Topp 5 lög sem ég uppgötvaði á Topp 5
4.5.2012 - Kristín Gróa
Þetta eru ekki endilega lög sem ég uppgötvaði heldur líka tónlistarmenn/hljómsveitir/plötur sem ég gaf mér tíma til að hlusta á og gaf séns út af topp 5.
5. Alphaville
Ég hafði aldrei hlustað á Alphaville umfram hið frábæra lag Forever Young en þegar Snorri skrifaði Sarp um plötuna með sama nafni þá fyrst hlustaði ég á eitthvað meira. Ég fíla þetta! Ég fíla þetta lag samt ennþá best enda er ég svoddan sökker fyrir svona dramatískum eighties lögum.
4. Spiritualized – Ladies & Gentlemen We Are Floating In Space
Ég skal viðurkenna það (skömmustuleg á svip) að Spiritualized og hin lofaða plata Ladies & Gentlemen We Are Floating In Space voru búin að vera á to-do listanum mínum í svona 10 ár en ég gerði bara aldrei neitt í því að tékka á þessu. Það var ekki fyrr en Georg Atli tók plötuna fyrir í Sarpinum að ég hlustaði loksins. Það eina góða við að hafa beðið svona lengi með að hlusta er að ég átti upplifunina eftir. Núna er ég ofboðslega hrifin af nýju plötunni Sweet Heart Sweet Light líka.
3. Ella Fitzgerald – Ella Wishes You A Swinging Christmas
Ég hafði auðvitað hlustað aðeins á Ellu en jólaplötuna hafði ég aldrei heyrt fyrr en Georg Atli tók hana fyrir í Sarpinum. Nú er hún eina jólaplatan sem ég hlusta á fyrir jólin.
2. The Very Best – Cape Cod Kwassa Kwassa
Þessi ábreiða af Vampire Weekend er mögulega hressasta lag allra tíma og ef það er til hressara lag þá er það líklega Warm Heart Of Africa þar sem sjálfur Ezra Koenig syngur. Georg póstaði þessu! Ég finn Cape Cod Kwassa Kwassa ekki á YouTube svo þið fáið bara Warm Heart Of Africa 
1. Gil Scott Heron – I’m New Here
Ég var búin að lesa plöturýni um plötuna I’m New Here en hafði einhvernveginn engan sérstakan áhuga á henni. Ég hafði heldur aldrei hlustað á Gil Scott-Heron þó ég vissi auðvitað af honum og The Revolution Will Not Be Televised. Þegar Georg gerði plötuna að plötu marsmánaðar 2010 þá fór ég að hlusta og ég hef ekki hætt síðan. Þessi plata er meistaraverk frá upphafi til enda og er orðin ein af mínum allra uppáhalds.
Tags: Alphaville, Ella Fitzgerald, Gil Scott-Heron, Spiritualized, The Very Best, Vampire Weekend
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Topp 5 erlendar plötur 2010- Kristín Gróa
23.1.2011 - Kristín Gróa
Eins og vanalega þá panikkaði ég þegar kom að því að gera upp árið. Bæði er úr svo miklu að velja og svo veit ég líka að það er svo margt sem ég hlustaði aldrei á og missti af. Þannig er það víst alltaf. Ég get ekki sleppt því að minnast á tíu runner up plötur því þær eru of góðar sleppa þeim (svindlari!). Það kemur kannski ekki mikið á óvart á þessum lista en stundum er það bara þannig.
Í engri sérstakri röð:
The Roots – How I Got Over
Charlotte Gainsbourg – IRM
Sufjan Stevens – Age Of Adz
Erykah Badu – New Amerykah Part Two (Return Of The Ankh)
Robyn – Body Talk
Wavves – King Of The Beach
Beach House – Teen Dream
Gil Scott-Heron – I’m New Here
The Walkmen – Lisbon
Vampire Weekend – Contra
5. Surfer Blood – Astro Coast
Þessi plata er einfaldlega barmafull af góðum lögum. Hún byrjar á kicker með Floating Vibes, fer svo í Swim sem er hálfgerður surf-headbanger og svo þaðan yfir í Take It Easy sem er svona sólskinslag sem ég tengi einhverra hluta við Hawaii. Ég gæti þrætt mig í gegnum öll lögin en staðreyndin er sú að það er ekki eitt slakt lag á plötunni heldur er hún 40 mínútur af skemmtilegheitum.
4. The National – High Violet
Ó Matt Berninger, hve þú dáleiðir mig með rödd þinni og hefur gert frá því ég heyrði hana fyrst. Það eru yfirleitt engir augljósir megahittarar á plötum The National (þó Bloodbuzz Ohio komist ansi nálægt því) en þær eru algjörlega dáleiðandi. Ég get bara ekki gert upp við mig hvaða plata er í mestu uppáhaldi, Alligator, The Boxer eða High Violet. Það er ekki algengt að hljómsveitir bombi út þremur plötum í röð sem eru svo yfirgengilega góðar að maður getur ekki gert upp á milli þeirra svo ég bíð spennt eftir næstu plötu.
3. The Arcade Fire – The Suburbs
Ég var rosalega sein til að byrja að hlusta á þessa plötu þó hún sæti þolinmóð í tónlistarsafninu og biði áheyrnar. Hún er pínu yfirþyrmandi svona klukkutíma löng með alveg 16 lög svo þar þarf smá þolinmæði til að hún nái að síast inn í heild. Það er hins vegar ekki hægt að neita því að hún er stútfull af alveg rosalega góðum lögum sem standa ein og sér en mynda samt sterka heild. Modern Man, Rococo, City Of Children, We Used To Wait og Sprawl II (Mountains Beyond Mountanis) standa upp úr hjá mér þessa stundina en staðreyndin sú að það er rosalega erfitt að velja á milli laganna. Þessi er á alveg á mörkunum að slá Funeral út en sú plata hafði þessi fyrstu plötu vá-sjokk-geðveikt áhrif með sér svo það er erfitt að bera þær saman.
The Arcade Fire – City With No Children
2. Kanye West – My Beautiful Dark Twisted Fantasy
Ég meika Kanye West auðvitað ekki fyrir fimm aura… eða ég hef ekki gert það fyrr en núna. Ég var fyrirfram alveg í mínus þegar ég byrjaði að hlusta á þessa plötu en ég get ekki neitað því að hún er alveg frábær. Skrítin, hreinskilin, catchy og stórfengleg. Þetta er algjör rússíbanareið. Strax í fyrsta lagi þegar ég heyrði stefið Can we get much higher?! þá var ég hooked. Ekki besta plata allra tíma og ekki alveg besta plata ársins en samt alveg djöfulli jaw dropping góð plata.
Kanye West – Gorgeous (feat. Kid Cudi)
1. Janelle Monáe – The ArchAndroid
Hvaðan kom þessi kona og þessi plata? Hún hafði allavega farið framhjá mér þangað til að ég fékk The ArchAndroid óvænt í hendurnar. Þetta er metnaðarfyllsta debut plata sem ég man eftir í svipinn. Hverslags crazy hæfileikarík manneskja hefur ferilinn á óflokkanlegri þemaplötu í þremur hlutum sem fjallar um ástir og örlög vélmennis og er með Saul Williams, Big Boi og Kevin Barnes á kantinum eins og ekkert sé eðlilegra? Það er vissulega hægt að nefna nokkur lög sem hápunkta (Tightrope, Cold War og Faster koma fyrst upp í hugann) en það er platan sjálf og það hversu heilsteypt hún er sem tryggir toppsætið.
Janelle Monáe – Come Alive (The War Of The Roses)
Tags: Beach House, Charlotte Gainsbourg, Erykah Badu, Gil Scott-Heron, Janelle Monáe, Kanye West, Robyn, Sufjan Stevens, Surfer Blood, The Arcade Fire, The National, The Roots, The Walkmen, Vampire Weekend, Wavves
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar, Óflokkað | Comments Off
Topp 5 erlendar plötur 2010 – Georg Atli
21.1.2011 - Georg Atli
Árið var gott og það var alveg fullt fullt af góðri tónlist. Eins og vanalega á árslitum þá var fáránlega erfitt að velja bara 5 plötur á listann og of ósanngjarnt að nefna ekki fleiri þannig að ég byrja á næstum því listanum mínum (og eins og alltaf er þetta ekki í neinni sérstakri röð):
The Tallest Man on Earth – The Wild hunt -> Sænskur Bob Dylan og þó að sú líking hljómi ekkert sérstaklega þá gerir tónlistin það.
Local Natives – Gorilla Manor -> Þessi plata hefði verið í 6. sæti. Þræl fínt popprokk.
The Black Keys – Brothers -> The Black Keys eru aftur farnir að gera það sem að þeir gera svo frábærlega; spila blúsrokk.
Das Racist – Sit Down Man -> Besta rappplata síðasta árs
Kanye West – My Beautiful Dark Twisted Fantasy -> Næst besta rappplata síðasta árs og ofmetnasta plata ársins
Grinderman - Grinderman 2 -> Skítugt, hart, hátt, pönkað gæða rokk frá söngvara The Birthday Party
Vampire Weekend – Contra -> Mest gleymda plata ársins, furðulega góð þó að þetta sé pínu það sama og á fyrri plötunni
Los Campesinos – Romance is Boring -> Ég skil ekki af hverju það eru ekki allir að blasta Los Campesinos
Sleigh Bells – Treats -> Dísæt og krúttuð óhljóða geðveiki
The National – High Violet -> Besta plata The National
Toro y Moi – Causers of This -> Vanmetnasta plata ársin
Sam Amidon – I See the Sign -> Allt sem Sam Amidon gerir er gott.
og svo Topp 5 plötur ársins:
5. Joanna Newsom – Have One on Me
Ég var lengi að fatta tónlistina hennar Joanna Newsom og fílaði engan vegin fyrstu plötuna hennar The Mil-eyed Mender (2004) og nennti ekki einu sinni að hlusta á plötuna Y’s (sem kom út í millitíðinni) en féll eiginlega strax fyrir fyrsta laginu sem ég heyrði af þessari plötu. Ég þyrfti líklega að gefa hinum plötunum meiri séns.
Lag: Jackrabbits
4. Fang Island – Fang Island
Þetta var það sem kom mér líklega mest á óvart í erlendri tónlist. Þetta er svo sem ekkert neitt sem að maður hefur aldrei heyrt áður, því þetta minnir á bæði Ratatat og íslensku ofurtöffarana í Retron. En þetta er samt rosalega skemmtilegt. Mjög skemmtilegt gítarrúnk af bestu gerð.
Lag: Sideswiper
3. Arcade Fire – The Suburbs
Arcade Fire náðu nýjum hæðum í dramatískri og yfirdrifinni tónlist sem hljómar eins og ef að þú tækir heila þáttaröð af einhverri sápuóperu og tækir allann ofleikinn og mjúku linsurnar og allt glysið go myndir breyta því í 16 lög og setja það á eina plötu… nema að tónlistin er geðveikt góð.
2. Gil Scott-Heron – I’m New Here
Gil Scott-Heron gaf út sína fyrstu plötu í 15 ár og hún var rosaleg. Fullt af flottum textum, þéttur taktur, coverlög sem engium datt í hug að myndu vera þarna og svakalega flott lög. Varð til þess að ég fór að hlusta á allt gamla stöffið hans aftur.
Lag: The Crutch
1. Titus Andronicus – The Monitor
Titus Andronicus kom mér mikið á óvart (fannst Airing of Grievences samt rosa góð)og gaf út alveg geðveikt góða pönk plötu, nútíma útgáfan af pönki en það er samt pönk. Þetta er grjót hart pólitískt og þrælskemmtilegt. Ég var allt árið alveg að fara að skrifa langan pistil um það hvað þessi plata er dásamlega skemmtileg og góð en einhvern veginn hætti ég alltaf við. Mest spilaða platan í 2010 plötusafninu mínu.
Tags: arcade fire, Das Racist, Fang Island, Gil Scott-Heron, Grinderman, Joanna Newsom, Kanye West, Local Natives, Los Campesions, Ratatat, Retron, Sam Amidon, Sleigh Bells, The Black Keys, The National, The Tallest Man on Earth, Titus Andronicus, Toro y Moi, Vampire Weekend
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Topp 5 lög ársins 2010 – Kristín Gróa
9.1.2011 - Kristín Gróa
Lög ársins? Úff! Ég verð að fá að gera tíu runners up. Í engri sérstakri röð:
Waka Flocka Flame – Hard In Da Paint
Fresh And Onlys – Waterfall
Gorillaz – On Melancholy Hill
Japandroids – Younger Us
Rihanna – Rude Boy
Vampire Weekend – White Sky
Prinspóló – Niðrá strönd
Gil Scott-Heron – New York Is Killing Me
Janelle Monáe – Cold War
Sufjan Stevens – I Walked
Að lokum, í mjög svo sérstakri röð:
5. Joanna Newsom – Good Intentions Paving Company
Þrátt fyrir að lagið sé sjö mínútur að lengd þá er ekki séns að fá leið á því. Það er gangur í því allan tímann og það er eiginlega ekki kórus en samt eiginlega næstum því. Ég féll ekki fyrir plötunni í heild sinni en þetta lag náði mér.
Rosalega catchy og krúttulegt. Þegar þetta lag byrjar að spilast á hljóðárásinni sem Treats er þá er það svona pínu break frá öllum hávaðanum.
Þetta lag er bara svo fallegt og hlýjar mér að innan og fær mig til að dilla mér og minnir mig á sól og drauma og ástina. Svo er stefið líka addictive.
2. The Arcade Fire – Sprawl II (Mountains Beyound Mountains)
Ég var rosalega lengi að koma mér í það að hlusta almennilega á The Suburbs . Ég fékk hana á sama tíma og ég fékk bunka af öðrum plötum og einhvernveginn varð hún útundan. Þar að auki er hún 16 lög og yfir klukkutími að lengd og athyglisgáfan mín er orðin svo skemmd að ég á erfitt með að melta svona mikið af tónlist í einu. Þegar ég loksins dembdi mér í þetta af alvöru og rakst á The Sprawl II (Mountains Beyound Mountains) þá var ég svo svekkt að hafa ekki hlustað fyrr. Ég missti úr alveg mánuð þar sem ég hefði getað verið að missa mig yfir þessu lagi!
Þetta er bara lag ársins í mínum huga og það kom aldrei neitt annað til greina. Það er til merkis um gæði lagsins að ég er búin að hlusta á það stanslaust síðan ég heyrði það fyrst en samt fæ ég ennþá pínu awesomeness kítl í magann þegar ég heyri það. Línan Stilettos on broken bottles, I’m spinning around in circles er ein besta lína í ástarsorgardansanthemi nokkurntíma!
Persónulega skiptir þetta lag mig líka máli því í byrjun maí fékk ég þá flugu í höfuðið að byrja að fara út að hlaupa þó ég gæti eiginlega ekki hlaupið á milli ljósastaura. Móð og másandi píndi ég mig áfram í margar vikur og var alltaf viss um að það myndi líða yfir mig sökum andnauðar. Ég gafst samt aldrei upp og núna hleyp ég eins og vindurinn! Alveg frá því í maí hefur Dancing On My Own verið á hlaupaplaylistanum svo í hvert einasta skipti sem ég heyri það þá hugsa ég um hvað ég er stolt af sjálfri mér fyrir að hafa aldrei gefist upp á því að vera móð með hlaupasting heldur að hafa alltaf þraukað og klárað. Go me! Lag ársins!
Tags: Fresh And Onlys, Gil Scott-Heron, Gorillaz, Janelle Monáe, Japandroids, Joanna Newsom, Prins Póló, Rihanna, Robyn, Sleigh Bells, Sufjan Stevens, The Arcade Fire, Vampire Weekend, Waka Flocka Flame, Wild Nothing
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar, Óflokkað | Comments Off
Topp 5 plötur ársins…nr. 4 – Georg Atli
12.1.2010 - Georg Atli
Númer 4… Dirty Projectors með Plötuna Bitte Orca
Bitte Orca er í fjórða sæti hjá mér, þetta er fimmta platan frá Dirty Projectors og sú lang besta. Lögin á plötunni eru meira popp en á fyrri plötum en það bitnar samt ekkert á gæðum tónlistarinnar, eins og gerist stundum hjá hljómsveitum sem reyna að verða hlustendavænni en áður. Aðalsprautan Dave Longstreth syngur meða svakalega mjúkri og tærri rödd en hefur greinilega gaman af því að semja laglínur sem eru hektískar og oft ruglingslegar, hann veður oft úr einu í annað. Lögin rísa og falla bara alveg eins og honum dettur í hug og fylgja ekkert endileg neinum hefðbundnum formúlum.
Skemmtilegur bónus fróðleikur: Ezra Koenig söngvari Vampire Weekend spilaði á saxófón á einum evróputúrnum hjá Dirty Projectors.
Lag:
Two Doves
og líka nýji singullinn þeirra:
Ascending Melody
Myndbönd:
Og svo eitt frá því þau unnu með Björk.
Tags: 2009, Árslisti, Dave Longstreth, Dirty Projectors, Ezra Koenig, Uppgjör, Vampire Weekend
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Topp 5 plötur ársins, númer FIMM – Kristín Gróa
11.1.2010 - Kristín Gróa
Ég verð að viðurkenna að það voru ekki jafnmargar plötur sem heltóku mig eins og árið 2008 enda var erfitt að fylgja því eftir. Síðasti árslisti hjá mér hljóðaði svona:
5. Wolf Parade – At Mount Zoomer
4. The Dodos – Visiter
3. Vampire Weekend – Vampire Weekend
2. Fleet Foxes – Fleet Foxes
1. TV On The Radio – Dear Science
Í þetta skipti ætlum við að telja plötur árins niður dag frá degi svo í dag birtast aðeins runners up og fimmta sætið.
Runners up:
Smith Westerns – Smith Westerns
Dirty Projectors – Bitte Orca
The Mountain Goats – The Life Of The World To Come
The Pains Of Being Pure At Heart – The Pains Of Being Pure At Heart
The XX – XX
Yo La Tengo – Popular Songs
Fever Ray – Fever Ray
The Thermals – Now We Can See
Grizzly Bear – Veckatimest
Animal Collective – Merriweather Post Pavillion
Fimmta besta plata ársins að mínu mati er svo:
5. Yeah Yeah Yeahs – It’s Blitz!
Áður en ég tala nokkuð meira um plötuna sjálfa þá verð ég að segja að þetta er hands down uppáhalds plötucoverið mitt þetta árið, ef ekki þennan áratuginn. Rosalega flott og einföld hugmynd sem grípur augað. Mér fannst þessi plata aldrei fá sérstaklega mikla umfjöllun og í síðasta toppfimm hittingi vorum við öll sammála um að hún væri gróflega vanmetin og að hún myndi örugglega ekki skora hátt á árslistunum. Já við vorum greinilega í ruglinu því hún skoraði síðan bara rosa hátt á árslistunum og lögin á henni líka. Jáhhá!
Burtséð frá því öllu þá er þetta bara killer plata sem er vissulega dálítið brotthvarf frá því sem YYY hafa verið að gera en inniheldur engu að síður nokkur af sterkustu lögum þeirra frá upphafi eins og Zero, Heads Will Roll og Hysteric.
Tags: 2009, Animal Collective, Árslisti, Dirty Projectors, Fever Ray, Fleet Foxes, Grizzly Bear, Smith Westerns, The Dodos, The Mountain Goats, The Pains of Being Pure at Heart, The Thermals, The XX, TV on the Radio, Uppgjör, Vampire Weekend, Wolf Parade, Yeah Yeah Yeahs, Yo La Tengo
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Ábreiða dagsins.
2.3.2009 - Georg Atli
Eins og ég sagði einhvern tímann finnast mér cover lög rosalega merkileg og ég á örugglega eftir að henda svona póstum inn svona semí-reglulega…
Lagið í dag er ‘Cape Cod Kwassa Kwassa’.
Hljómsveitin Vampire Weekend gaf út plötu í fyrr sem er/var rosa góð þar var þetta lag einn af hápunktunum. Það er alveg magnað, rímar luis vuitton við benetton við reggeaton og það eitt og sér er frábært.
Útgáfa tvö er með Hot Chip og Peter Gabriel, skemmtileg pörun þarna og útkoman líka. Hot Chip leynigrúvið í algleymingi og með Peter Gabriel að syngja verður það einhvern veginn eins og aukalag af Lion King sándtrakkinu. Fyndið þegar Peter Gabriel syngur ‘feels so unnatural to sing your own name.’
Þriðja útgáfan af þessu lagi er alls ekki sú versta. Kemur af Plötunni ‘Esau Mwamwaya and Radioclit are the Very Best’ með The Very Best (sem heita einmitt Radioclit og Esau Mwamwaya). Radioclit eru hálffrægir af netinu sem svona mixteip gaurar og ákváðu að gera heila plötu með söngvara frá Malaví. Platan kom út í fyrra og er klárlega ein af bestu plötum seinasta árs, þeir taka nokkur coverlög, en gera þau að sínum eigin (eins og heyrist kannski) m.a. eru lög þar eftir Bítlana og M.I.A.. Magnað stöff.
-Georg Atli
Tags: Esau Mwamwaya, Hot Chip, M.I.A., Peter Gabriel, Radioclit, the beatles, The Very Best, Vampire Weekend
Flokkað undir Georg Atli, Óflokkað | 4 athugasemdir »
Topp 5 plötur ársins 2008 – Kristín Gróa
5.1.2009 - Kristín Gróa
5. Wolf Parade – At Mount Zoomer
Einhverra hluta vegna fór ekkert sérstaklega mikið fyrir þessari plötu og almennt fékk ég þá tilfinningu að fólk hefði orðið fyrir vonbrigðum með hana. Mér fannst þetta aftur á móti heilsteypt og góð plata sem var algjörlega rökrétt skref frá Apologies To The Queen Mary.
4. The Dodos – Visiter
Alveg hreint æðisleg plata. Hún er kannski ívið of löng og það hefði alveg mátt grisja hana aðeins en hápunktarnir eru svo svakalegir að þeir halda henni uppi.
3. Vampire Weekend – Vampire Weekend
Án efa skemmtilegasta plata ársins. Ég mana ykkur til að hlusta án þess að brosa og dilla ykkur… ekki hægt!
2. Fleet Foxes – Fleet Foxes
Þvílík debut plata. Það er eins og hún komi frá afskekktum stað á öðrum tíma, ekki Seattle nútímans. Ótrúlega heilsteypt og falleg plata.
1. TV On The Radio – Dear Science
Ég efaðist ekki augnablik um toppsætið. Þeir verða bara betri og betri félagarnir og þessi plata er svo margslungin, grípandi, dansvæn, gáfuleg, frumleg og bara engu lík! Eftir að ég fékk hana í hendurnar hefur varla annað komist í spilarann.
Tags: 2008, Árslisti, Fleet Foxes, The Dodos, TV on the Radio, Uppgjör, Vampire Weekend, Wolf Parade
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Topp 5 Plötur 2008 – Georg
2.1.2009 - Georg Atli
1. Bon Iver – For Emma, Forever Ago
Einlægasta og fallegasta og sárasta og besta plata sem ég hef heyrt í langan tíma… (ok hún kom út í des 2007 en mér finnst hún svo góð að ég ætla samt að hafa hana efsta á 2008 listanum)
Skinny Love à la Blogothèque
2. Cut Copy – In Ghost Colors
…sækadelic-elektró-rokk??? Rosalega flott og gott og hressandi, soldið líkt MGMT en mér finnst þetta betra.
Hearts On Fire:
3. Fleet Foxes – Fleet Foxes
Nýliðar ársins með ótrúlega þægilega plötu (þægilegt er meint á sem bestan hátt), þeir fá fullt lánað allstaðar frá og gera það bara mjög vel.
White Winter Hymnal
4. Marnie Stern – This Is It And I Am It And You Are It And So Is That And He Is It And
She Is It And It Is It And That Is That
Óhljóða-pönk-krútt (eða eitthvað svoleiðis) með geðveikt flottum gítar!
Ruler
Hipp-hopp plata ársins
Vídjóið er hér, en það er víst ekki við allra hæfi (enda var það bannað af Youtube)… og það eru blikkljós svo ekki horfa ef þið eruð flogaveik…
Komust-ekki-alveg-á-listann-listinn
MGMT – Oracular Spectacular
Fucked Up – The Chemistry Of Common Life
Glasvegas – Glasvegas
Beck – Modern Guilt
Nick Cave – Dig, Lazarus Dig!
Vampire Weekend – Vampire Weekend
Portishead – Third
TV On The Radio – Dear Science
Tags: 2008, Árslisti, Beck, Bon Iver, Cut Copy, Fleet Foxes, Flying Lotus, Fucked Up, Glasvegas, Marnie Stern, MGMT, Nick Cave, Portishead, TV on the Radio, Uppgjör, Vampire Weekend
Flokkað undir Georg Atli, Listar | 1 athugasemd »
Topp 5 lög ársins 2008 – Kristín Gróa
19.12.2008 - Kristín Gróa
Ókei ókei þetta er topp 5 en byrjum á 10 runners upp í engri sérstakri röð:
Sébastien Tellier – Divine
Vampire Weekend – Cape Cod Kwassa Kwassa
Beck – Gamma Ray
Fleet Foxes – White Winter Hymnal
Beyoncé – Single Ladies (Put A Ring On It)
Goldfrapp – A&E
Neon Neon – I Lust You (feat. Cate Lebon)
Wolf Parade – California Dreamer
Hercules & Love Affair Blind (feat. Antony Hegarty)
FM Belfast – Par Avion
5. Lykke Li – Dance, Dance, Dance af Youth Novels
Easy conversations, there’s no such thing
No I’m shy, shy, shy
My hips they lie ’cause in reality
I am shy, shy, shy
Þetta er eitt af þessum lögum sem ég elska að setja á þegar ég er ein heima með hvítvínsglas í hendi að finna mig til fyrir skemmtilegt kvöld. I was a dancer all along…
4. Sigur Rós – Inní mér syngur vitleysingur af Með suð í eyrum við spilum endalaust
Ég er nýbúin að setja þetta lag á lagatitlalista en fyrir utan frábæran titil þá bara vá þetta er svo svakalega magnað lag. Ég held að ég hafi aldrei fílað Sigur Rósar lag svona rosalega… úffpúff.
3. The Walkmen – In The New Year af You & Me
Ég skal viðurkenna að ég hef ekki enn hlustað á þessa plötu í heild sinni því ég er búin að vera í plötukaupabanni en þetta lag hefur dugað mér alveg hreint ágætlega hingað til. Það er í augnablikinu mest spilaða lag í tónlistarsafninu mínu (ok sem núllstillist reyndar reglulega því iTunes er fucked en samt!).
2. MGMT – Time To Pretend af Oracular Spectacular
I’m feeling rough
I’m feeling raw
I’m in the prime of my life
Þetta átti svo vel við í ár að ég á bolinn.
1. The Dodos – Jodi af Visiter
Allt árið hefur ekkert lag hreyft jafn mikið við mér og þetta lag. Það eru svo mörg snilldarmóment hérna sem valda því að maginn tekur kipp og hoppar upp um 2 sentimetra að ég er alltaf í hálfgerðu uppnámi eftir að hlusta á það. Hvernig þeir geta spilað svona hratt og ákaft veit ekki… og samt er lagið ekkert hratt! Kreisí shit!
Tags: 2008, Antony Hegarty, Árslisti, Beck, Beyonce, Cate Lebon, Fleet Foxes, FM Belfast, Goldfrapp, Hercules & Love Affair, Lykke Li, MGMT, Neon Neon, Sébastien Tellier, Sigur Rós, The Dodos, The Walkmen, Uppgjör, Vampire Weekend, Wolf Parade
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
