Topp 5 lög ársins 2011 – Kristín Gróa

30.12.2011 - Kristín Gróa

Yfirleitt er það plötulistinn sem ég á í mestum vandræðum með en árið 2011 virðist hafa verið ár lagsins. Það voru ótrúlega mörg lög sem heilluðu mig þetta árið og ég átti í virkilegum vandræðum með að velja fimm uppáhalds. Að sjálfsögðu byrja ég á tíu runners up í engri ákveðinni röð…

Cass McCombs – County Line
Lykke Li – Sadness Is A Blessing
Kurt Vile – Jesus Fever
tUnE-yArDs – Bizness
Zoo Kid – Out Getting Ribs
John Maus – Believer
Bon Iver – Holocene
Adele – Someone Like You
Shabazz Palaces – Swerving The Reeping Of All That Is Worthwile (Noir Not Withstanding)
Azealia Banks – 212

5. Tyler, The Creator – Yonkers

Þetta er án efa svalasta lag ársins. Bítið í þessu er alveg sjúkt og ég elska þennan þunga tón sem ómar undir öllu svo djúpur að eyrun víbra. Alveg frá byrjunarlínunni I’m a fucking walking paradox… no I’m not yfir í I’m not gay, I just wanna boogie to some Marvin yfir í …and stab Bruno Mars in his goddamn esophagus þá er þetta brútal og offensive en samt pínu kómískt. Hvernig er þessi náungi bara tvítugur og samt að gera þetta?

4. Lana Del Rey – Video Games

Lana Del Rey er kannski úthugsað fyrirbrigði og markaðsbrella en vá hvað það virkar. Þegar vídjóið fyrir Video Games sprakk á internetinu þá skildi ég hæpið. Ég skildi alla strákana sem voru alveg spólandi þegar þeir sáu þessa gullfallegu stúlku í sixties múnderingu mala I heard that you like the bad girls honey… is that true?. Haba haba. Hvernig var þetta aftur… all the guys want her and all the girls want to be her?

3. Gotye – Somebody That I Used To Know ft. Kimbra
Þetta er eitt af þessum lögum sem ég vildi óska að hefði ekki orðið vinsælt. Ef þið eruð tónlistarelítubjánar eins og ég þá vitið þið alveg hvað ég er að meina. Ég vil ekki fíla lag svona ógeðslega mikið sem flíspeysukonan á undan mér í röðinni í Bónus raular með þegar það spilast á Bylgjunni. Ég vil ekki fíla það sama og hún. Henni finnst Bruno Mars örugglega æðislegur. Þetta lag er bara svo ógeðslega gott að ég get ekki afneitað því. Ég get ekki heldur neitað því að ég er óþolandi merkileg með mig þegar kemur að tónlist. It is what it is.

2. Lia Ices – Love Is Won

Ég skil þetta lag ekki. Það er svo sérstakt og rythminn í því er svo spes en á einhvern óútskýranlegan hátt er það samt fullkomið. Þegar viðlagið kikkar inn þá fæ ég í alvöru gæsahúð í hvert einasta sinn. Þó hún hafi ekki verið fullkomin þá fannst mér platan Grown Unknown mjög vanmetin og ég reyni oft að lauma laginu Daphne inn á playlista við góðar undirtektir (það er meira straightforward og svo er Bon Iver líka í bakröddum svo það rennur ljúflega í fólk).

1. EMA – California

Ég veit ekki hvað það er sem gerir það að verkum að ég fæ ekki leið á þessu lagi. Það er er eiginlega engin melódía og hún talar textann út í gegn en þegar það kemur smá vísir að laglínu þá hefur það þeim mun meiri áhrif. Hún hefur verið kölluð póser og ég get ekki beint hrakið það (sjáið myndbandið við þetta lag sem sönnunargagn A) en ég er samt ekki alveg viss. Ég held að hver einasti plötudómur sem ég las um Past Life Martyred Saints hafi vísað í hversu hryllilega hráir og opinskáir textarnir hennar eru enda er nánast sársaukafullt að hlusta á suma þeirra (eins og Butterfly Knife). Ég veit bara að í hvert skipti sem ég hlusta á þetta lag þá er það eins og hnefahögg í magann.

Tags: Adele, Azealia Banks, Bon Iver, Cass McCombs, EMA, Gotye, John Maus, Kimbra, Kurt Vile, Lana Del Rey, Lia Ices, Lykke Li, Shabazz Palaces, tUnE-yArDs, Tyler The Creator, Zoo Kid
Flokkað undir Óflokkað | Comments Off