Topp 5 lög sem ég uppgötvaði á Topp 5
9.5.2012 - Kristjana
Þegar maður býr í útlandinu og fær helgarheimsókn frá heimahögum fær allt annað að sitja á hakanum – sem er akkurat það sem gerðist hjá mér síðasta föstudag, með hálfskrifaðan lista. Ég ætla því að stelast til að smygla honum inn núna…
Ég er löngu búin að missa töluna á lögum sem ég hef uppgötvað vegna Topp 5, ýmist á síðunni sjálfri eða á einhvern hátt í gegnum hina topp fimmarana – á spjallinu, í óteljandi e-mailunum, þegar ég skrepp með þeim á tónleika eða bara yfir topp 5 grillmat. Þessi fimm eru því brotabrot, 5 góð lög sem ég uppgötvaði á Topp 5 og hlusta reglulega á.
5. Booker T & the MG’s – Green Onions
Eitt af þessum lögum sem ég hafði margoft heyrt en alltaf hjá einhverjum öðrum og hafði bara ekki hugmynd um með hverjum það væri. Ég hafði bara aldrei pælt neitt í því fyrr en Kristín skrifaði um það. Ég uppgötvaði því lagið kannski ekki, per se, en hef þó hlustað miklu meira á það eftir ‘uppgötvunina’ því nú get ég skellt því á sjálf
4. TThe Ruby Suns – Oh, Mojave
Kristín Gróa skrifaði fyrir rétt rúmum 4 árum:
“Þetta er ekki dæmigerð indírokkplata því það liggur frekar við að hægt sé að kalla þetta (Krissa lokaðu augunum núna) world music! Gahh! Ekki hlaupa öskrandi í burtu samt því þessi plata er uppfull af gleði og ljúfum tónum, sumari og yndislegum glundroða.”
Sem hún og er. Og þetta lag greip mig svo svakalega strax að ég hef hlustað á það reglulega síðan. Oft oft oft. Þetta hefur m.a. verið á ferðaplaylistum, workout playlistum og vinnu playlistum og fær mig alltaf til að brosa þegar ég heyri það.
Dan Deacon – The Crystal Cat
Crystal Cat náði einhvern veginn að fara framhjá mér þar til Kristín skrifaði um það hér. En það er allt í lagi því ég er búin að hlusta svo oft á það síðan að ég hef náð að vinna upp þessa mánuði sem ég missti af í byrjun og vel það. Þetta lag var á lokaverkefnisplaylistanum mínum síðasta haust og var því ansi oft spilað um miðjar nætur í vinnustofunni – þá tókum við mini-dans milli þess sem við lóðuðum, smíðuðum og jafnvel saumuðum. Good times.
Eins gaman og það er að dansa eins og vitleysingur við þetta lag í brjáluðum troðningi þá er líka lúmskt gaman að labba heim úr vinnu/skóla með það í headphonunum, boppandi hausnum með og brosandi út að eyrum. Eða er það kannski bara ég?
Gil Scott-Heron – Me and the Devil og New York is Killing Me
Gil Scott-Heron er svona gaurinn sem ég hafði heyrt um en af einhverjum ástæðum aldrei tékkað almennilega á. Eftir að Georg skrifaði svo um hann í plötu mánaðarins í mars 2010 lenti platan á repeat í ansi langan tíma. Í framhaldinu gat ég svo ekki annað en hlustað á allt sem ég komst yfir með honum (og blótað sjálfri mér í sand og ösku fyrir að hafa ekki byrjað að hlusta á hann fyrr). Góð uppgötvun, þó seint kæmi, og platan í miklu uppáhaldi hjá mér enda alveg hreint ótrúlega góð. Takk Georg!
Thao & Mirah – Eleven og Rubies and Rocks
Vorið 2008 sá ég Xiu Xiu spila en varð fyrir hálfgerðum vonbrigðum því þetta var ekki þeirra kvöld. Þau voru eiginlega bara ekkert spes. Hins vegar var Thao Nguyen að hita upp og hún var frábær. Ég fór því beint til hennar eftir tónleikana, keypti We Brave Bee Stings and All og hlustaði ansi mikið á þá plötu það árið.
Fast forward til 2011 þegar tUnE-yArDs var nokkurn veginn á repeat hjá mér og ég var, einhverra hluta vegna, búin að steingleyma Thao. Kristín skrifaði um samstarf hennar og Mirah Yom Tov Zeitlyn og plötuna þeirra, sem Merrill Garber pródúseraði einmitt. Áhrifin frá Merrill eru greinileg og samstarfið virkar vel. Þessi lög fá talsverða spilun hjá mér þökk sé uppgötvun og enduruppgötvun á Topp 5.
Tags: Booker T & the MG's, Dan Deacon, Gil Scott-Heron, Merrill Garber, Mirah Yom Tov Zeitlyn, Thao Nguyen, The Ruby Suns, tUnE-yArDs, Xiu Xiu
Flokkað undir Kristjana, Listar | 5 athugasemdir »
Topp 5 VOND cover – Georg Atli
3.10.2009 - Georg Atli
Ég hef sagt það áður og ég segi það enn einu sinni, mér finnst cover vera mjög merkileg. Þetta á líka við um vond cover, ég lenti meira að segja í svo miklum valkvíða með að velja úr safninu mínu að listinn kemur degi of seint en hérna koma mín topp 5:

5. Scarlett Johansson – Last Goodbye (Jeff Buckley cover)
Scarlett er voðaleg sæt og hæfileikarík leikkona og hún kann svosem alveg að syngja ágætlega en hún ætti ekki að covera nein lög, hún sannaði það með Tom Waits tribute plötunni sinni svo rækilega að öll lögin á listanum ættu eiginlega að vera af þeirri plötu… en það væri of augljóst.

4. Dizzee Rascal – That’s Not My Name (The Ting Tings cover)
Þetta er ekki einu sinni gott lag í upprunalegu útgáfunni, AF HVERJU Í ÓSKÖPUNUM ERTU AÐ GERA ÞAÐ VERRA!!!
3. Xiu Xiu – Fast Car (Tracy Chapman cover)
Xiu Xiu ákváðu að verða svo mikið artý og krútt að það fór hringinn og varð að einhverju allt öðru og undarlegu.

2. Chris Cornell – Billy Jean (Michael Jackson cover)
Ef að Michael Jackson hefði verið hvítur, kjánalegur og forsöngvarinn í Creed, Nickleback eða Live þá hefði það líklega hljómað svona.
1. Olivia Newton-John – Ring of Fire (Johnny Cash cover)
Það er ekkert hægt að lýsa þessu lagi neitt, það er svo hræðilega poppað og sykursætt að það verður bara að hlusta á það ef maður vill vita. Það má reyndar benda á það að lagið kom út á plötunni Making a Good Thing Better, jú þið lásuð rétt better
Tags: Chris Cornell, Creed, Dizzee Rascal, Jeff Buckley, Johnny Cash, Live, Michael Jackson, Nickelback, Olivia Newton-John, Scarlett Johansson, The Ting Tings, Tom Waits, Tracy Chapman, Xiu Xiu
Flokkað undir Georg Atli, Listar | Comments Off
Topp 5 vond cover – Kristín Gróa
2.10.2009 - Kristín Gróa
Það eru til svo rosalega mörg vond cover að ég ákvað frekar að reyna að gera lista yfir cover sem líta vel út á blaðinu en eru svo í raun bara arfaslök. Svona “þið hefðuð átt að geta betur” lista.

5. Cat Power & Karen Elson – I Love You (Me Either) (Serge Gainsbourg cover)
Þetta hljómar svo vel… Cat Power með sína husky rödd syngur eitt af klúrari lögum allra tíma á móti eldheitu eiginkonunni hans Jack White. Tjah nema þær gera það með því að þýða textann orð fyrir orð og strípa allan kynþokkann úr laginu. Hvað er þá eftir?

4. Devendra Banhart – Don’t Look Back In Anger (Oasis cover)
Eitt af fáum Oasis lögum sem ég fíla enn og Devendra Banhart varð auðvitað að “skrítna” það.

3. Eels – Get Ur Freak On (Missy Elliott Cover)
Ég dýrka og dái Mark Everett og hann hefur gert mörg mjög flott cover (Daniel Johnston lagið Living Life kemur fyrst upp í hugann). Þetta er aftur á móti bara furðulegt.

2. Xiu Xiu – Isobel (Björk cover)
Ókei mér finnst Xiu Xiu reyndar alveg fáránlega mistæk í sinni tónlist en þetta er bara svo vont að það er sárt að hlusta.

1. Animal Collective – Polly (Nirvana cover)
Ég veit ekki hvernig menn með svona mikla hæfileika gátu gert svona slæmt cover. Það þarf í raun hæfileika til!
Tags: Animal Collective, Björk, Cat Power, Daniel Johnson, Devandra Banhart, Eels, Jack White, Karen Elson, Mark Everett, Missy Elliott, Nirvana, Oasis, Serge Gainsbourg, Xiu Xiu
Flokkað undir Kristín Gróa, Listar | Comments Off
Lokauppgjör 2008 – Krissa
10.1.2009 - Kristjana
1. Bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
A close second var líklega að sjá The Kills þegar Kristín heimsótti Montréal deildina í maí. Bjóst einhvern veginn ekki við miklu en svo voru þau bara geðveik og það var svo brjálæðislega mikill kynþokki á sviðinu að maður varð næstum vandræðalegur við að horfa á það haha
2. Gamalt dót sem ég uppgötvaði á árinu:
Svo telst það nú kannski ekki gamalt, en kom allavega ekki út á árinu, að ég afrekaði loksins að hlusta á Panda Bear eftir að hafa keypt Person Pitch í byrjun ársins. Og ég skil engan veginn afhverju ég hlustaði ekki á hann fyrr? Hvaða rugl var það eiginlega? Ég meina, Bros er bara svo fáranlega æðislega awesomely gott lag!
Og já, svo tók ég allsvaðalegt æði aftur fyrir The Milk of Human Kindness með Caribou eftir að sjá hann í apríl – hann var bara simply of góður og ég var með plötuna á repeat næstu vikurnar þegar ég rölti um götur Montréal – endurtók algjörlega æðið sem ég fékk þegar hún kom út
3. Vonbrigði ársins
Engin ein plata eða hljómsveit sem ég varð fyrir neinum gríðarlegum vonbrigðum með á árinu. En tónlistartengd vonbrigði ársins eru samt svo mörg að þau eru í punktaformi:
- að missa af Dodos live í Montréal út af einhverju asnalegu eins og að þurfa að skila verkefni í skólanum eða e-ð.
- að neyðast til að sitja undir Rihanna á undan Kanye. Ég bjóst nú við að það yrði allavega hresst eða e-ð en það var bara…leiðinlegt! Held í alvöru að það skásta sem ég hafi um málið að segja sé að sviðið var alveg fínt haha. Hún var allavega engan veginn góð upphitun!
- að hafa gleymt (nei sko, bókstaflega, gleymt!) að mæta á El Perro del Mar og Lykke Li eftir að vera löngu búin að kaupa miða og vera búin að tala um tónleikana oft í vikunni. Fatta svo í hádeginu daginn EFTIR tónleika að ég átti að vera e-s staðar kvöldið áður.
- að hafa ekki skellt mér á M.I.A. þegar hún var að spila úti. Man ekki hvort það var forgangsröðun sem réði eða hvað en það var klárlega rugl að fara ekki!
- að hafa ekki séð Duchess Says þegar ég var nýkomin út til Kanada – heyrði plötuna viku seinna eða e-ð og varð ansi fúl!
- Xiu Xiu tónleikarnir sem ég fór á voru pínu vonbrigði. Upphitunin (Thao Nguyen and the Get Down Stay Downs) var betri en sjálft aðalnúmerið, allavega það kvöldið!
- Og síðast, en alls ekki síst, sé ég eftir að hafa gengið út úr miðasölunni 5 mín áður en Tom Waits hóf spilerí í Mobile í Alabama í sumar – út af einhverju svona asnalegu eins og að sætin væru svo fáranlega léleg og miðaverðið svo hátt. Ég meina, hversu oft fær maður tækifæri til að sjá Waits live? Þó það sé bara í partial view? ;/
4. Ætlaði alltaf að tékka á en trassaði:
5. Bjartasta vonin
6. Hvaða tónleikar komu þér mest á óvart á árinu?
Svo kom Sam Amidon mér skemmtilega á óvart á Airwaves
Tags: 2008, Árslisti, Bob Dylan, Bon Iver, Brad Barr, Caribou, Duchess Says, El Perro Del Mar, Fleet Foxes, Kanye West, Lykke Li, M.I.A., Man Man, Panda Bear, Patrick Watson, Rihanna, Sam Amidon, Thao Nguyen and the Get Down Stay Downs, The Dodos, The Kills, Tom Waits, Uppgjör, Xiu Xiu
Flokkað undir Kristjana, Listar | Comments Off
