn, Sufjan Stevens, Surfer Blood, The Arcade Fire, The National, The Roots, The Walkmen, Vampire Weekend, Wavves
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar, Óflokkað | Comments Off
Surfer Blood
28.1.2010 - Kristín Gróa
Það er fullt af nýjum plötum sem eiga hug minn allan þessa dagana en sú sem hefur vinninginn í augnablikinu er fyrsta plata Flórída kvartettsins Surfer Blood sem ber nafnið Astro Coast. Bæði nafn hljómsveitarinnar, nafn plötunnar og coverið vísa í eitthvað surf dæmi en tónlistin er alls ekki pjúra surftónlist. Vissulega er sólskin hérna (Floating Vibes) en það er líka næntís altrokk í anda Built To Spill (Swim) og Vampire Weekend afrópopp pælingar (Take It Easy).
Þetta hljómar eins og undarleg blanda en í grunninn er þetta bara awesome rokkplata!
Surfer Blood – Floating Vibes
Surfer Blood – Swim
Surfer Blood – Take It Easy
Tags: Surfer Blood
Flokkað undir Kristín Gróa, Óflokkað | Comments Off
